Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Ατομικό Πρωτάθλημα Ανδρών 2011 (8)



Ο κυριακάτικος γύρος του τουρνουά είχε αρκετό κόσμο να παρακολουθεί είτε με τη φυσική του παρουσία είτε μέσω διαδικτύου. Και πάλι λόγοι σκοπιμότητας οδήγησαν την παρτίδα Αγγελής-Γαλόπουλος σε σύντομη ισοπαλία - καθώς βόλευε και τους δύο ως προς τον στόχο της νόρμας ΙΜ. Μεταξύ των τριών κανονικών παρτίδων όμως είχαμε ίσως τη σημαντικότερη βαθμολογικά αναμέτρηση μεταξύ του ως τότε πρωτοπόρου Αντώνη Παυλίδη και του Γιάννη Νικολαΐδη, ενώ ο άλλος Παυλίδης αντιμετώπιζε τον Κώστα Μουτούση. Τελικά και οι δύο Παυλίδηδες έχασαν, ενώ η νίκη του Ναούμ στην άλλη παρτίδα συμπλήρωσε το τρίο των νικών για τα μαύρα κομμάτια.

Νικολάου-Ναούμ 0-1 Nimzo-Larsen

Η παρθενική νίκη του πιτσιρικά στο τουρνουά. Ο Νικολάου θέλησε να αποφύγει οποιαδήποτε θεωρητική συζήτηση και ήδη από το 7.g3 αφήνουμε πίσω μας την τελευταία σοβαρή παρτίδα που είχε φτάσει σε αυτή τη θέση, την Pochinkov-Biolek σε ένα από τα open της πόλης Pardubice της Τσεχίας, τον Ιούλιο του 2009. Ο λευκός παλεύει για την ισότητα από νωρίς και η αμφίβολη θυσία πιονιού με το 11.e4?! κάθε άλλο παρά βοηθάει στο να την πετύχει. Ο λευκός, τελείως χαμένος, έπαιξε ένα "τυχοδιωκτικό" 21.Rd3? το οποίο θα έπρεπε να επιταχύνει το τέλος, αν ο μαύρος έβρισκε έναν ωραίο συνδυασμό.

21...Qh1+! 22.Bxh1 Bxd3 23.Qxd3 Bxd3 -+. Φυσικά και μετά το 21...Rah8 22.Rxh3 Rxh3 ο μαύρος διατηρεί σοβαρό πλεονέκτημα, αρκεί να μην παίξει στο 23.Rd1 Bf4?? 24.Bg2= όπως και έγινε στην παρτίδα. Το break με τη διπλή θυσία πιονού 26.d5! cxd5 27.c6! ισοφαρίζει λόγω του περάσματος της λευκής βασίλισσας στο στρατόπεδο του μαύρου και της προοπτικής του διαρκούς σαχ, ενώ το 28...Kd8? δίνει την ευκαιρία στο λευκό να γυρίσει τούμπα τη θέση μετά από 29.Bxg7! Ke7 30.Qa7+ Bc7 31.Bxh3 Qxh3+ 32.Ke1 +/-. Η ευκαιρία όχι μόνο πέρασε ανεκμετάλλευτη, αλλά ήρθε και το 31.f3?? που χάνει αμέσως. Ο Ναούμ χρειάστηκε να "καθυστερήσει" το τελικό χτύπημα μέχρι την ανανέωση χρόνου, αλλά πια η θέση ήταν χωρίς επιστροφή.



Παυλίδης Αναστ.-Μουτούσης 0-1 Semi-Slav Botvinnik System

Ρεσιτάλ στο θέμα της προετοιμασίας στο άνοιγμα από τον Κώστα Μουτούση που έπαιξε 24 κινήσεις πολύ γρήγορα σε ένα από τα περίπλοκα συστήματα της θεωρίας του παιχνιδιού ακολουθώντας δύο παρτίδες του "καημένου" του Christopher Lutz ο οποίος αφού έπαιξε 25.Rc1? και έχασε από το Piket σε μία παρτίδα active που προβλήθηκε και στην τηλεόραση, βρέθηκε λίγο αργότερα την ίδια χρονιά με τα μαύρα απέναντι στον Korchnoi που του έδειξε τον σωστό τρόπο με το 25.Rd1! στο οποίο αντί του δυναμικού 25...Qb2! ή έστω του 25...Bc5 που κρατάνε, έπαιξε 25...Nc5? και έχασε εύκολα στο Horgen, 1994. Ο Παυλίδης δοκίμασε 25.Qf3 - έχει παιχτεί και 25.f3 στην Komarov-Bakre, Goodricke 2001 με σύντομη ισοπαλία - για να στραβοπατήσει τελικά με το 28.bxa4? - αντί του σωστού 28.bxc4! αλλά είναι πολύ δύσκολο να αφήσεις το μακρινό πιόνι και να φας το κοντινό - και να χάσει μία παρτίδα που θα μπορούσε να παιχτεί στο 2700+ επίπεδο.

Παυλίδης Αντ.-Νικολαΐδης 0-1 Caro Advance

Εδώ ακολουθήθηκε μια παρτίδα Van Kampen-Turov μέχρι το 13.Bg5 αντί του 13.Rc1 το οποίο πρακτικά κερδίζει πιόνι αλλά με ισχυρό αντάλλαγμα για τον μαύρο σε θέση που ο λευκός ισορροπεί σε σχοινί. Το 18.Qh4 θα τον έβγαζε από τους πολλούς μπελάδες, ενώ μετά το 18.Qb3?! Nf4 η μόνη κίνηση που κρατάει είναι το 19.Bd1! αλλά ο λευκός είχε ήδη "επενδύσει στη λάθος ιδέα" 19.Rfe1?? Nxe2 20.Rxe2 Rd3! και ο Παυλίδης βλέποντας ότι στο 21...Rxf3 22.gxf3 ο βασιλιάς του είναι σε δίκτυο ματ, έδωσε το χέρι στον πολύπειρο αντίπαλό του.

Ο 9ος γύρος που διεξήχθη σήμερα και τελείωσε πριν λίγο: Γαλόπουλος-Καπνίσης 1-0 (νόρμα ΙΜ για τον Γαλόπουλο), Μουτούσης-Αγγελής 1/2, Νικολαΐδης-Παυλίδης Αναστ. 1/2 και Μαστροβασίλης Θ.-Παυλίδης Αντ. 1-0. Λεπτομέρειες για αυτές τις παρτίδες στην επόμενη ανάρτηση κοντά στα μεσάνυχτα.

4 σχόλια:

PFREN είπε...

Ο νεαρός Παυλίδης είναι παιχαταράς, με εξαιρετικά καλή στατηγική αίσθηση- πράγμα που κάνει ακόμη πιο ανεξήγητη την στρατηγική πατάτα ολκής 13.Αη5;
Χωρίς διάθεση πλάκας, μετά το 13...θ6! (σιγά μην καθόταν η γάτα ο Γιάννης να κρατήσει το πιονάκι...), ο λευκός θα έπρεπε να μαζέψει τα βρεγμένα του, να γυρίσει τον φου στο ε3, και να παίξει την ελάχιστα χειρότερη θέση μετά από 14.Αε3 δγ4 14.Α:γ4 β5. Μετά την αποδοχή της θυσίας πιονιού, η θέση, παρόλη την φαινομενική αθωότητά της, στάζει δηλητήριο, και ο μικρός το κατάπιε χωρίς να το καταλάβει καν. Στο τσατ έσκουζα "13...θ6 και θέλω τα Μαύρα!", αλλά ο μικρός... δεν άκουγε.
Πεποίθησή μου είναι, και το έχω πει πολλές φορές, και με κοροϊδεύουν, ότι ο Νικολαΐδης αν δεν βαριότανε που ζει, θα ήταν άνετα παίκτης του 2650+. Σίγουρα πάντως, όχι ο καταλληλότερος αντίπαλος για τους πειραματισμούς του Αντώνη.

Ανώνυμος είπε...

Γιατι ο Νικολαιδης βαριεται που ζει?

PFREN είπε...

Καλή ερώτηση. Τον Γιάννη τον ξέρω από το 1992, που πρωτοήρθε Ελλάδα (στην FIDE ήταν ακόμη δηλωμένος ως Popov). Ακόμη δε βαριόταν και τόσο, στην πρώτη του επίσημη παρτίδα στο διασυλλογικό του 1993 καθάρισε με συνοπτικές διαδικασίες τον Γρίβα, και όλοι έτρβαν τα μάτια τους με αυτά που έπαιζε.
Οι υπόλοιποι στον ΣΟ Περιστερίου ξέραμε ήδη πολύ καλά τι σκάκι παίζει όταν έχει όρεξη, και τότε είχε αρκετή. Αυτό όμως πλέον, συμβαίνει όλο και πιο σπάνια. Είναι νομίζω αναπόσπαστο στοιχείο του ρέμπελου χαρακτήρα του- στην ουσία, δεν τον ενδιαφέρει τίποτε περισσότερο από την τρέλα της στιγμής. Εννοείται ότι με αυτή την νοοτροπία, δεν μπορεί ποτέ να γίνει κορυφαίος GM, παρότι τα τυπικά προσόντα τα πληρεί και με το παραπάνω.

koutsan είπε...

Για το Νικολαΐδη να αναφέρω ότι ήμουν μια από τις πρώτες (ίσως και η πρώτη) επίσημες παρτίδες του στην Ελλάδα. Ήταν 14-3-1993 και παίζαμε Περιστέρι - Παπάγου σε ένα αναπληρωματικών και κατέβαινα, νομίζω, 1η σκακιέρα. Περίμενα αν θυμάμαι καλά κάνα Συρίγο αλλά είδα έναν "περίεργο" τύπο που έγραψε ο ίδιος το όνομά του στο παρτιδόφυλλο μου Nikolaϊdis (έτσι ακριβώς) με ΕΛΟ λέει 2380. Αν και δεν υποτιμώ ποτέ αντίπαλο (το αντίθετο) πως μου κόλλησε στο μυαλό "σιγά μην παίζει ο τυπάκος 2380"!! και δεν φοβήθηκα καθόλου το ΕΛΟ του και του τράβηξα μια θυσία διαφοράς στη 18η χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος (ο μαύρος είχε περίφημη θέση) λες και έπαιζα με τη θεία Όλγα. Που να ‘ξερα ο φουκαράς : με έκανε κιμά για γάτες με πολύ όμορφο τρόπο. Έπαιζε αρκετά γρήγορα (1 ώρα ξόδεψε) και πειστικά, μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση η ευκολία με την οποία διέλυσε την KID μου. Η βαριάντα που διάλεξε είναι μία από τις εκνευριστικότερες για κάθε μαζετάκο που αρέσκεται να παίζει (και να νομίζει ότι κατέχει) κάποιες τυπικές θέσεις την ινδικής του βασιλιά. Φαινόταν από μακριά ότι καταλαβαίνει πολύυυ σκάκι και το απέδειξε τάχιστα. Ζητώ συγγνώμη καθυστερημένα για τις τότε αυθάδεις σκέψεις μου και συμφωνώ 100% με τη διαπίστωση του Φρεντζά για τις δυνατότητες του Νικολαΐδη.
Παραθέτω και την παρτίδα με εντελώς υποτυπώδη σχόλια :

1.d4 Nf6 2.c4 g6 3.Nc3 Bg7 4.e4 d6 5.Be2 0–0 6.Nf3 e5 7.0–0 Nc6 8.d5 Ne7 9.Ne1 Nd7 10.f3 f5 11.g4 Kh8 12.Ng2 Ng8 13.h4 a5 14.exf5 gxf5 15.g5 f4! 16.Ne4 b6 17.h5 h6 18.Nh4 Nc5?! [18...Ne7™ Black is fine] 19.Ng6+ Kh7 20.Nxf8+ Bxf8 21.g6+ Kh8 [21...Kg7] 22.Rf2 Be7 23.Rg2 Kg7 24.Qc2?! [24.Bd2 Bh4 25.Be1±] 24...Bh4© 25.Bd2 Ne7? [25...Nf6! unclear] 26.Nxc5 bxc5 27.Bd3 Bg3? [27...Bh3 28.Rh2 Qd7 29.Be1 Bg3 30.Rh1 c6 ±] 28.Rxg3! fxg3 29.Kg2 Qd7 30.Bxh6+! Kxh6 31.Qd2+ Kg7 32.h6+ Kf6 33.Rh1 Nxg6 34.Bxg6 Kxg6 35.h7 1-0

Ακριβώς 4 μήνες μετά συναντηθήκαμε με το "γάτο" Φίλιππο στο Ακρόπολις του 93 και παίξαμε μια Ινδική του βασιλιά όπου ο λευκός διάλεξε πάλι τη σπαστική βαριάντα με 13.η4, αλλά αφού ο μαύρος έχει βάλει ζ4 πρώτα. Ο Φίλιππος όμως δεν τα 'παιξε τόσο καλά σαν το Νικολαΐδη :-P