Κυριακή 14 Αυγούστου 2016

The Boris Gelfand Q&A and Lecture in Denmark

These were posted on the Quality Chess blog and since more posts there will bury them in back pages, I thought it would be nice to create a reference to them here.

Q&A Part I

Q&A Part II


Corr Games I, with some theoretical notes on the Potter Variation of the Scotch

   My opponent is an IM of the postal era - he was rated 2350 in 1993 - and have played hundreds of competitive Correspondence games. His transition to the computer era wasn't very smooth - thus the rating fall -and combined with his age, this put me in a position of technological advantage. There was no question however, that he was - and still is - the better chess player. I was having great results with the Scotch at the sub-2100 level. Moreover, my opponent seemed to like playing the Bc5 variation which at that point in time I considered bad  for Black, an evaluation that would - alas - change less that a month later.

Sarakenidis,Nikolaos (2017) - Buczinski,Henryk (2161)  C45  
S-Open/6–pr026 ICCF, 01.08.2014

1.e4 e5 2.Nf3 Nc6 3.d4 exd4 4.Nxd4 Bc5  As expected!

5.Nb3  The fact that the opening laboratory at Quality Chess have decided to go for 5.Nxc6 as their proposal in John Shaw's Playing 1.e4 Vol I avoiding the 7.Qe2 a5 complex - of which more below - says a lot.  Yes I know. Chess is a draw.

5...Bb6 6.Nc3 Nf6 7.Qe2

The line that was by far considered to be the most challenging for Black and was designated as "Hot" in all databases at that time, Corr or otherwise. After the developments described in the notes to Black's next move, people are looking again at other alternatives.

7.Bg5 was played by Giri in both Blitz and Rapid sections of the Paris Grand Chess Tour Tournament against Laurent Fressinet, an important sign that there is nothing important found in the 7.Qe2 a5 line at the Super-Elite level. Giri scored 2/2 in Paris but this shouldn't lead to us to wrong conclusions regarding the evaluation of the variation.

7...h6 8.Bh4 d6

8...Qe7 was the "improvement" that Laurent Fressinet tried in the Blitz game - he had already lost the rapid game two days earlier. 9.Bd3 g5 10.Bg3 d5 11.Qe2  (11.0–0 The ancient game Blackburne-MacDonnell, London 1876 is the stem game)

11...dxe4 12.Nxe4 Nxe4N (12...Be6 13.0–0–0 0–0–0 14.f3 Dzugas-Kopnicky, 2007) 13.Bxe4 Bd7 14.0–0–0 0–0–0 15.Rhe1 Qf6 16.f3 Rhe8 17.Kb1 with an interesting position, but Black blundered in this demanding time control

17...Bf5?? 18.Bxf5+ Qxf5 19.Qxe8 1-0, Giri-Fressinet, GCT Blitz Paris, June 2016

9.f3 Be6 10.Bb5!?N was Giri's novelty in the rapid game. A weird database trivia: there appears to be a game played the same day(!) in Portuguese Masters 2016 - Rego-Silva that was drawn -  that also saw 10.Bb5

10...a6 11.Bxc6+ bxc6 12.Qe2 g5 13.Bf2 Bxf2+ 14.Qxf2 Qe7

Here the two games diverge. The Portuguese game continued with 14...Nd7

15.0–0–0 a5 16.Nd4 Bd7 17.h4 g4 18.Nf5 Qe5 19.f4 Nxe4 20.Nxd6+ Qxd6 21.Nxe4 Qe7 22.Qd4 and black resigned in Giri-Fressinet, GCT Rapid Paris, June 2016


This was played on 31st July 2014, less than a month before Carlsen uncorked 7...a5! against Maxime Vachier-Lagrave on the 1st round of the Sinquefield Cup in St Louis. There had been Volokitin-Eljanov at the Ukrainian Individual Championship a year earlier but this game went on with 8.a4 and ended up being a regular Scotch Bc5 position with a4 and a5 included. Moreover, MVL-Carlsen was played in the world's top stage. Having said all that, my opponent, a "dinosaur" from the ages of postal chess wouldn't have gone 7...a5 anyway, at least that's what I think. Such old foxes don't follow fashion.

7...a5! This move changes the evaluation of the whole line in my opinion. It threatens a4 and if White reacts a la Volokitin with 8.a4, Black gains the b4 square in comparison to the "normal" lines.


8.Bg5 a4 9.Nd2 h6 10.Bxf6 Qxf6 11.Nd5 Qxb2 12.Rb1 Qxa2 13.Rxb6 cxb6 14.Nc7+ Ke7 15.Nxa8 Nd4 16.Qh5 Qa1+ was drawn in both Heilala-Giesemann, rest-of-Europe vs. Germany email match, 2014 and Paulvk-Stanescu, 2015/B24 (AUS)

8.a4 Nb4 9.Bg5 h6 10.Bh4 d6 11.0–0–0 Qe7 12.f3 Bd7 Volokitin-Eljanov, Kyiv UKR, Men ch 2013

8...0–0! led to the critical line that was blitzed out by both super GMs in St Louis showing the world the depths of their opening preparation.

9.exf6 a4 10.Nd5 Re8 11.Be3 axb3 

12.Qg4 was what MVL played and was later repeated both in Lakatos-Kishkin, CL/2017, April 2015 in the highest Corr game so far that went down this path and on the board in Darini-Mchedlishvili, 1st Stars Cup in July 2016 in a match between Iranian players and "stars" from abroad that ended with Black winning against his less-experienced opponent.

12.Qh5!? was an interesting - and dangerous as proved in the game - novelty cooked up by Greek IM and famous theoretician Andreas Tzermadianos against Marco Baldauf in the Greek league at the beginning of July 2016. 12...Re5?!

12...Bxe3 13.fxe3 Re5 14.Ne7+ Rxe7! 15.Qg5 Rxe3+! is Black's best option. And now

16.Qxe3 Rxa2 17.0–0–0 bxc2 18.Re1 Ra1+ 19.Kxc2 Rxe1 20.Qxe1 d6 with an unclear position

Analysis diagram after 20...d6

16.Kd2 Qxf6 17.Qxf6 gxf6 18.Kxe3 Nb4 19.Bd3 bxa2 also requires further analysis

Analysis diagram after 19...bxa2

13.Ne7+ Rxe7 14.fxe7 Qxe7 15.Bd3 g6 16.Qg5 Qxg5 17.Bxg5 Nb4 18.Kd2 Nxd3 19.axb3 Rxa1 20.Rxa1 Nc5 21.Bh6 f6 22.Ra8 g5 23.Rxc8+

and White went on to win a very nice game, Tzermiadianos-Baldauf, Greek t-ch, 2016

8.Bg5 h6

8...Nd4 is the other important branch

9.Bh4 d6

9...a5 can also be played here and actually it is the most popular move in Correspondence Chess. My opponent, however, wasn't in the mood for such modernities.

10.0–0–0 Be6 11.Kb1 Re8 12.f3

White stabilizes his structure in the center. I was of the opinion that Black is not OK in this position. The bishop on b6 is away from his castled king and the pin along the h4–d8 diagonal is very annoying. Isn't this like a Sicilian Dragon with the c-file closed and the black bishop misplaced? Of course all this is very superficial. The fact that the pawn in on c7 and not on e7 might make Black's play in the Queenside difficult to unfold but on the same time, it makes a white pawn storm tougher also, because in many line the e4 pawn is hanging. Database-wise I was very happy however. Both of Black's choices here led to positions from which a high level Corr game had been won with White. Back then, I wasn't so confident of my abilities to evaluate positions right out of the opening. I was a great believer in database statistics.


12...a5 was the alternative. I had in mind to try 13.Na4 Ba7 14.Nbc5!?

14.Nc3 is something like a draw offer (Bb6, Na4) or an invitation to transpose to a Qe7 position 14...Qe7 15.a3 was Cvak-Thoma, CZE/C/sf33, 2014 that White won

and here I was hoping for 14...Qe7?!

14...Bc8 15.Nd3 is a statement that the knight was misplaced on b3. I used to like stuff like that but today it seems too "technical" to me. (15.Nb3 Be6 16.Nbc5 is another draw offer) 15...Be6 would maybe give White what he wants but there was also... 15...b5! 16.Nc3 b4 17.Nd5 g5 18.Nxf6+ Qxf6 and White has lost too much time and is in danger of ending up worse

15.Nxe6 Qxe6 16.Nc3 gives white the two Bishops


This was played with enthusiasm since we have now transposed to Stefanov-Dorosiev, C47(BUL), 2012, a game that saw White's play in the Kingside to be faster than Black's on the opposite wing. Today I would have had this position in an IDEA project for 4 days running before playing 3.d4.


A very logical novelty. The Bulgarian game went 13...a6 14.g4. Now g4 is not possible. My enthusiasm was typical of a newbie. This is a critical position. I had to find a plan. We were out of the databases and the engines are useless in this position - except for blunder-checking. This is a typical example of a position where people who cannot understand what is the point of Corr chess nowadays should be pointed to. If White - or Black for that matter - starts playing the first computer choice - in any depth mind you - he's in danger of ending up worse against an experienced Black Corr player capable of creating a plan. And in the best of cases, he'd just make a draw. This position is also the kind of position that you don't want to have against an opponent that managed to get to IM before the computer-era since he's obviously quite a good chess player. For these reasons, the fact that I won the game from this position was a breakthrough for me and an explanation on why I have chosen this game to be presented here.

14.Na4!?  After spending some time on trying to find a plan that allows me to play g4 as soon as possible, I gave up. I started doing comparisons. Why does Black play a5 in the 12th move - and earlier - and why did he go 13...a6 in the Bulgarian game making the choice to allow g4? What did he try to stop if not the exchange of his dark-square bishop? What imbalance can White create in order to play for a win since he cannot go for a pawn race? Am I in danger of getting mated via the a file?

14.Be2 Ng6 15.Bg3 d5 and Black has achieved the liberation of his pieces. g4 is still years ahead.

14...Ng6 15.Bg3 Bxb3?!  I believe that Black assumed that I would take towards the center. In any case it was not necessary to depart with his light-square bishop.

15...d5 was the faster and most efficient way to equalize.

The ending after 16.ed5 Nxd5 17.Bc5 Qg5 18.h4 Qf6 19.Bxd5 Bxd5 20.Qc3 Qxc3 21.Nxc3 Bc4 is equal and if 22.Na4 Black can even offer a pawn to achieve a repetition. An elegant way to draw the game would be 22.Na4 Be3 23.Bxc7 Be2 24.Rd5 Bc4 25.Rdd1 etc. Including Nxb6 somewhere doesn't seem to help White, on the contrary after 16.Nxb6 ab6 17.e5?! Nh5 18.Bf2 c5 he is danger of being worse. The two bishops cannot compensate for the great initiative that Black obtains on the queenside.


The right way! The idea behind this move is defensive. At some point during the ensuing pawn race, white would have the option to play a3 or a4 and delay or altogether stop Black's assault on the queenside. This idea would be dubious if Black had a way to avoid the exchanges on b6.


16...Nh5 17.Nxb6 axb6 18.Bf2 Nf6 19.Qc3 would lead to approximately the same thing as in the game

17.Nxb6 axb6 18.Qc3  The queen is headed to the c1 square - another idea behind 16.cxb3. From c1 the queen provides both attacking and defensive duties.


18...Qd8 19.Bxe5 (19.Be2 Qb8 20.Rhe1 Qa7 21.a3 Qa5) 19...Rxe5 20.Qxe5 dxe5 21.Rxd8+ Rxd8 22.Kc2 is equal; 18...c6 19.Qd4 With play against the d6 pawn

19.Be2 c6

Up to this point, Black played reasonably good. He now starts following a continuation proposed by the engines that is very dubious.

20.Rhe1 b5

Black continues in accordance with the engine's proposals. He has weakened the d6 point with his previous move and now he makes the d5 break almost impossible.

21.Qc1 +=

Reaching her destination. The queen will depart this square only at the final part of the game during her decisive penetration of Black's position.


Black's play is incoherent. He now impoves White's bishop and opens the way for his g-pawn. It was the time to divert from the engine's suggestion.

21...b4 was perhaps the lesser evil. 22.f4 Ng6 23.Bf3 Qc7 24.a4 bxa3 25.bxa3 Qa5 26.Ka2 +=

Analysis diagram after 26.Ka2  

22.Bf2 Nf6

The knight cannot stay on h5. Black gave White the chance to transfer the bishop from h4 to d4 for free.

23.Bb6!  A subtlety that the engine fails to understand being under the illusion that Black will have an attack via the a-file so the free Ra8 that Black gets here is in his favour. In reality, the rook is worse on a8 than d8.

23...Ra8 24.Bd4 b4?

A case of bad pruning. The computer doesn't see White's next move.

24...Ng6 25.g3 Rad8 admitting that the rook is useless on a8 was better. Still after 27.Qc3 White keeps the advantage.

25.f4!±  And only now the engine wakes up. If someone inputs the moves up to this position and then goes back, 24...b4  disappears from the top choices of the engine.

25...Ng6  Forced

25...Ned7 26.Bf3 Qd8 27.Bxf6 Nxf6 28.e5 Nh7 29.Rxd6+–
25...Neg4 26.h3! Qxe4+ 27.Bd3 Qxg2 28.hxg4 Rxe1 29.Rxe1 Nxg4 30.Be4+– Black is lost. He has three pawns for the piece but White's Bishops dominate the board

26.Bf3 Rad8  And the rook goes back to d8 in order to support the d6 point. We now understand the value of the Bf2–b6–d4 manouvre.

26...Nh4 27.a4! 

27.Qd2? Nxf3 28.gxf3 c5 29.Bxf6 Qxf6 30.Qxd6 Re6! 31.Qxc5 Rea6=

27...Nxf3 28.gxf3 c5 29.Bf2 Qe6 30.Qe3 with a clear advantage

27.Bf2 Rd7?!  27...Qc7 was more tenacious. Black's play on the queenside now needs attention and the immediate 28.g4 is not good


28.g4 Qa5! 29.g5 hxg5 30.fxg5 Nh7 31.h4 Nhf8 32.Qd2 Ra8 with counterplay

28...c5 29.h4 h5 30.e5 dxe5 31.fxe5 Rxd1 32.Bxd1 Nd7 33.Bxh5 Ngxe5 34.Bg4±

Analysis diagram after 34.Bg4

28.g4 Qd8

Black now understood that he had to transport his queen to a5, but the tempo he lost with Rd7 is decisive

29.Qd2 Qa5 30.h4 Ra8 

31.g5!  ignoring the threat to a2 since 31...Qxa2+ 32.Kc2 leads nowhere for Black

31...hxg5 32.hxg5 Ne8 33.e5+– Rdd8 34.e6!  The final breakthrough move. Now it's easy.

34...fxe6 35.Bg4

35.a4 is also adequate

35...Nc7 36.a3  Just to make sure that no accidents will happen

36...Nf8?  Loses immediately, but there was nothing Black could do apart from delaying the inevitable.

 36...e5 37.f5 Nf4 38.Rh1 Ncd5 39.Be1 Nc3+ Desperando 40.bxc3 Qxa3 41.Qb2+–

37.Rh1 Kf7 38.Bd4 Nd5 39.Qh2 bxa3 40.Qh8 Ke8 41.Rh7

and Black resigned


Δευτέρα 8 Αυγούστου 2016

Τί έκανες στον πόλεμο Henri Grob?

O Henri Grob γεννήθηκε το 1904 στην Αυστρία και πέθανε το 1974. Το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής του το έζησε στην Ελβετία, την οποία εκπροσώπησε σε 3 Σκακιστικές Ολυμπιάδες, το 1927 στο Λονδίνο, το 1935 στη Βαρσοβία και ως ο κορυφαίος σκακιστής της χώρας, στην πρώτη σκακιέρα, το 1952 στο Ελσίνκι. Έπαιξε επίσης και στην ενδιάμεση ανεπίσημη - και ολίγον τι χιτλερική - ολυμπιάδα του 1936 στο Μόναχο, που πάντως κερδήθηκε από την σχεδόν εξ ολοκλήρου Εβραϊκής προελεύσεως ομάδα της Ουγγαρίας. Η μεγαλύτερη αγωνιστική του επιτυχία ήταν η πρώτη θέση στο τουρνουά της Οστάνδης το 1937 μαζί με τους Fine και Keres όπου υπερτερούσε στα κριτήρια ισοβαθμίας.

Σήμερα ο Henri Grob είναι γνωστός στο ευρύ σκακιστικό κοινό για το άνοιγμα που φέρει το όνομά του, ένα εκκεντρικό άνοιγμα, το 1.g4?! πάνω στο οποίο έγραψε μία μονογραφία το 1942 με τίτλο "Angriff g2-g4". Αυτή εμπλουτίστηκε στη συνέχεια και το 1963 εκδόθηκε ως βιβλίο με τίτλο "Grob's Angriff" και ανανεώθηκε στην πιο γνωστή δεύτερη έκδοση του 1969. Πάντως δεν ήταν αυτός που εισήγαγε το άνοιγμα στο υψηλό επίπεδο, καθώς το 1934 ο Paul Keres το χρησιμοποίησε σε δύο παρτίδες στα πλαίσια του 5ου τουρνουά δι αλληλογραφίας που διοργάνωσε το γερμανικό περιοδικό Deutsche Schachzeitung, την Keres-Zimmer και την Keres-Niemann. Αν εξαιρέσει κανείς όμως αυτές τις δύο παρτίδες, θα δυσκολευτεί να βρει κάποια παρτίδα σοβαρού επιπέδου πριν το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με αυτό το άνοιγμα. Διαβάζοντας όμως πληροφορίες για αυτά που θα εξιστορήσω παρακάτω, δεν μπορώ παρά να καταλήξω στο συμπέρασμα πως ο Henri Grob είναι γνωστός σήμερα για τους λάθος λόγους.

Η Ελβετία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου - όπως είναι γνωστό - διατήρησε θέση στρατιωτικής ουδετερότητας - και ταυτόχρονα έγινε ένας ιδανικός προορισμός των αποθεματικών των εμπλεκομένων, αλλά αυτό ξεφεύγει από τους σκοπούς του παρόντος άρθρου. Πάρα την ουδετερότητά της πάντως, η χώρα παρέμεινε σε ένα καθεστώς μόνιμης επιστράτευσης σχεδόν καθ όλη τη διάρκεια του πολέμου.

H Neue Zürcher Zeitung - New Journal of Zurich - είναι μία γερμανόφωνη καθημερινή εφημερίδα που ιδρύθηκε το 1780 και εκδίδεται από τότε στη Ζυρίχη. Το 2005 προχώρησε σε ψηφιοποίηση του συνόλου του αρχείου της το οποίο καταλαμβάνει περίπου 70TB και είναι διαθέσιμο προς αναζητήσεις στην ιστοσελίδα της. Ο Henri Grob ήταν ο "σκακιστικός ανταποκριτής" αυτού του εντύπου. Κατά τη διάρκεια του πολέμου είχε ένα τιράζ πλέον των 50.000 φύλλων. Η εφημερίδα αυτή κάτω από την καθοδήγηση του Henri Grob οργάνωσε ένα μαζικό "ταχυδρομικό σιμουλτανέ" στο οποίο ο Grob έπαιζε μία παρτίδα δωρεάν με  άνδρες που υπηρετούσαν κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης στα διάφορα στρατιωτικά, διοικητικά και αστυνομικά πόστα σε όλη τη χώρα. Ιδιώτες μπορούσαν να παίξουν και αυτοί μία παρτίδα αν πλήρωναν 4 ελβετικά φράγκα. Όλες τις κινήσεις εκ μέρους της εφημερίδας τις διάλεγε ο Grob και δημοσιεύονταν στο φύλλο της αναφέροντας και το αριθμό της παρτίδας στον οποίον αντιστοιχούσε η κάθε μία. Οι αντίπαλοι του Grob έστελναν τις κινήσεις τους με το ταχυδρομείο. Πολλοί από αυτούς όταν τελείωνε μία παρτίδα, άρχιζαν αμέσως μία άλλη.

Η ιδέα ήταν τόσο πετυχημένη - η παρτίδα με αριθμό 1000 παίχτηκε το 1946 - που συνεχίστηκε και μετά το τέλος του πολέμου με γενική τιμή συμμετοχής 2 ελβετικά φράγκα ανά παρτίδα. Ο Henri Grob αφιέρωσε ολόκληρη την επαγγελματική του ζωή σε αυτό το εγχείρημα και συνέχισε για 30 και πλέον χρόνια. Η σκυτάλη παραδόθηκε σε άλλους και τελικά αυτό το ιδιαίτερο και συνεχές σιμουλτανέ έφτασε στο τέλος του στα τέλη της δεκαετίας του 90! Με το τέλος του πολέμου άρχισαν να συμμετέχουν και παίκτες από άλλες χώρες, συνδρομητές της εφημερίδας. Διασώζονται παρτίδες με Γερμανούς, Ισπανούς και Βρετανούς αντιπάλους. Από το 1941 μέχρι και το 1958 ο Grob εξέδωσε 5 τόμους με διαλεγμένες παρτίδες - ο 5ος τόμος έχει επιλεγμένα φινάλε. Μέχρι τα τέλη του 1972 όταν και ο Grob σταμάτησε, είχε παίξει 3614 παρτίδες και το σκορ του σε αυτές ήταν 81.5%

Πηγές - Βιβλιογραφικές αναφορές

Neue Zürcher Zeitung
Deutsche Schachzeitung
Go & Grob All U Can...g-pawn/file demolitions
Henri Grob @ chessgames.com
Tim  Harding - The Write Move
Zurich Chess Club - Robert Blass Memorial Book
Henri Grob - Grob's Angriff
Henri Grob - 100 ausgewählte Fernpartien aus der Fernschach-Zentrale der NZZ : I. Sammlung
Henri Grob - Lehrreiche Schachpartien aus der Fernschach-Zentrale der NZZ. II. Sammlung
Henri Grob - Lehrreiche Schachpartien aus der Fernschach-Zentrale der NZZ. III. Sammlung
Henri Grob - Lehrreiche Schachpartien aus der Fernschach-Zentrale der NZZ. IV. Sammlung
Henri Grob - Lehreiche Schachpartien und Endspiele aus der Fernschach-Zentrale der NZZ. V. Sammlung
Henri Grob - Endspiele, Theorie und Praxis, mit Partie-Beispielen aus der Fernschach-zentrale der NZZ
Henri Grob - Angriff g2 - g4 : theoretische Untersuchungen anhand von Partie-Beispielen aus der Fernschach-Zentrale der NZZ

Κυριακή 7 Αυγούστου 2016

Corr Lines I - Giri-MVL, Norway 2016

 In this series, we will be examining topical opening lines. We single out ideas tested in Correspondence play that have influence over what the super-elite plays over the board. When possible we will refer to analysing techniques that seem to work good and produce results in competitive Correspondence Chess, at least according to my experience. Posts will be written in English.

In this first installment we will be looking at a Najdorf line that was played in the game Anish Giri - Maxime Vachier-Lagrave at the Norway 2016 tournament earlier this year.

Our story, though, starts much earlier. On the 15th of September 2015, my game for the LSS World Championship 2018 Quarter-Final against the American ICCF SIM David Enrique Hernández Molina started and we both blitzed out - spending only minutes - 1.e4 c5 2.Nf3 d6 3.d4 cd4 4.Nxd4 Nf6 5.Nc3 a6 6.Bg5 e6 7.f4 h6!? 8.Bh4 Qb6. The !? designation on 7...h6 probably needs some explanation. In Correspondence chess nowadays, at least at the level of this game and higher, the Poisoned Pawn Variation of the Najdorf is generally considered to be drawn with perfect play. There are some really long computer lines that are mapped out and exhausted even up to the 60th move. There is no memory contest here. Everybody plays with books open and engines on. Occasionally there are some new ideas in certain lines -  like the ones that GM Negi presented in his repertoire book against the Najdorf, but always these ideas only work for a couple of games and the way to disarm White is found with astounding speed. It's impossible to see something like Radjabov-Grischuk, Tbilisi FIDE GP 2015 or Najer-Vachier Lagrave, Dortmund 2016

Therefore, the 7...h6 move-order that my opponent chose is equivalent to a direct provocation NOT to enter the Poisoned Pawn proper at all and a clear declaration that Black is playing for a win even accepting a slightly sub-optimal Najdorf position to achieve it. To cut a long story short, it allows 9.a3!? a move that I instantly played that same day and then put that game to rest. My opponent took one hour to decide on 9...Be7 but I had already stopped paying attention by then. I was focusing on my ICCF games at the time trying to cross the 2300 barrier which I eventually managed before the deadline of the 30th of November and so I was at last eligible to join an IM-norm tournament beginning in January of the following year.

During the next month I occasionally played a move and gradually exactly one month after the beginning of the game we reached the position after 10.Bf2 (the whole White's idea behind 9.a3 is based on the fact that he can play this move) Qc7 11.Qf3 Nbd7 12.0-0-0 b5 13.g4 g5. Here I took another 20-day sabbatical from this game focusing on other positions.

I returned to check this at the start of November. Basically there are two ideas that people usually try in this position. The first is to play 14.Bg2 Rb8 15.Qh3 which is considered harmless after the super-level Corr game Grigoryev-Zhak Champion's League 12/A email, 2012. Boris Mikhailovich Zhak is a world-class player and showed the way for Black. 15...b4 16.ab4 Rxb4 17,Rhf1 h5!= Efforts to deviate on the 17th move with 17.Na2 didn't lead to any success. Actually, White has only won two (2!) games after 14.Bg2 in Corr, the one against a much lower-rated opponent and the second against someone who for some reason deviated from Zhak's plan.

The second plan is to play the sharp 14.h4 gf4 15.g5!?.  Bear in mind that after 15.Bg2 in this line the simple 15...Ne5 attacks the queen and the pawn on g4 at the same time. It may seem childish to note something like that, but actually this simple fact led me to the idea that introduces the critical line that by now is considered to put the whole line under a new light. But before all that I tried to check the position after 15.g5!? Ne5 16.Qxf4 Nfg4 (again, two black forces go to g4, one white force protects it) 17.Be2 Nxf2 18.Qxf2 Rb8 19.gh6 Rxh6 20.h5 b4 21.ab4 Rxb4 which was already known from the games Kunzelmann-Batrakov, Gold-2012(RUS) and Brookes-Burne, MT-Hollis (ENG), 2014.

At this point I started a routine procedure I follow when I reach critical positions in my analysis. I started an IDEA project with this position, then fed the tree with various continuations I created by hand, checking all moves that had been played before as well as the top recommendations of the engines and finally moves that seem logical to me. All  in all, a spaghetti of variations gets generated and fed to the IDEA project which I then proceed to leave crunching for some days.When I return to it, I check all IDEA results by hand and do the same thing all over again. The whole thing is comprised of 3-day cycles of IDEA analysic aided by a couple of hours of manual labour between each 3-day cycle. I stop when I decide that I can't get anything more out of it or if I find a winning combination (or sometimes, alas, a losing one). This one didn't even get past the first 3 days. White has nothing here as expected - since much higher rated Corr players than myself weren't able to break up Black's position.

And then, at long last, I put 14.h4 gf4, did a database reference check there and saw Nowak-Khan, LSS 2014 and for the first time a continuation with the bishop going to the e2 square! From the moment you put the bishop there on the board, you understand that it's a strong idea because in the majority of lines that Black ends up OK, he makes use of the g4 square. This idea breaks the 2-to-1 force ratio on that square. Moreove, the bishop is doing absolutely nothing on g2 to start with. After this epiphany, my focus was turned to variations occuring with the bishop on e2. Convincing myself that I have at least practical chances there, I have decided to change the move order and play 14.Be2 first, if not for other reasons, to keep my opponent under the illusion that this was a novelty. It turned out that it wasn't a novelty even on the 14th move. There was a game played in a Russian server Nekhaev-Yamaliev, RCCA Gold email, 2013 where White also put the bishop on e2 before playing h4. But I found this game much later.

My opponent played the expected 14...gf4 15.h4 (transposing to Nowak-Khan) Ne5 16.Qxf4 and now proceeded with the dubious novelty 16...Ng6?!N

 I will not bore the readers with providing all the details of the game after this. It is suffice to say that this position offers a slight but stable and undisputed advantage to White. It took me 4 months to convert to a winning a position and an additional 2 for my opponent to come to terms with that. I got a very precious point that might give me a ticket to a semi-final - to understand the importance of this Be2 idea, a +2 score will probably be enough to achieve the promotion.

Game proceeded as follows: 17. Qe3 Nd7 18. Kb1 Bb7 19. Qd2 Nf6 20. Bg3 Ne5 21. Qf4 Qc5 22. Bf2 Ng6 23. Qf3 Ne5 24. Qg2 Qc7 25. g5 hxg5 26. hxg5 Rg8 27. Rh3 Nfd7 28. Qh2 Ng6 29. Bg3 Nde5 

30. Ncxb5! +- (1-0 in 50 moves), Sarakenidis-Hernandez Molina, WC-2018-Q-00008

All this would not be worthy of a blog post. However, in Norway Chess 2016, on the 20th April this year and while casually watching the games I watched MVL going for the 7...h6 move order. His Najdorf score with Black is unbelievably good and he goes to provoke opponents into playing those Najdorf positions because it fits his style so much. Giri dully went into the 9.a3 line and by now I was focusing on this game full time. So you can imagine my excitement when 15.Be2 was played!  Of course the commentators labeled this move as a novelty and I've become used to them not having correspondence games in their databases. I don't scream at the laptop anymore when such innacuracies are mouthed. But I did scream after 15...Rg8N? was played. "THIS LOSES!". Anish strangely enough didn't find the way and ended up on the receiving end of a brutal beating, but Maxime himself notes in New In Chess 2016/4 that White does indeed win. He also offers his take on the whole line, after noting that "15.Be2 is a great idea, already seen in correspondence chess which I wasn't aware of!". Let's see what he has to say - and what he misses even in the analysis. First of all, let's get 15...Rg8?, the game continuation out of the way:

Anish Giri-Maxime Vachier-Lagrave, Norway Chess 2016, after 15...Rg8

MVL gives two different winning lines for White in his notes (italics are mine):

A. 16.g5! is the most logical and natural continuation

- 16...Ne5 17.Qxf4 hg5 (Giri was afraid of 17...Nfg4, but then there is 18.Bxg4! hg5 19.Qg3 gh4 20.Rxh4 Bxh4 21.Qxh4 Nxg4 22.Rg1 +-) 18.hg5 Nfd7 19.Nxe6! is the move that MVL missed during the game 

19...fe6 20.Rh7! Bb7 (20...Kd8 21.Bh5 Bb7 transposes) 21.Bh5+ Kd8 22.g6 +-

- 16...hg5 17.hg5 Rxg5 (?)

17...Ne5 seems more tenacious. 18.Qxf4 Nfd7 19.Nxe6! fe6 20.Rh7 +/-

18.Rh8+ Rg8 19.Rxg8+ Nxg8 20.e5 Bb7

After 20...de5, 21.Ndxb5! Qb7 22.Qh3! +- 

 21.Nxe6 +-

B. 16.Qxf4! works as well, 16...e5 17.Qxh6. Now MVL mentions only 17...exd4 18.Bxd4 +/- and 17...Rg6 18.Ne6!! +- that lose easily. I did try to defend the position:

Analysis Diagram after 17.Qxh6

17...Bf8 18.Qd2 Nc5 seem like a good practical try but White has 19.Bxb5+ ab5 20.Ndb5 Qc6 21.Bxc5 Qxc5 22.b4! Qc6 23.g5 with an overwhelming advantage

Now let's return to the critical position after Giri's 15.Be2:

Let's start with

A. 15...h5. 16.g5 Ng4 (16...Ne5 17.Qxf4 Nfg4 18.Bxg4 Nxg4 19.Qd2 Bb7 20.Bg3 +/-) 17.Qxf4! e5 18.Nd5 Qb7 19.Qg3  +- is as MVL notes totally hopeless for Black

B. 15...d5 16.g5 Ne5 17.Qg2! Nxe4 (17...Rg8 18.ed5 Bb7 19.Qh3! Nxd5 20.Nxe6 +- MVL) 18.Nxe4 de4 19.Qxe4 Bb7 20.Nxe6!

20...fe6 21.Bh5+ Kf8 22.Qxf4+ Kg8 23.Bf7+! Kh7 24.g6+ Kg7 25.Bd4 Bf6 26.Rhf1 Nd3+ (everything else loses instantly) 27.Rxd3 Qxf4+ 28.Rxf4 e5 29.Rxf6! Kxf6 30.Bc3 +/-

C. Maxime in New In Chess thinks that 15...Bb7 is the best try. He gives:

16.g5 Ne5 17.Qxf4 Ng6 18.Qf3 hg5 19.hg5 Rxh1

20.Rxh1(?!) Nd7 21.Be3 Nde5 22.Qf2 0-0-0 +=

But in the diagram position 20.Qxh1! seems an improvement over MVL's line and after 20...Nd7 21.Bh5 White has a clear advantage. Still 15...Bb7 keeps the game going

D. 15...b4 doesn't even get a mention in the NIC analysis. It is the sister variation to 15...Ne5 that we will focus on next. The idea of 15...b4 is that after 16.ab4 Ne5 17.Qxf4 Neg4 18.Bxg4 e5 White doesn't have 19.Nd5?? Nxd5 20.Qf3 as he has in the 15...Ne5 line because now 20...Nxb4 comes with a mate threat on c2 and Black has turned the tables! What White has instead is 19.Qxf6!!

19;..Bxf6 20.Nd5! Qd8 21.Nf5 Bxf5 22.Bxf5 (all this is practically forced) which is a position that the engines do not understand at all. They say 22...Rb8 23.c4 Be7 is equal and when you show them 24.Kb1! they see the light! Or 23...a5 24.c5! Rxb4 25.Kb1 Rc4 26.Nxf6! +/-

E. 15...Ne5

MVL gives 16.Qxf4 Nexg4 17.Bxg4 e5 18.Nd5! (now this works and not 18.Qxf6? Bxf6 19.Nd5 Qd8 20.Nf5 Bxf5 21.Bxf5 Rb8=, nor 20.Nc6? Bxg4 -/+)

18...Nxd5 19.Qf3 Bxg4 (19...Nf4 20.Bxc8 Rxc8 21.Rd2 followed by Nf5)

20.Qxg4 Nf6 21.Qf3 ed4 22.Bxd4 Rg8 23.Bxf6 Bxf6 24.Qxf6 Rc8 25.Rh2 Rg6 26.Qf4 +/-

However, he has missed something very important after 19.Qf3:

19...Nf6! is the move that saves Black. I believe MVL was misled by the engines.

20.Bxc8 Rxc8 21.c3 Rg8! 22.Nf5 a5!! and only now the engines wake up and understand what's going on! 23.Rhg1 b4! with only a symbolic advantage for White. The position is not winable anymore.

The conclusion is that Black holds with difficulty. The line will dissapear though. Because its purpose was to provoke White into a complicated position to play for all three results. And the 14./15.Be2 idea has shut down this possibility once and for all.

I hope you found that interesting.

Σάββατο 6 Αυγούστου 2016

Λοιπόν, 1.e4 ή 1.d4? - Θέσεις προς συζήτηση

Πέρυσι το καλοκαίρι ο Inspirus, κατά κόσμον Σπύρος Ιλαντζής, μου έκανε την τιμή να γράψει ένα πολύ ωραίο αρθράκι για το blog αυτό, στο τέλος του οποίου παρέθεσε κάποιες θέσεις προς συζήτηση. Ήρθε η στιγμή να επιστρέψουμε στις θέσεις αυτές. Στις θέσεις των διαγραμμάτων πρέπει ο λευκός να παίξει d4, e4, f4 ή κάτι άλλο?

Schmidt,Wlodzimierz (2475) - Adorjan,Andras (2565) [A36]
Prague zt Prague (11), 1985

1.c4 c5 2.g3 g6 3.Bg2 Bg7 4.Nc3 Nc6 5.e3 e5 6.Nge2 Nge7 7.d3 d6 8.a3 0-0 9.Rb1 Be6 10.Nd5 b5 11.Nxe7+ Nxe7 12.cxb5 Rb8 13.Nc3 d5 14.a4 f5

Ποιο πιόνι πρέπει να σπρώξει ο λευκός? 15.d4, 15.e4 η μήπως 15.f4?

15.f4? ef4 16.Ne2 =+

Ο λευκός είναι υποχρεωμένος να δώσει το πιόνι με αμφίβολο αντάλλαγμα καθώς στο 16.ef4 d4! 17.Ne2 a6 -/+. To b πιόνι είναι στρατηγικά καρφωμένο αφού αν φάει στο a5, επιτρέπει Bb3 και Nd5 με συντριπτική υπεροχή.

15.e4? d4 16.ef5 gf5 17.Ne2 a6 18.b4 ab5 19.bc5 Qa5+ 20.Bd2 b4 -/+

15.d4! f4? 

15...ed4 16.ed4 Bxd4 17.0-0 +=

16.dc5! +/- fe3 17.0-0?! 

17.fe3 +/-

17...Rxf2! 18.Rxf2 ef2+ 19.Kxf2 += (συμφωνήθηκε ισοπαλία λίγο αργότερα)

Huebner,Robert (2615) - Kasparov,Garry (2735) [A21]
SWIFT-Chess World Championship Brussels, 1987

1.c4 e5 2.Nc3 d6 3.g3 f5 4.Bg2 Nf6 5.e3 g6 6.Nge2 Bg7 7.0-0 0-0 8.d3 c6 9.b4 Be6 10.b5 d5 11.bxc6 bxc6 12.cxd5 cxd5

Το 13.f4?! δεν προσφέρει τίποτα στα λευκά, π.χ. 13...Nc6 14.fe5 Nxe5=+

To 13.e4? είναι ακόμα χειρότερο ειδικά μετά από 13...fe4 14.de4? (14.Ba3!? ed3 15.Qxd3 Rf7 =+) d4 με τον μαύρο να έχει σχεδόν κερδισμένη στρατηγικά θέση με το υποστηριγμένο ελεύθερο

To 13.Ba3! φαίνεται να είναι η καλύτερη κίνηση, διατηρώντας την ένταση στο κέντρο. 13...Re8 14.Qa4+= με παιχνίδι στη β στήλη και γενικά στην πτέρυγα της βασίλισσας

Ο Huebner έπαιξε:

13.d4 e4 14.Ba3 Re8 15.Na4 g5 16.Nc5 Bf7 17.Qd2 Nc6 18.Rab1 Na5 19.Nb7 Nc4 20.Qc1 Qd7 21.Nc5 Qc6 22.Bb4 Bh5 23.Nc3 Bf3 24.Re1 Kh8 25.Bf1 Ng4 26.h3 a5 27.Nxd5 Ncxe3 28.Nxe3 Nxe3 29.Qxe3 f4 30.gxf4 gxf4 31.Qxf4 axb4 32.Bg2 Qg6 33.Qg3 Qxg3 34.fxg3 Bxd4+ 35.Kh1 Bxg2+ 36.Kxg2 Rxa2+ 0-1

Kasparov,Garry (2800) - Kortschnoj,Viktor (2625) [A25]
Paris Immopar rapid Paris (2), 11.1990

1.c4 e5 2.Nc3 Nc6 3.g3 g6 4.Bg2 Bg7 5.Rb1 a5 6.a3 Nge7 7.e3 d6 8.b4 axb4 9.axb4 0-0 10.Nge2 Be6 11.b5 Na5 12.d3 c6 13.0-0 d5 14.cxd5 cxd5 15.Ba3 Re8 16.Bb4 b6 

Το 17.f4? αδυνατίζει το σημείο e3. 17...Nf5 -/+
To 17.e4? θάβει τον αξιωματικό του g2
O Gary έπαιξε το αργό 17.Ra1 μετά το οποίο ο μαύρος μπορεί να ισοφαρίσει με 17...Rc8!

17.d4! μετά το οποίο ο μαύρος είναι υποχρεωμένος είτε να αφήσει τον έλεγχο του f4 τετραγώνου παίζοντας 17...e4  είτε να μείνει με κακό απομονωμένο d5 πιόνι.

17...e4 18.Nf4 +=

17...Rc8 18.de5 Bxe5 19.Nd4 Rc4 20.Nce2 +/- (ή 20.Nxe6 fe6 21.Na4 +/- με μετατροπή του δομικού πλεονεκτήματος σε πλεονέκτημα των δύο αξιωματικών)

Ακολουθεί διάσημη παρτίδα:

Gelfand,Boris (2700) - Anand,Viswanathan (2635) [A26]
Linares 09th Linares (9), 1991

1.Nf3 d6 2.g3 e5 3.Bg2 g6 4.0–0 Bg7 5.c4 Nc6 6.Nc3 Nf6 [6...f5!? 7.d3 Nf6]

7.d3 [7.d4 - E6]

7...0–0 8.Rb1 a5 9.Bg5 h6 10.Bxf6 Bxf6 11.a3

11...Re8?! [11...Bg7; 11...Be6 Ribli 12.Nd2 Qd7 13.Re1 Bg7÷ Gedevanishvili,D-Martin,B  Sydney 1990  CBM/20]

12.b4 [12.Nd2!? Ribli 12...Bg7 13.e3!? Ne7 14.b4 axb4 15.axb4 e4 16.d4 f5 17.Qb3 Kh8 18.Ra1 Rb8 19.b5 Ng8 20.Nd5 Nf6 21.b6 c6 22.Nxf6 Qxf6 23.Ra7 Be6 24.Qa4 Qd8 25.Qa5 Bg8 26.Rc1 Bh7 27.c5 d5 28.Nb3 Duric,S-Fedorowicz  Novi Sad ol 1990  50/(25)]

12...axb4 13.axb4 Nd4 [13...Bg7!? Ribli 14.b5 Ne7 15.Nd2? e4! Vaganian,R-Lautier,J  Manila izt 1990  CBM/19]

14.Nd2 Bg7 15.e3 [15.b5!? Ra3 16.Nb3 c6 17.e3 Nxb3 18.Rxb3 Rxb3 19.Qxb3]

15...Ne6 16.Qc2 [16.b5 e4! 17.d4 (17.Ncxe4? f5–+) 17...f5]

16...c6 17.Ra1 [17.b5 Qc7 18.bxc6 bxc6 19.Nb5 Qd7=]

17...Bd7 18.Nb3 Qc7?!

[18...Qb6! 19.Ne4 (19.Na5 Qc7; 19.b5 Rxa1 20.Rxa1 cxb5 21.Nd5 Qd8) 19...Qxb4 20.Rab1 Qa3 21.c5 (21.Ra1=) 21...d5 22.Nd6 Reb8 23.e4 Bf8!÷]

19.c5! d5

Εδώ τα breaks f4 και d4 στήνουν χοντρά.

20.e4?! Rxa1 21.Rxa1 Nd4 22.Na4=

Ο μαύρος προλαβαίνει να ξεδιπλώσει και χωρίς μαυροτετράγωνο αξιωματικό, ο λευκός δεν μπορεί να πιέσει το d4.

22...de4 23.Bxe4 h5 και ο λευκός είναι αυτός που πρέπει να προσέχει μήπως βγει χειρότερος

Ο ίδιος ο Gelfand δίνει το 20.Na4!? ως την καλύτερη τύχη για πλεονέκτημα 20...e4 21.d4 Ng5 22.Nb6 Rxa1 23.Rxa1 Bg4 24.Ra7 και εδώ δίνει 24...Nf3+? 25.Bxf3 Bxf3 26.Na5 +/- αλλά το 24...Qe7! διατηρεί την ισορροπία

Στην παρτίδα παίχτηκε 20.b5?! και ο Gelfand κέρδισε μια όμορφη παρτίδα αλλά όχι λόγω του ανοίγματος

Kevin Spraggett - Joseph G Gallagher [A15]
San Bernardino open San Bernardino open (7), 1992

1.Nf3 Nf6 2.c4 g6 3.b3 Bg7 4.Bb2 d6 5.g3 e5 6.Bg2 0-0 7.0-0 Re8 8.d3 h6 9.Nc3 c6 10.Rc1 Na6 11.a3 Nc7 12.b4 Nh5 13.b5 cxb5 14.cxb5 d5 15.a4 Be6 16.e3 Rc8 17.Ne2 Qd6 18.Qd2 Na8 19.Bc3 Nb6 20.Ra1 Nd7

Και οι δύο προωθήσεις στο κέντρο είναι εντυπωσιακά κακές.

21.e4?? Nc5 (22.Bb4 de4 23.de4 Qxd2 24.Nxd2 Nd3 -/+) 22.ed5 Bxd5 23.Bb4 e4 -/+

21.d4? e4! 22.Ne5 Bxe5 23.de5 Nxe5 24.Bxe5 Qxe5 =+ Η κατοχή του d4 τετραγώνου με 25.Nd4 δεν αποτελεί αρκετό αντάλλαγμα για το πιόνι.

Ο Spraggett βρήκε ένα καλό regrouping και τελικά κέρδισε μια στρατηγική παρτίδα.

21.Rfd1 Nhf6 22.Qb2 Nh7 23.Rac1 Nhf8?! (23...Qb8) 24.a5 +=

Vassily Ivanchuk - Veselin Topalov [A25]
Hoogovens Wijk aan Zee NED (13), 28.01.1996

1.g3 e5 2.c4 Nc6 3.Bg2 g6 4.Nc3 Bg7 5.Nf3 f5 6.0-0 d6 7.Rb1 a5 8.a3 Nf6 9.d3 0-0 10.b4 axb4 11.axb4 h6 12.b5 Ne7 13.Bb2 Be6 14.Ra1 Rc8 15.c5 Nd7 16.cxd6 cxd6 17.Na4 d5 18.Nd2 Qe8 19.e3 g5 20.Qe2 Qf7

Το 21.e4? είναι κακό όπως και στην αντίστοιχη θέση που προέκυψε στην Huebner-Kasparov - και για τους ίδιους λόγους. 21...fe4 22.de4 d4! και έχουμε πάλι αυτήν την πολύ ευνοϊκή για τον μαύρο πιονοδομή με το υποστηριγμένο ελεύθερο

Το 21.d4 δεν είναι τόσο κακό, έχει την ιδέα να απαντήσει στο επιθετικό 21...f4?! με 22.de5!. Ο  μαύρος δεν μπορεί να φάει πίσω στο e5 και πρέπει να παίξει 22...Ng6 (22...Rc2? 23.Qd1! Nxb2 24.Nxb2 Nxe5 25.ef4 gf4 26,Ra3! +/-) 23.ef4 gf4 24.Nf3 +=

Όμως ο μαύρος δε χρειάζεται να βιαστεί. Μπορεί να παίξει 21...e4 22.f3 (για να μην πνιγεί στην πτέρυγα του βασιλιά) Qh5 με επίθεση.

Ο Chucky σταμάτησε το αντιπαιχνίδι του μάυρου με 21.f4! και κέρδισε μία πολύ κρίσιμη παρτίδα που έκρινε την έκβαση του Wijk Aan Zee 1996 αν και η παρτίδα άλλαξε χέρια στην πίεση χρόνου.

Carlsen,Magnus (2823) - Aronian,Levon (2807) [A36]
Moscow Botvinnik Memorial Moscow (4), 03.09.2011

1.c4 g6 2.Nc3 c5 3.g3 Bg7 4.Bg2 Nc6  5.a3 d6 6.Rb1 a5 [Εμποδίζοντας το b2–b4.]

7.e3 e5 [Η βασική κίνηση του μαύρου σε αυτή τη θέση. Στοχεύει ενάντια στο d2–d4, αλλά αδυνατίζει το d5 τετράγωνο]

[Στο 7...Nf6 ο λευκός συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο: 8.Nge2 0–0 9.d3 και έχει ελαστική θέση.]

8.Nge2 Nge7 9.0–0 0–0 10.d3 Rb8 11.Bd2 Be6 [Τώρα τα μαύρα απειλούν ...d6–d5]

[Το 11...Bf5 δεν έχει νόημα. Τα λευκά δεν θα απαντήσουν με e3–e4, μπλοκάρωντας τον αξιωματικό τους. Μετά από 12.Qc2 Qd7 13.Nb5 έχει καλό παιχνίδι στα λευκά τετράγωνα.]

12.Nd5 [Η κύρια συνέχεια.]

[12.Qb3 f5 13.Nd5 Nxd5 14.cxd5 Bf7 15.Qc2 Ne7 16.e4 b5= 0–1 Gurevich,M (2641)-Lautier,J (2675)/Moscow 2002/CBM 090 (41)]

12...b5 [12...f5?! 13.Nec3 Kh8 14.b4 είναι το είδος της θέσης στο οποίο στοχεύουν τα λευκά. Το παιχνίδι του στην πτέρυγα της ντάμας είναι γρηγορότερο και αποτελεσματικό.]

13.cxb5 Rxb5 [13...Bxd5 14.Bxd5 Nxd5 15.bxc6 Qb6 16.Qa4 Ra8 17.Nc3 Ne7 18.e4 Qxc6 (18...Nxc6?? 19.Nd5 Qb7 20.Qxc6! Qxc6 21.Ne7++–) 19.Qc4 διατηρώντας την πίεση.]

14.Qa4 Qb8 15.Nc7!? [Καινοτομία!]

[15.Nxe7+ Nxe7 16.Nc3 Rxb2 17.Qxa5 Bf5 18.Rxb2 Qxb2 19.Ne4 Bxe4 20.Bxe4 d5 21.Bf3 Rc8= ½–½ Sehner,N-Teipelke,H/Germany 1991/Corr 2000 (35)]

15...Qxc7!? [Ο Αρονιάν αντιδρά στην καινοτομία με μία ενδιαφέρουσα θυσία διαφοράς. Δεν ήταν απαραίτητη πάντως, καθώς ο μαύρος φαίνεται να ισοφαρίζει μετά το 15...Rxb2.]

[15...Rxb2 16.Nxe6 fxe6 (16...Rxb1?! 17.Nxf8 Bxf8 18.Bxc6 Nxc6 19.Qxc6 Rb2 20.Rd1 Qb3 21.Nc3 Rxd2 22.Rxd2 Qxc3 23.Re2 Qxa3 24.Qd5±) 17.Nc3 d5 18.Rfc1 e4 19.Rxb2 Qxb2 20.Rc2 Qa1+ 21.Rc1 Qb2=]

16.Qxb5 Rb8 17.Qa4 Bb3 18.Qh4 Bc2 19.Qc4 Bb3 [Στο 19...Bxb1 20.Rxb1 ο λευκός έχει σταθερό πλεονέκτημα λόγω των δύο αξιωματικών και του ελέγχου στα λευκά τετράγωνα]

20.Qc1 [Ο Carlsen αποφεύγει την επανάληψη και παίζει για νίκη]

20...Qb6 21.Re1 d5 [Η εδαφική υπεροχή του μαύρου αποτελεί το αντάλλαγμα για τη διαφορά.]

22.Nc3 Rd8?! [22...a4! ¨Επρεπε να σταθεροποίηση την πτέρυγα της βασίλισσας 23.e4 d4 24.Nd5 Nxd5 25.exd5 Ne7 με αντάλλαγμα]

Κρίσιμη θέση!
Η θυσία πιονιού με 23.d4?! δεν έχει νόημα. 
23.e4! d4 24.Nd5 Nxd5 25.exd5 Rxd5?! Νέα θυσία διαφοράς, αμφίβολη αυτή τη φορά.

[25...Bxd5?! 26.Bxd5 Rxd5 27.Qc4 Rd7 28.b4±; 25...Ne7 26.Bg5 f6 27.Rxe5! Qc7 (27...fxe5? 28.Bxe7 Rc8 29.Bh3+–) 28.d6 Qxd6 29.Qxc5 Qxe5 (29...Qxc5 30.Rxc5 fxg5 31.Rxa5 +=) 30.Qxe5 fxe5 31.Bxe7 +=]

26.Bh6?! (26.Bxd5 Bxd5 27.Bh6 +/-)

Στη συνέχεια παίχτηκαν πολλές ανακρίβειες (rapid γαρ) και τελικά κέρδισε ο μαύρος

Rodos GRE, 29th ECC (m) Rodos GRE (5.4), 24.10.2013

1.Nf3 Nf6 2.g3 g6 3.Bg2 Bg7 4.0-0 d5 5.c4 c6 6.Qc2 0-0 7.d3 Re8 8.Bf4 Nh5 9.Be5 Na6 10.Bxg7 Nxg7 11.cxd5 cxd5 12.Nc3 e5 13.Rac1 Nc7 14.Qb3 Rb8 15.Nb5 Nxb5 16.Qxb5 a6 17.Qb4 Bd7 18.Nd2 a5 19.Qa3 Bc6 20.Rc2 Ne6 21.e3 a4 22.Rfc1 f6 23.Qb4 Kg7

24.f4? d4! τονίζοντας την αχίλλειο φτέρνα του λευκού σχηματισμού, το πιόνι e3. 25.fe5 de3 26.ef6+ Qxf6 27.Ne4 Qd4 και αφού η αλλαγή βασιλισσών δεν είναι εφικτή (λόγω του πιρουνιού στο e2) ο μαύρος έχει σοβαρό πλεονέκτημα.

Το 24.e4?? είναι ακόμα χειρότερο Nd4 -+

24.d4 ed4 25.ed4 Qe7 26.Qc3 με αμφίρροπο παιχνίδι

Παράλληλες Αναλύσεις IV - 8o Πρωτάθλημα ΗΠΑ CC

Αναβιώνουμε αυτή τη σειρά με κάτι διαφορετικό. Ακολουθούμε μια παρτίδα από το 8ο πρωτάθλημα ΗΠΑ Corr που παίχτηκε την περίοδο 1988-1990.

Με τα μαύρα κομμάτια παίζει ο ισχυρός Corr παίκτης της όψιμης εποχής του ταχυδρομείου Stephan Gerzadowicz - με πολλές συμμετοχές σε τελικά ΗΠΑ. Γνωστός για το ιδιαίτερο στυλ του στα ανοίγματα, επιβίωνε στο κορυφαίο επίπεδο παίζοντας σχεδόν αποκλειστικά Μοντέρνα Άμυνα, Ολλανδική και μερικές φορές Ινδική του Βασιλιά τόσο με τα μαύρα αλλά και με τα λευκά κομμάτια - με αναστροφή. Ήταν μεγάλος θαυμαστής του θρυλικού GM Duncan Suttles που ειδικευόταν σε δικές του εκδοχές της Μοντέρνας Άμυνας - σαν και αυτές που παίζει μερικές φορές ο Παναγιώτης Αναιρούσης. Στο σκάκι δι αλληλογραφίας ήταν ακόμα δυσκολότερο να επιβιώνει κανείς με αυτά τα ανοίγματα. Πολυγραφότατος - έχει γράψει σχεδόν σε όλα τα σκακιστικά έντυπα που είχαν εκδοθεί στις ΗΠΑ τις δεκαετίες του 80 και του 90 - έχει βγάλει στην Thinkers' Press της Iowa δύο πολύ ξεχωριστά βιβλία, τα "Journal of a chess master" και "Journal of a chess original". Το στυλ των κειμένων του εκεί - πρόκειται για αναλυμένες παρτίδες σαν αυτή που διάλεξα εδώ - είναι κάτι μεταξύ Παπασταυρόπουλου, Ακονίδη και Adorjan. Αυτοσαρκαστικός, με παραπομπές από ποιήματα και θεατρικά έργα, πολλές φορές επισυνάπτει την αλληλογραφία με τους αντιπάλους του, αλλά και με πλούσιο σκακιστικό περιεχόμενο.

Με τα λευκά παίζει ένας από τους ισχυρότερους Corr παίκτες των ΗΠΑ, ο GM Dan Fleetwood, που εκτός των επιτυχιών του εκείνη την εποχή, κατάφερε να επιβιώσει και με το παραπάνω της μετατροπής του αθλήματος που έγινε με την εισαγωγή των σκακιστικών μηχανών και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο νο.58 της παγκόσμιας κατάταξης του ICCF μεταξύ των ενεργών παικτών.

Ο Αμερικανός SIM David Robert Myers δίνει κάποιες βαριάντες - είναι από τους πιο γνωστούς αναλυτές στις βάσεις δεδομένων παρτίδων δι αλληλογραφίας.

Η παρτίδα είναι πολύ πλούσια κατά τη γνώμη μου αλλά όπως και στα προηγούμενα μέρη της σειράς, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το να δει κανείς τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίον αντιλαμβάνονται οι δύο παίκτες τις εξελίξεις στη σκακιέρα. Κανένα νόημα βέβαια δε θα είχε να γίνει παράθεση και αυτών που δίνουν οι σημερινές σκακιστικές μηχανές, ειδικά όταν το συγκεκριμένο άνοιγμα σήμερα δεν μπορεί να παιχτεί σε παρτίδα Corr χωρίς καταστροφικές συνέπειες. Είναι προϊόν άλλης εποχής και πρέπει να κρίνεται στην ιστορική του συγκυρία.

Fleetwood,Daniel M - Gerzadowicz,Stephan
USPCF USCCC 8th final corr, 1990

1.e4 g6 2.d4 Bg7 3.Nc3 c6 4.Nf3 d6 5.Be2 Nd7 6.0–0 Nh6

SG: Μου αρέσει ο Duncan Suttles ακόμα περισσότερο και από τον Bukhuty Gurgenidze

7.h3 0–0 8.Be3 f6 9.Qd2 Nf7 

SG: Όπως γνωρίζει καλά και ο Dan, είχα αυτή τη θέση και στο Απόλυτο (Πρωτάθλημα ΗΠΑ) εναντίον του Lou Petithory και με σκούπισε από τη σκακιέρα. Έχουμε μια βασική Duncan Suttles θέση στη σκακιέρα. Ο Benko είχε παίξει 10.d5 στην μεταξύ τους παρτίδα το 1964 στη Νέα Υόρκη. Ο Ντανκ απάντησε με 10...f5 το οποίο φιλοδώρησε με ένα ? ο Hort και το σχόλιο "Το 10...c5 είναι απαραίτητο".

Ανόητος ων, το διάβασα αυτό και χωρίς να το καταλαβαίνω, το δοκίμασα εναντίον του Lou Petithory στο Απόλυτο Πρωτάθλημα USCF 1988.

10. d5 c5 11.Nh4 Re8 12.f4 Nf8 13.Rad1 a6 14.a4 Bd7 15.e5 fxe5 16.f5 Bf6 17.fxg6 hxg6 18.Qe1 Bxh4 19.Qxh4 e6 20.Qf2 Qe7 21.Ne4 Nh7 22.Qg3 g5 23.Bh5 Rf8 24.Bg6 Rad8 25.Bxh7+ Kxh7 26.Rxf7+ Rxf7 27.Nxg5+ 1–0 Petithory,L-Gerzadowicz,S/corr USA 1988/

Ήταν κρίμα γιατί ο Μαν(sic) έβγαλε μια χαρά θέση μετά από 11.ef5 gf5 12.Nd Bxd4 13.Bxd4 cd5 14.Nxd5 e5 15.Bc3, Benko-Suttles, Boston(op), 1964

Οπότε σε μια ρεβάνς με τον Petithory δοκίμασα το 10...f5! και ο Lou "έστριψε" αμέσως με 11.Nd4. Η συνέχεια ήταν 11...Bxd4 12.Qxd4 Nf6 13.f3 Nh5 14.Bc4?! c5 15.Qd2 Ne5 16.Bd3? f4! -+ (17.Bf2 Bxh3).

Δε θα αμφισβητήσω τον Dunkie ξανά.

Αυτά έγραφα σχολιάζοντας μια παρτίδα μου για τη στήλη στο APCT (American Postal Chess Tournament News Bulletin) στην οποία λευκά είχε ο Σκωτσέζος Ian Marks που δυστυχώς μου έπαιξε 10.Rad1 και με "μάζεψε" σε μόλις 25 κινήσεις.



DF: Μετά το 10...c5?! του Hort τα μαύρα καταστράφηκαν στην Petithory-Gerzadowicz, 1988 USCF Absolute και ο Stephan ορκίστηκε δημοσίως μέσα από το  Chess International πως δε θα διαφοροποιηθεί ξανά από τον ίσιο δρόμο του Suttles σε αυτή τη βαριάντα! Επειδή μου άρεσε η θέση μετά τη 12η κίνηση που είναι το σημείο στο οποίο σταματάει η ECO B (1st Edition) αποφάσισα να δω στην πράξη την υπόσχεση του Stephan. Το πρόβλημα είναι πως γνώριζα ότι ο Stephan ξέρει απέξω κι ανακατωτά την Benko-Suttles 1964 ενώ εγώ ήξερα μόνο μέχρι την 12η κίνηση. Επίσης, γνώριζα πως του Stephan του αρέσει πολύ η θέση του μαύρου σε αυτήν τη γραμμή. Αλλά.. ήξερα πως ο Stephan δεν ξέρει την άγνοια μου πάνω στην Benko-Suttles και αυτό εξισορροπεί κάπως τα πράγματα. Σε κάθε περίπτωση, γνώριζα πως ότι και να γίνει, θα έχουμε μια ενδιαφέρουσα παρτίδα, οπότε μπήκα στο "στόμα του λιονταριού".

10...c5?! 11.Rab1 11.f5 12.exf5 gxf5 13.b4 b6 14.Rfe1 Nde5 15.Ng5 Nxg5 16.Bxg5 Ng6 17.Bh5 Be5 18.bxc5 bxc5 19.Ne2 Kh8 20.Bxg6 hxg6 21.Nf4 Kh7 22.Qe3 Rf7 23.Qg3 Kg8 24.Bh6 Rf6 25.Qh4 Qa5 26.Bg5 Rf7 27.Nxg6 Rh7 28.Nxe7+ Kg7 29.Bh6+ Rxh6 30.Qg5+ Kf7 31.Qxh6 Kxe7 32.f4 Rb8 33.fxe5 1–0 Kaidanov,G-Bereolos,P/Saint Paul USA 2000/;

10...Nfe5!? 11.Nd4 Nb6 12.b3 c5 13.Ne6 Bxe6 14.dxe6 Nc6 15.f4 f5 16.exf5 gxf5 17.Bh5 Bxc3 18.Qxc3 Nd5 19.Bf7+ Rxf7 20.exf7+ Kxf7 21.Qd3 e6 22.Rae1 Qe7 23.a3 Rg8±


11.Nd4 Bxd4 12.Qxd4 fxe4 (12...Nf6 13.dxc6 bxc6 14.Qc4 Qc7 15.Nd5 Nxd5 16.exd5 Bb7² Myers) 13.Nxe4 cxd5 14.Qxd5 Nb6 15.Qb3 e6 16.Rad1 Nd5 17.Bd4 Qh4 18.f4 Nh6 19.Bc4 Nxf4 20.Nxd6 b5 21.Rxf4 Rxf4 22.Bxe6+ Bxe6 23.Qxe6+ Kf8 24.Be3 Kg7 25.Qe5+ Rf6 26.Rf1 Nf5 27.Rxf5 Qe1+ 28.Kh2 gxf5 29.Bh6+ Kxh6 30.Qxf6+ Kh5 31.Qxf5+ Kh6 32.Qf6+ 1–0 Leow,L-Lewis,A/London ENG 1979/

11...gxf5 12.Nd4

SG: Η παλιά ECO σταματάει εδώ με +/-. Αυτό δεν μπορεί να είναι σωστό. Στη δεύτερη έκδοση ολόκληρη η βαριάντα έχει αφαιρεθεί. Και αυτό δεν μπορεί να είναι σωστό. Θα έπρεπε να αυξάνονται οι αναφορές στον Suttles και όχι να μειώνονται.

DF: Η πρώτη έκδοση της ECO δίνει +/-. Ούτε εγώ, ούτε ο Stephan το "μασάμε" αυτό. Νομίζω πω ο λευκός έχει ένα ελαφρύ πλεονέκτημα σε αυτό το σημείο, αλλά και οι δυο πλευρές έχουν ενεργητικό παιχνίδι.



SG: Ο Dan δεν ξέρει την Benko-Suttles! Μου έγραψε πως δεν του άρεσαν τα λευκά μετά από 13.Bxd4 cd5 14.Nxd5 e5 15.Bc3 Nc5!?. Όταν τον πληροφόρησα πως ο Dunc έπαιξε 15...f4, o Dan είπε πως δεν του άρεσαν τα λευκά ούτε μετά από αυτό και πρόσθεσε "Σε εκείνη τη φάση νόμιζα πως το Qxd4 είναι πολύ καλύτερο, αλλά ο Pal είναι εξυπνότερος από μένα". Ας το ελπίσουμε.

DF: Καινοτομία. Όπως λένε "η άγνοια είναι ευλογία". Κοιτούσα τη θέση αυτή πριν καν παίξω την πρώτη κίνηση και σκεφτόμουνα πως δεν είναι δυνατόν ο Benko να έχει φάει με τον αξιωματικό αφήνοντας τα κεντρικά μαύρα πιόνια να προωθούνται. Στην πραγματικότητα, νόμιζα πως ο μαύρος ισοφαρίζει μετά από 13.Bxd4 cd5 14.Nxd5 e5 15.Bc3 Nc5!?. Αργότερα κατά τη διάρκεια της παρτίδας ο Stephan με ενημέρωσε για το ότι η παρτίδα Benko-Suttles συνεχίστηκε με 15...f4 και κοκκίνισα από ντροπή. Και πάλι, τουλάχιστον παρηγορητικό ήταν πως ο Suttles έβγαλε και πάλι καλή θέση και στη συνέχεια απέρριψε μια συνέχεια που έδινε εύκολη ισοπαλία, παίζοντας για νίκη. Αφήνω τους αναγνώστες να κρίνουν το αν προτιμούν την κίνηση του Benko ή τη δική μου. Για την ώρα χαίρομαι που δεν ήξερα εκείνη την παρτίδα βαθύτερα.

13.Bxd4!? cxd5 14.Nxd5 e5 15.Bc3 f4 (15...Nc5!? Fleetwood) 16.Bc4 Nc5 17.Nxf4 Ne4 18.Qe3 Nxc3 19.Qg3+ Kh8 20.Qxc3 Ng5 21.Nh5 Rf3 22.Qd2 Rxh3 23.Be2 Rh4 24.Rad1 Bg4 25.Bxg4 Rxg4 26.Ng3 Qb6 27.Qxd6 Nf3+ 28.gxf3 Rxg3+ 29.Kh2 Rg5 30.f4 Rh5+ 31.Kg2 e4 32.Rg1 Rg8+ 33.Kf1 Qb5+ 34.Rd3 Rxg1+ 35.Kxg1 1–0 Benko,P-Suttles,D/Boston USA 1964/


Τώρα μετά την κίνηση του Suttles 13...cd5 14.Nxd5 e5 δε μου άρεσε το 15.Qc4 (η διαφορά) και 16.Nc7 και στη συνέχεια κάποιο συνδυασμό των κινήσεων Bh5, Bh6, Ne6, Rad1.... Εκτός αυτών, το f6 φαίνεται καλό τετράγωνο για τον ίππο και έχω και όνειρα με το... c5.


SG: Εδώ για καμιά ώρα προσπαθούσα να αποφασίσω μεταξύ του 14...c5 (15.Qh4!?) και του 14...cd5 (15.Nxd5 e5 16.Qc4 Bd7 17.Bg5!?). Δε μου άρεσε τίποτα από τα δύο. Σαν σε σκηνή βγαλμένη από το Think Like A Grandmaster μέσα σε ένα λεπτό αποφάσισα τελικά το 14...Bd7

DF: Σε θέσεις όπου το b5 δεν είναι πραγματική απειλή, όπως αυτή, το ενδεχόμενο 14.a4?! απλώς αδυνατίζει την πτέρυγα της Βασίλισσας.

14.dxc6!? bxc6 15.Qc4 Bd7 16.Rad1±


DF: Νομίζω πως το άμεσο 14...Kh8 είναι καλύτερο, μετά το οποίο τα λευκά διατηρούν ελαφρό πλεονέκτημα με το 15.Qh4. Αν ο μαύρος νιώσει "τυχερός", σαν τον Clint Eastwood, μπορεί να δοκιμάσει και το 14...cd5 15.Nxd5 Ne4!?. Παρόλα αυτά νομίζω πως ο λευκός λόγω καλύτερης ανάπτυξης θα βγει κερδισμένος από τις περιπλοκές.

14...Kh8?! 15.dxc6 bxc6 16.Qh4 e5 17.f4 d5 18.fxe5 Nxe5 19.Bd4+– ; 14...cxd5!? 15.Nxd5 e5 16.Nxf6+ Qxf6 17.Qd5 f4 18.Bc1 Rb8]


DF: Ούτε η πρώτη, ούτε η δεύτερη, ούτε η τρίτη κίνηση που ανέλυσα στη θέση, αφού δίνει στα μαύρα μια μεγάλη μάζα πιονιών στο κέντρο και δύο ανοιχτές στήλες. Τί παραπάνω θα ήθελε ένας παίκτης της Μοντέρνας Άμυνας από το άνοιγμα? Ευτυχώς, τα λευκά κομμάτια και το πιόνι f είναι αρκετά ισχυρά για να περιορίσουν τα μαύρα κεντρικά πιόνια και ο λευκός μπορεί να χρησιμοποιήσει τις ημιανοιχτές στήλες d και e προς το συμφέρον του.


SG: Το αρχικό μου "σχέδιο" ήταν να παίξω 15...Bxc6, αλλά τώρα δε μου άρεσε το 16.Bc4 που τονίζει την αδυναμία του e6 και κυρίως του f7 - χρειάζομαι αυτόν τον ίππο να κρατάει το d6 και να εμποδίζει τα Bg5 και Bh6. Εδώ περίμενα 16.f4! μετά το οποίο δεν μπορούσα να αποφασίσω εάν η μάζα μου αποτελεί δύναμη ή αδυναμία.


DF: Στοχεύοντας την αδυνατισμένη πτέρυγα του Βασιλιά του μαύρου και ανοίγοντας το d4 τετράγωνο για τον αξιωματικό τη στιγμή που το 16...e5 αποτυγχάνει λόγω του 17.Bg5!

SG: Περίμενα f4 πρώτα, αλλά και αυτό είναι καλό. Θα ήθελα να παίξω 16...e5!? αλλά  μετά από 17.Bg5, ο ίππος μου στο f6 απειλείται, ενώ αυτός του f7 είναι υπερφορτωμένος. Αν 17...Nh8? ή 17...Nxg5? 18.Qxg5 το d πιόνι χάνεται. Και το 17...Kg7 δεν μπορεί να είναι σωστό (18.Rd3)

16...Kh8 17.f4!? 

DF: Αυτό σταματάει το e5 μια για πάντα όπως φαίνεται. Τα λευκά τώρα έχουν καθαρό πλεονέκτημα.

SG: Σταματώντας το e5 τώρα και κάνοντάς το δυσκολότερο και για το μέλλον. Και κάθε άλλη προώθηση πιονιού αφήνει κάποια τρύπα. Οπότε πού πρέπει να πάνω τα κομμάτια μου? Λοιπόν, μπορεί κάποια στιγμή να μου χαλάσει την πιονοδομή με Bd4xf6, αν βάλω τον πύργο στο g6 θα μπορώ να το αποφύγω αυτό και ο πύργος γενικά μπορεί να βρει δουλειά στην ανοιχτή στήλη.


17...c5 18.Bc4 Rb8 19.b3 e6 20.Rfe1 a5 21.Bc1±


DF: Προφυλάσσοντας το g2 και εμποδίζοντας ένα μελλοντικό c5.

18.Bd4!? Rg6 19.Bc4 e6 20.Ne4! fxe4 21.f5 Rxg2+ 22.Kxg2 e5 23.Bxf7±

18...Rg6 19.Bd4 

DF: Επιτέλους! Ο φυσικός κάτοχος του τετραγώνου έφτασε!

SG: Τώρα εάν 19...e5 δεν μου άρεσε το 20.fe5 de5 21.Bc5 ακολουθούμενο από Qc4 ή Qa4. Οπότε.. έπαιξα Qf8 για να καλύπτω το c5 σε αυτή τη βαριάντα.
Το 19...Qg8 έμοιαζε ελκυστικό αλλά στην πραγματικότητα δεν έχω κάτι εκεί. Θα μπορούσε να απαντήσει με ισχύ στο κέντρο - 20.Rfe1 μετά το οποίο το 20...Re8? χάνει από το 21.Rxe7! και το 20...Rh6 21.Bxf6+ ef6 22.Qf2 Rxh3 23.Re7 του δίνει πάρα πολλά για ένα πιόνι.


19...e5!? 20.fxe5 dxe5 21.Bc5 Qc7 22.Be7 Ng8 23.Bh5 Rh6 24.Bc5 Nf6±


DF: Το πιόνι e είναι η αχίλλειος φτέρνα του μαύρου.


DF: Μία ευρηματική προσπάθεια να κάνει περίπλοκη τη θέση. Μετά το ρουτινιάρικο 20...Rb8 21.b3 τα λευκά μπορούν να συνεχίσουν να αυξάνουν το πλεονέκτημά τους αργά και ανεμπόδιστα. Με την κίνησή του ο Stephan υποχρεώνει τα λευκά να παίξουν με ακρίβεια σε μία οξεία θέση για να διατηρήσουν το πλεονέκτημα. Το Ne6 θα ακολουθήσει.


DF: Μία "μυστήρια" κίνηση του ίππου πρέπει να απαντηθεί αντιστοίχως.


SG: Όχι και πολύ "μυστηριώδες" - δεν είχα και πολλά άλλα. Η μανούβρα μου είχε σκοπό να κυνηγήσει τον αξιωματικό που κυριαρχεί στη θέση. Υποθέτω πως το 21.Ne2 είχε εν μέρει σκοπό να αφήσει χώρο για το Bc3. Μάλλον θα βγω από το κάρφωμα (Kg8) ή ίσως παίξω 22...Rh6 23.Qf2 πρώτα έτσι ώστε ο ίππος του να δεσμευτεί στην υποστήριξη του f πιονιού.
Περίεργη θέση. Μου αρέσει. Αυτό δε σημαίνει πως δε θα καταρρεύσει στα χέρια μου ή πως είναι αντικειμενικά καλή βέβαια.



DF: Αυτό οδηγεί σε απώλεια υλικού. Η εναλλακτική 22...Rh6 κρατάει περισσότερο αν και πάλι ο λευκός έχει άνετο πλεονέκτημα.

SG: Αργό. Κακό.
Κοιτούσα το 22...Rh6 για τους λάθος λόγους και το απέρριψα τελικά για τους λάθος λόγους. Νόμιζα πως πρέπει να παίξω 22...Rh6 23.Qf2 για να "δεσμεύσω" τον ίππο του. Αλλά δε θα ήταν και πάλι δεσμευμένος - θα μπορούσε και πάλι να παίξει Nd4 και αν Nxf4 να φάει στο c6 με ίππο ή αξιωματικό.
Αφού το κατάλαβα αυτό, αποφάσισα ότι μετά από 22...Rh6 23.Qf2 θα έπρεπε να απαντήσω στο Nd4 με Nxd4 μετά το οποίο η ντάμα είναι καλύτερα τοποθετημένη στο f2 από ό,τι στο h4. To 22...Rc8 το έπαιξα για να έχω c5 σε μία τέτοια θέση  ελπίζοντας να συνεχίσω με Bc6. Kg8. Ne4. Μάλιστα
Το πού είναι καλύτερα τοποθετημένη η λευκή ντάμα είναι προς συζήτηση, αλλά το κομμάτι της απόφασής μου που στοιχίζει είναι πως υπολόγιζα μόνο μία κίνηση του ίππου, αυτήν προς το d4!

22...Qg7!? 23.g4 fxg4 24.hxg4 Rf8 25.Rf1 Nc5 26.g5 Na4 27.Kh1 Nxc3 28.Nxc3 d5

23.Ng3! Ng7 

23...Nc7 24.Nh5 Ncd5 25.Nxf6 exf6 26.Bd2 Rb8 27.Bc1±


DF: Ήρθε η στιγμή να "εισπράξω". Τώρα αν 24...Nfxh5 25.Rxe7!; 24...Ngxh5 25.Bxh5 Rh6 26.Qg5; και 24...e5 25.fe5 Nfxh5 26.Bxh5 Rh6 27.ed6! Ο Stephan δοκιμάζει κάτι διαφορετικό, αλλά αποτυγχάνει για λίγο, λόγω του δυστυχή "κληρικού" στο d7.

SG: Θα ήταν περίεργο να μη μπορώ να φάω με ίππο, σωστά?
24...Nfxh5 25.Bxh5 Re6 (25...Rh6 26.Rxe7!) 26.Rxe6 Bxe6 27.Re1 B-anywhere 28.Rxe7 +-
24...Ngxh5 25.Bxh5 Rh6 26.Qg5 (απειλώντας Rxe7) Be8 27.Bxe8 Rxe8 28.Rxd6 +-
Χμμμ... Και αν 24...Nge8 25.Nxf6 Nxf6 26.Bh5 καταλήγουμε στα ίδια.

24...Rh6 25.Rxe7! Qxe7 26.Bxf6 Qf8

SG: Βρείτε το εσείς! Μπορεί να πάρει πιόνια για τη διαφορά. Πόσα? Ή είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα?

26...Qf7 27.Qg5 Rg6 28.Bxg7+ Kg8 29.Qh4 Rxg7 30.Rxd6+–


DF: Ο συνδυασμός των λευκών συνεχίζεται.


27...Be8 28.Be7 Rxh5 29.Bxh5 Qg8 30.Bxe8 Rxe8 31.Bf6+–

28.Bxg7+ Kg8 29.Bxh6 

SG: Τώρα προσβλέπω σε ένα κακό φινάλε για να αποφύγω ένα τραγικό μέσο.

29...Qxh6 30.Nf6+ Kg7 31.Qxh6+ Kxh6 32.Nxd7 

DF: Η θέση έχει ξεκαθαρίσει και η υλική υπεροχή των λευκών είναι αποφασιστική. Πρέπει απλώς να προσέχει τα τρικ που τυχόν προκύψουν στο φινάλε από τον μαύρο πύργο.

SG: Πότε να εγκαταλείψω? Συχνά ξεπερνώ το σημείο μετά το οποίο είναι σίγουρο ότι θα χάσω. Μπορεί να έχει ακόμα ενδιαφέρον. Το σημαντικότερο - μπορεί να μάθω και κάτι. Προσπαθώ πάντως να μην ξεπερνώ το σημείο μετά το οποίο προσβάλλω τον αντίπαλο.

32...c5 33.g4!

33.Bd5!? c4 34.Be6 Rc6 35.Bxf5 Ra6 36.b3 cxb3 37.axb3 Kg7 38.g4+–


SG: Είναι δύσκολο να ενεργοποιήσω τον πύργο. Ίσως θα έπρεπε να τον αφήσω στο c8 μέχρι να μου δοθεί κάποια καλύτερη ευκαιρία. Δεν ξέρω. Τώρα οι επιλογές και των δυο μας περιορίζονται. Είναι καλό αυτό?

34.Bc6 Kg6 35.Kf2 h6 

SG: Αντιστεκόμενος στον πειρασμό να "κάνω" κάτι. To 35...fg4?! 36.hg4 h5 έχει καλό κίνητρο με την ελπίδα να σπάσουν τα πιόνια του αντιπάλου ή να βγει κάποιο μακρινό ελεύθερο. Το πρόβλημα είναι πως μπορεί να ξεκλειδώσει τα κομμάτια του με τέμπο - 37.Be4+ καλύπτοντας και το c2 και άρα επιτρέποντας Nxc5. Ενώ στο 35...h5?! 36.g5 εμφανίζεται η εκνευριστική απειλή του 37.Ne5+ και 38.Bd7. Οπότε...

36.Kf3 a5 37.gxf5+

SG: Είναι καιρός πια. Η γεωμετρία του δουλεύει περίφημα. Μετά από 37...Kxf5 μπορεί να παίξει 38.Nxc5 αφού το 38...Rc8 αποτυγχάνει λόγω του 39.Bd7+. Έχασα πειστικά.

DF: Μετά από 37...Kxf5 38.Be4+ Ke6 39.Nxc5+ τα μαύρα είναι τόσο πολύ υλικό κάτω που δεν μπορούν να ελπίζουν σε κάποιου είδους ανατροπή. Οπότε... το ταξίδι στο στόμα του λιονταριού πήγε καλά αυτή τη φορά, αλλά θα συμβούλευα τον επόμενο να προσέχει πολύ πριν μπει στις βαριάντες αυτές του Stephan.

Σχετική Βιβλιογραφία:
APCT News Bulletin
Chess on The Edge Vol 1-3 - Selected games of GM Duncan Suttles
Correspondence Chess Grandmasters: Duncan Suttles, Peter Millican, Jonathan Berry, Yoav Dothan, Hans Berliner, Viacheslav Ragozin, Jean Hébert
Canadian Chess Players: Bonar Law, Duncan Suttles, William H. K. Pollock, Fedor Bogatyrchuk, Lawrence Day, Kevin Spraggett
Stephan Gerzadowicz - Journal of a chess master
Stephan Gerzadowicz - Journal of a chess original