Παράλληλες Αναλύσεις IV - 8o Πρωτάθλημα ΗΠΑ CC

(Ι - Σάντα Μόνικα 1966)

(ΙΙ - Μινιόν 1987)
(ΙΙΙ - Tal-Botvinnik 1960)

Αναβιώνουμε αυτή τη σειρά με κάτι διαφορετικό. Ακολουθούμε μια παρτίδα από το 8ο πρωτάθλημα ΗΠΑ Corr που παίχτηκε την περίοδο 1988-1990.

Με τα μαύρα κομμάτια παίζει ο ισχυρός Corr παίκτης της όψιμης εποχής του ταχυδρομείου Stephan Gerzadowicz - με πολλές συμμετοχές σε τελικά ΗΠΑ. Γνωστός για το ιδιαίτερο στυλ του στα ανοίγματα, επιβίωνε στο κορυφαίο επίπεδο παίζοντας σχεδόν αποκλειστικά Μοντέρνα Άμυνα, Ολλανδική και μερικές φορές Ινδική του Βασιλιά τόσο με τα μαύρα αλλά και με τα λευκά κομμάτια - με αναστροφή. Ήταν μεγάλος θαυμαστής του θρυλικού GM Duncan Suttles που ειδικευόταν σε δικές του εκδοχές της Μοντέρνας Άμυνας - σαν και αυτές που παίζει μερικές φορές ο Παναγιώτης Αναιρούσης. Στο σκάκι δι αλληλογραφίας ήταν ακόμα δυσκολότερο να επιβιώνει κανείς με αυτά τα ανοίγματα. Πολυγραφότατος - έχει γράψει σχεδόν σε όλα τα σκακιστικά έντυπα που είχαν εκδοθεί στις ΗΠΑ τις δεκαετίες του 80 και του 90 - έχει βγάλει στην Thinkers' Press της Iowa δύο πολύ ξεχωριστά βιβλία, τα "Journal of a chess master" και "Journal of a chess original". Το στυλ των κειμένων του εκεί - πρόκειται για αναλυμένες παρτίδες σαν αυτή που διάλεξα εδώ - είναι κάτι μεταξύ Παπασταυρόπουλου, Ακονίδη και Adorjan. Αυτοσαρκαστικός, με παραπομπές από ποιήματα και θεατρικά έργα, πολλές φορές επισυνάπτει την αλληλογραφία με τους αντιπάλους του, αλλά και με πλούσιο σκακιστικό περιεχόμενο.

Με τα λευκά παίζει ένας από τους ισχυρότερους Corr παίκτες των ΗΠΑ, ο GM Dan Fleetwood, που εκτός των επιτυχιών του εκείνη την εποχή, κατάφερε να επιβιώσει και με το παραπάνω της μετατροπής του αθλήματος που έγινε με την εισαγωγή των σκακιστικών μηχανών και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο νο.58 της παγκόσμιας κατάταξης του ICCF μεταξύ των ενεργών παικτών.

Ο Αμερικανός SIM David Robert Myers δίνει κάποιες βαριάντες - είναι από τους πιο γνωστούς αναλυτές στις βάσεις δεδομένων παρτίδων δι αλληλογραφίας.

Η παρτίδα είναι πολύ πλούσια κατά τη γνώμη μου αλλά όπως και στα προηγούμενα μέρη της σειράς, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το να δει κανείς τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίον αντιλαμβάνονται οι δύο παίκτες τις εξελίξεις στη σκακιέρα. Κανένα νόημα βέβαια δε θα είχε να γίνει παράθεση και αυτών που δίνουν οι σημερινές σκακιστικές μηχανές, ειδικά όταν το συγκεκριμένο άνοιγμα σήμερα δεν μπορεί να παιχτεί σε παρτίδα Corr χωρίς καταστροφικές συνέπειες. Είναι προϊόν άλλης εποχής και πρέπει να κρίνεται στην ιστορική του συγκυρία.

Fleetwood,Daniel M - Gerzadowicz,Stephan
USPCF USCCC 8th final corr, 1990

1.e4 g6 2.d4 Bg7 3.Nc3 c6 4.Nf3 d6 5.Be2 Nd7 6.0–0 Nh6

SG: Μου αρέσει ο Duncan Suttles ακόμα περισσότερο και από τον Bukhuty Gurgenidze

7.h3 0–0 8.Be3 f6 9.Qd2 Nf7 

SG: Όπως γνωρίζει καλά και ο Dan, είχα αυτή τη θέση και στο Απόλυτο (Πρωτάθλημα ΗΠΑ) εναντίον του Lou Petithory και με σκούπισε από τη σκακιέρα. Έχουμε μια βασική Duncan Suttles θέση στη σκακιέρα. Ο Benko είχε παίξει 10.d5 στην μεταξύ τους παρτίδα το 1964 στη Νέα Υόρκη. Ο Ντανκ απάντησε με 10...f5 το οποίο φιλοδώρησε με ένα ? ο Hort και το σχόλιο "Το 10...c5 είναι απαραίτητο".

Ανόητος ων, το διάβασα αυτό και χωρίς να το καταλαβαίνω, το δοκίμασα εναντίον του Lou Petithory στο Απόλυτο Πρωτάθλημα USCF 1988.

10. d5 c5 11.Nh4 Re8 12.f4 Nf8 13.Rad1 a6 14.a4 Bd7 15.e5 fxe5 16.f5 Bf6 17.fxg6 hxg6 18.Qe1 Bxh4 19.Qxh4 e6 20.Qf2 Qe7 21.Ne4 Nh7 22.Qg3 g5 23.Bh5 Rf8 24.Bg6 Rad8 25.Bxh7+ Kxh7 26.Rxf7+ Rxf7 27.Nxg5+ 1–0 Petithory,L-Gerzadowicz,S/corr USA 1988/

Ήταν κρίμα γιατί ο Μαν(sic) έβγαλε μια χαρά θέση μετά από 11.ef5 gf5 12.Nd Bxd4 13.Bxd4 cd5 14.Nxd5 e5 15.Bc3, Benko-Suttles, Boston(op), 1964

Οπότε σε μια ρεβάνς με τον Petithory δοκίμασα το 10...f5! και ο Lou "έστριψε" αμέσως με 11.Nd4. Η συνέχεια ήταν 11...Bxd4 12.Qxd4 Nf6 13.f3 Nh5 14.Bc4?! c5 15.Qd2 Ne5 16.Bd3? f4! -+ (17.Bf2 Bxh3).

Δε θα αμφισβητήσω τον Dunkie ξανά.

Αυτά έγραφα σχολιάζοντας μια παρτίδα μου για τη στήλη στο APCT (American Postal Chess Tournament News Bulletin) στην οποία λευκά είχε ο Σκωτσέζος Ian Marks που δυστυχώς μου έπαιξε 10.Rad1 και με "μάζεψε" σε μόλις 25 κινήσεις.

10.d5 

10...f5!

DF: Μετά το 10...c5?! του Hort τα μαύρα καταστράφηκαν στην Petithory-Gerzadowicz, 1988 USCF Absolute και ο Stephan ορκίστηκε δημοσίως μέσα από το  Chess International πως δε θα διαφοροποιηθεί ξανά από τον ίσιο δρόμο του Suttles σε αυτή τη βαριάντα! Επειδή μου άρεσε η θέση μετά τη 12η κίνηση που είναι το σημείο στο οποίο σταματάει η ECO B (1st Edition) αποφάσισα να δω στην πράξη την υπόσχεση του Stephan. Το πρόβλημα είναι πως γνώριζα ότι ο Stephan ξέρει απέξω κι ανακατωτά την Benko-Suttles 1964 ενώ εγώ ήξερα μόνο μέχρι την 12η κίνηση. Επίσης, γνώριζα πως του Stephan του αρέσει πολύ η θέση του μαύρου σε αυτήν τη γραμμή. Αλλά.. ήξερα πως ο Stephan δεν ξέρει την άγνοια μου πάνω στην Benko-Suttles και αυτό εξισορροπεί κάπως τα πράγματα. Σε κάθε περίπτωση, γνώριζα πως ότι και να γίνει, θα έχουμε μια ενδιαφέρουσα παρτίδα, οπότε μπήκα στο "στόμα του λιονταριού".

MYERS:
(10...f5?)
10...c5?! 11.Rab1 11.f5 12.exf5 gxf5 13.b4 b6 14.Rfe1 Nde5 15.Ng5 Nxg5 16.Bxg5 Ng6 17.Bh5 Be5 18.bxc5 bxc5 19.Ne2 Kh8 20.Bxg6 hxg6 21.Nf4 Kh7 22.Qe3 Rf7 23.Qg3 Kg8 24.Bh6 Rf6 25.Qh4 Qa5 26.Bg5 Rf7 27.Nxg6 Rh7 28.Nxe7+ Kg7 29.Bh6+ Rxh6 30.Qg5+ Kf7 31.Qxh6 Kxe7 32.f4 Rb8 33.fxe5 1–0 Kaidanov,G-Bereolos,P/Saint Paul USA 2000/;

10...Nfe5!? 11.Nd4 Nb6 12.b3 c5 13.Ne6 Bxe6 14.dxe6 Nc6 15.f4 f5 16.exf5 gxf5 17.Bh5 Bxc3 18.Qxc3 Nd5 19.Bf7+ Rxf7 20.exf7+ Kxf7 21.Qd3 e6 22.Rae1 Qe7 23.a3 Rg8±

11.exf5 

MYERS:
11.Nd4 Bxd4 12.Qxd4 fxe4 (12...Nf6 13.dxc6 bxc6 14.Qc4 Qc7 15.Nd5 Nxd5 16.exd5 Bb7² Myers) 13.Nxe4 cxd5 14.Qxd5 Nb6 15.Qb3 e6 16.Rad1 Nd5 17.Bd4 Qh4 18.f4 Nh6 19.Bc4 Nxf4 20.Nxd6 b5 21.Rxf4 Rxf4 22.Bxe6+ Bxe6 23.Qxe6+ Kf8 24.Be3 Kg7 25.Qe5+ Rf6 26.Rf1 Nf5 27.Rxf5 Qe1+ 28.Kh2 gxf5 29.Bh6+ Kxh6 30.Qxf6+ Kh5 31.Qxf5+ Kh6 32.Qf6+ 1–0 Leow,L-Lewis,A/London ENG 1979/

11...gxf5 12.Nd4

SG: Η παλιά ECO σταματάει εδώ με +/-. Αυτό δεν μπορεί να είναι σωστό. Στη δεύτερη έκδοση ολόκληρη η βαριάντα έχει αφαιρεθεί. Και αυτό δεν μπορεί να είναι σωστό. Θα έπρεπε να αυξάνονται οι αναφορές στον Suttles και όχι να μειώνονται.

DF: Η πρώτη έκδοση της ECO δίνει +/-. Ούτε εγώ, ούτε ο Stephan το "μασάμε" αυτό. Νομίζω πω ο λευκός έχει ένα ελαφρύ πλεονέκτημα σε αυτό το σημείο, αλλά και οι δυο πλευρές έχουν ενεργητικό παιχνίδι.

12...Bxd4 

13.Qxd4N

SG: Ο Dan δεν ξέρει την Benko-Suttles! Μου έγραψε πως δεν του άρεσαν τα λευκά μετά από 13.Bxd4 cd5 14.Nxd5 e5 15.Bc3 Nc5!?. Όταν τον πληροφόρησα πως ο Dunc έπαιξε 15...f4, o Dan είπε πως δεν του άρεσαν τα λευκά ούτε μετά από αυτό και πρόσθεσε "Σε εκείνη τη φάση νόμιζα πως το Qxd4 είναι πολύ καλύτερο, αλλά ο Pal είναι εξυπνότερος από μένα". Ας το ελπίσουμε.

DF: Καινοτομία. Όπως λένε "η άγνοια είναι ευλογία". Κοιτούσα τη θέση αυτή πριν καν παίξω την πρώτη κίνηση και σκεφτόμουνα πως δεν είναι δυνατόν ο Benko να έχει φάει με τον αξιωματικό αφήνοντας τα κεντρικά μαύρα πιόνια να προωθούνται. Στην πραγματικότητα, νόμιζα πως ο μαύρος ισοφαρίζει μετά από 13.Bxd4 cd5 14.Nxd5 e5 15.Bc3 Nc5!?. Αργότερα κατά τη διάρκεια της παρτίδας ο Stephan με ενημέρωσε για το ότι η παρτίδα Benko-Suttles συνεχίστηκε με 15...f4 και κοκκίνισα από ντροπή. Και πάλι, τουλάχιστον παρηγορητικό ήταν πως ο Suttles έβγαλε και πάλι καλή θέση και στη συνέχεια απέρριψε μια συνέχεια που έδινε εύκολη ισοπαλία, παίζοντας για νίκη. Αφήνω τους αναγνώστες να κρίνουν το αν προτιμούν την κίνηση του Benko ή τη δική μου. Για την ώρα χαίρομαι που δεν ήξερα εκείνη την παρτίδα βαθύτερα.

MYERS:
(!)
13.Bxd4!? cxd5 14.Nxd5 e5 15.Bc3 f4 (15...Nc5!? Fleetwood) 16.Bc4 Nc5 17.Nxf4 Ne4 18.Qe3 Nxc3 19.Qg3+ Kh8 20.Qxc3 Ng5 21.Nh5 Rf3 22.Qd2 Rxh3 23.Be2 Rh4 24.Rad1 Bg4 25.Bxg4 Rxg4 26.Ng3 Qb6 27.Qxd6 Nf3+ 28.gxf3 Rxg3+ 29.Kh2 Rg5 30.f4 Rh5+ 31.Kg2 e4 32.Rg1 Rg8+ 33.Kf1 Qb5+ 34.Rd3 Rxg1+ 35.Kxg1 1–0 Benko,P-Suttles,D/Boston USA 1964/

13...Nf6 

Τώρα μετά την κίνηση του Suttles 13...cd5 14.Nxd5 e5 δε μου άρεσε το 15.Qc4 (η διαφορά) και 16.Nc7 και στη συνέχεια κάποιο συνδυασμό των κινήσεων Bh5, Bh6, Ne6, Rad1.... Εκτός αυτών, το f6 φαίνεται καλό τετράγωνο για τον ίππο και έχω και όνειρα με το... c5.

14.Rad1 

SG: Εδώ για καμιά ώρα προσπαθούσα να αποφασίσω μεταξύ του 14...c5 (15.Qh4!?) και του 14...cd5 (15.Nxd5 e5 16.Qc4 Bd7 17.Bg5!?). Δε μου άρεσε τίποτα από τα δύο. Σαν σε σκηνή βγαλμένη από το Think Like A Grandmaster μέσα σε ένα λεπτό αποφάσισα τελικά το 14...Bd7

DF: Σε θέσεις όπου το b5 δεν είναι πραγματική απειλή, όπως αυτή, το ενδεχόμενο 14.a4?! απλώς αδυνατίζει την πτέρυγα της Βασίλισσας.

MYERS:
14.dxc6!? bxc6 15.Qc4 Bd7 16.Rad1±

14...Bd7?! 

DF: Νομίζω πως το άμεσο 14...Kh8 είναι καλύτερο, μετά το οποίο τα λευκά διατηρούν ελαφρό πλεονέκτημα με το 15.Qh4. Αν ο μαύρος νιώσει "τυχερός", σαν τον Clint Eastwood, μπορεί να δοκιμάσει και το 14...cd5 15.Nxd5 Ne4!?. Παρόλα αυτά νομίζω πως ο λευκός λόγω καλύτερης ανάπτυξης θα βγει κερδισμένος από τις περιπλοκές.

MYERS:
14...Kh8?! 15.dxc6 bxc6 16.Qh4 e5 17.f4 d5 18.fxe5 Nxe5 19.Bd4+– ; 14...cxd5!? 15.Nxd5 e5 16.Nxf6+ Qxf6 17.Qd5 f4 18.Bc1 Rb8]

15.dxc6! 

DF: Ούτε η πρώτη, ούτε η δεύτερη, ούτε η τρίτη κίνηση που ανέλυσα στη θέση, αφού δίνει στα μαύρα μια μεγάλη μάζα πιονιών στο κέντρο και δύο ανοιχτές στήλες. Τί παραπάνω θα ήθελε ένας παίκτης της Μοντέρνας Άμυνας από το άνοιγμα? Ευτυχώς, τα λευκά κομμάτια και το πιόνι f είναι αρκετά ισχυρά για να περιορίσουν τα μαύρα κεντρικά πιόνια και ο λευκός μπορεί να χρησιμοποιήσει τις ημιανοιχτές στήλες d και e προς το συμφέρον του.

15...bxc6 

SG: Το αρχικό μου "σχέδιο" ήταν να παίξω 15...Bxc6, αλλά τώρα δε μου άρεσε το 16.Bc4 που τονίζει την αδυναμία του e6 και κυρίως του f7 - χρειάζομαι αυτόν τον ίππο να κρατάει το d6 και να εμποδίζει τα Bg5 και Bh6. Εδώ περίμενα 16.f4! μετά το οποίο δεν μπορούσα να αποφασίσω εάν η μάζα μου αποτελεί δύναμη ή αδυναμία.

16.Qh4! 

DF: Στοχεύοντας την αδυνατισμένη πτέρυγα του Βασιλιά του μαύρου και ανοίγοντας το d4 τετράγωνο για τον αξιωματικό τη στιγμή που το 16...e5 αποτυγχάνει λόγω του 17.Bg5!

SG: Περίμενα f4 πρώτα, αλλά και αυτό είναι καλό. Θα ήθελα να παίξω 16...e5!? αλλά  μετά από 17.Bg5, ο ίππος μου στο f6 απειλείται, ενώ αυτός του f7 είναι υπερφορτωμένος. Αν 17...Nh8? ή 17...Nxg5? 18.Qxg5 το d πιόνι χάνεται. Και το 17...Kg7 δεν μπορεί να είναι σωστό (18.Rd3)

16...Kh8 17.f4!? 

DF: Αυτό σταματάει το e5 μια για πάντα όπως φαίνεται. Τα λευκά τώρα έχουν καθαρό πλεονέκτημα.

SG: Σταματώντας το e5 τώρα και κάνοντάς το δυσκολότερο και για το μέλλον. Και κάθε άλλη προώθηση πιονιού αφήνει κάποια τρύπα. Οπότε πού πρέπει να πάνω τα κομμάτια μου? Λοιπόν, μπορεί κάποια στιγμή να μου χαλάσει την πιονοδομή με Bd4xf6, αν βάλω τον πύργο στο g6 θα μπορώ να το αποφύγω αυτό και ο πύργος γενικά μπορεί να βρει δουλειά στην ανοιχτή στήλη.

17...Rg8

MYERS:
17...c5 18.Bc4 Rb8 19.b3 e6 20.Rfe1 a5 21.Bc1±

18.Bf3 

DF: Προφυλάσσοντας το g2 και εμποδίζοντας ένα μελλοντικό c5.

MYERS:
18.Bd4!? Rg6 19.Bc4 e6 20.Ne4! fxe4 21.f5 Rxg2+ 22.Kxg2 e5 23.Bxf7±

18...Rg6 19.Bd4 

DF: Επιτέλους! Ο φυσικός κάτοχος του τετραγώνου έφτασε!

SG: Τώρα εάν 19...e5 δεν μου άρεσε το 20.fe5 de5 21.Bc5 ακολουθούμενο από Qc4 ή Qa4. Οπότε.. έπαιξα Qf8 για να καλύπτω το c5 σε αυτή τη βαριάντα.
Το 19...Qg8 έμοιαζε ελκυστικό αλλά στην πραγματικότητα δεν έχω κάτι εκεί. Θα μπορούσε να απαντήσει με ισχύ στο κέντρο - 20.Rfe1 μετά το οποίο το 20...Re8? χάνει από το 21.Rxe7! και το 20...Rh6 21.Bxf6+ ef6 22.Qf2 Rxh3 23.Re7 του δίνει πάρα πολλά για ένα πιόνι.

19...Qf8?!

MYERS:
19...e5!? 20.fxe5 dxe5 21.Bc5 Qc7 22.Be7 Ng8 23.Bh5 Rh6 24.Bc5 Nf6±

20.Rfe1! 

DF: Το πιόνι e είναι η αχίλλειος φτέρνα του μαύρου.

20...Nd8! 

DF: Μία ευρηματική προσπάθεια να κάνει περίπλοκη τη θέση. Μετά το ρουτινιάρικο 20...Rb8 21.b3 τα λευκά μπορούν να συνεχίσουν να αυξάνουν το πλεονέκτημά τους αργά και ανεμπόδιστα. Με την κίνησή του ο Stephan υποχρεώνει τα λευκά να παίξουν με ακρίβεια σε μία οξεία θέση για να διατηρήσουν το πλεονέκτημα. Το Ne6 θα ακολουθήσει.

21.Ne2 

DF: Μία "μυστήρια" κίνηση του ίππου πρέπει να απαντηθεί αντιστοίχως.

21...Ne6 

SG: Όχι και πολύ "μυστηριώδες" - δεν είχα και πολλά άλλα. Η μανούβρα μου είχε σκοπό να κυνηγήσει τον αξιωματικό που κυριαρχεί στη θέση. Υποθέτω πως το 21.Ne2 είχε εν μέρει σκοπό να αφήσει χώρο για το Bc3. Μάλλον θα βγω από το κάρφωμα (Kg8) ή ίσως παίξω 22...Rh6 23.Qf2 πρώτα έτσι ώστε ο ίππος του να δεσμευτεί στην υποστήριξη του f πιονιού.
Περίεργη θέση. Μου αρέσει. Αυτό δε σημαίνει πως δε θα καταρρεύσει στα χέρια μου ή πως είναι αντικειμενικά καλή βέβαια.

22.Bc3 

22...Rc8?

DF: Αυτό οδηγεί σε απώλεια υλικού. Η εναλλακτική 22...Rh6 κρατάει περισσότερο αν και πάλι ο λευκός έχει άνετο πλεονέκτημα.

SG: Αργό. Κακό.
Κοιτούσα το 22...Rh6 για τους λάθος λόγους και το απέρριψα τελικά για τους λάθος λόγους. Νόμιζα πως πρέπει να παίξω 22...Rh6 23.Qf2 για να "δεσμεύσω" τον ίππο του. Αλλά δε θα ήταν και πάλι δεσμευμένος - θα μπορούσε και πάλι να παίξει Nd4 και αν Nxf4 να φάει στο c6 με ίππο ή αξιωματικό.
Αφού το κατάλαβα αυτό, αποφάσισα ότι μετά από 22...Rh6 23.Qf2 θα έπρεπε να απαντήσω στο Nd4 με Nxd4 μετά το οποίο η ντάμα είναι καλύτερα τοποθετημένη στο f2 από ό,τι στο h4. To 22...Rc8 το έπαιξα για να έχω c5 σε μία τέτοια θέση  ελπίζοντας να συνεχίσω με Bc6. Kg8. Ne4. Μάλιστα
Το πού είναι καλύτερα τοποθετημένη η λευκή ντάμα είναι προς συζήτηση, αλλά το κομμάτι της απόφασής μου που στοιχίζει είναι πως υπολόγιζα μόνο μία κίνηση του ίππου, αυτήν προς το d4!

MYERS:
22...Qg7!? 23.g4 fxg4 24.hxg4 Rf8 25.Rf1 Nc5 26.g5 Na4 27.Kh1 Nxc3 28.Nxc3 d5

23.Ng3! Ng7 

MYERS:
23...Nc7 24.Nh5 Ncd5 25.Nxf6 exf6 26.Bd2 Rb8 27.Bc1±

24.Nh5! 

DF: Ήρθε η στιγμή να "εισπράξω". Τώρα αν 24...Nfxh5 25.Rxe7!; 24...Ngxh5 25.Bxh5 Rh6 26.Qg5; και 24...e5 25.fe5 Nfxh5 26.Bxh5 Rh6 27.ed6! Ο Stephan δοκιμάζει κάτι διαφορετικό, αλλά αποτυγχάνει για λίγο, λόγω του δυστυχή "κληρικού" στο d7.

SG: Θα ήταν περίεργο να μη μπορώ να φάω με ίππο, σωστά?
24...Nfxh5 25.Bxh5 Re6 (25...Rh6 26.Rxe7!) 26.Rxe6 Bxe6 27.Re1 B-anywhere 28.Rxe7 +-
24...Ngxh5 25.Bxh5 Rh6 26.Qg5 (απειλώντας Rxe7) Be8 27.Bxe8 Rxe8 28.Rxd6 +-
Χμμμ... Και αν 24...Nge8 25.Nxf6 Nxf6 26.Bh5 καταλήγουμε στα ίδια.

24...Rh6 25.Rxe7! Qxe7 26.Bxf6 Qf8

SG: Βρείτε το εσείς! Μπορεί να πάρει πιόνια για τη διαφορά. Πόσα? Ή είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα?

MYERS:
26...Qf7 27.Qg5 Rg6 28.Bxg7+ Kg8 29.Qh4 Rxg7 30.Rxd6+–

27.Rxd6! 

DF: Ο συνδυασμός των λευκών συνεχίζεται.

27...Qxd6

MYERS:
27...Be8 28.Be7 Rxh5 29.Bxh5 Qg8 30.Bxe8 Rxe8 31.Bf6+–

28.Bxg7+ Kg8 29.Bxh6 

SG: Τώρα προσβλέπω σε ένα κακό φινάλε για να αποφύγω ένα τραγικό μέσο.

29...Qxh6 30.Nf6+ Kg7 31.Qxh6+ Kxh6 32.Nxd7 

DF: Η θέση έχει ξεκαθαρίσει και η υλική υπεροχή των λευκών είναι αποφασιστική. Πρέπει απλώς να προσέχει τα τρικ που τυχόν προκύψουν στο φινάλε από τον μαύρο πύργο.

SG: Πότε να εγκαταλείψω? Συχνά ξεπερνώ το σημείο μετά το οποίο είναι σίγουρο ότι θα χάσω. Μπορεί να έχει ακόμα ενδιαφέρον. Το σημαντικότερο - μπορεί να μάθω και κάτι. Προσπαθώ πάντως να μην ξεπερνώ το σημείο μετά το οποίο προσβάλλω τον αντίπαλο.

32...c5 33.g4!

MYERS:
33.Bd5!? c4 34.Be6 Rc6 35.Bxf5 Ra6 36.b3 cxb3 37.axb3 Kg7 38.g4+–

33...Rd8 

SG: Είναι δύσκολο να ενεργοποιήσω τον πύργο. Ίσως θα έπρεπε να τον αφήσω στο c8 μέχρι να μου δοθεί κάποια καλύτερη ευκαιρία. Δεν ξέρω. Τώρα οι επιλογές και των δυο μας περιορίζονται. Είναι καλό αυτό?

34.Bc6 Kg6 35.Kf2 h6 

SG: Αντιστεκόμενος στον πειρασμό να "κάνω" κάτι. To 35...fg4?! 36.hg4 h5 έχει καλό κίνητρο με την ελπίδα να σπάσουν τα πιόνια του αντιπάλου ή να βγει κάποιο μακρινό ελεύθερο. Το πρόβλημα είναι πως μπορεί να ξεκλειδώσει τα κομμάτια του με τέμπο - 37.Be4+ καλύπτοντας και το c2 και άρα επιτρέποντας Nxc5. Ενώ στο 35...h5?! 36.g5 εμφανίζεται η εκνευριστική απειλή του 37.Ne5+ και 38.Bd7. Οπότε...

36.Kf3 a5 37.gxf5+
1–0

SG: Είναι καιρός πια. Η γεωμετρία του δουλεύει περίφημα. Μετά από 37...Kxf5 μπορεί να παίξει 38.Nxc5 αφού το 38...Rc8 αποτυγχάνει λόγω του 39.Bd7+. Έχασα πειστικά.

DF: Μετά από 37...Kxf5 38.Be4+ Ke6 39.Nxc5+ τα μαύρα είναι τόσο πολύ υλικό κάτω που δεν μπορούν να ελπίζουν σε κάποιου είδους ανατροπή. Οπότε... το ταξίδι στο στόμα του λιονταριού πήγε καλά αυτή τη φορά, αλλά θα συμβούλευα τον επόμενο να προσέχει πολύ πριν μπει στις βαριάντες αυτές του Stephan.


Σχετική Βιβλιογραφία:
APCT News Bulletin
Chess on The Edge Vol 1-3 - Selected games of GM Duncan Suttles
Correspondence Chess Grandmasters: Duncan Suttles, Peter Millican, Jonathan Berry, Yoav Dothan, Hans Berliner, Viacheslav Ragozin, Jean Hébert
Canadian Chess Players: Bonar Law, Duncan Suttles, William H. K. Pollock, Fedor Bogatyrchuk, Lawrence Day, Kevin Spraggett
Stephan Gerzadowicz - Journal of a chess master
Stephan Gerzadowicz - Journal of a chess original

Correspondence Chess V - Εργαλεία ΙΙ (Βίντεο, Βάσεις Δεδομένων)

I - Εισαγωγικά

ΙΙ - Σκακιστικές Μηχανές Ι - Ιστορία και κλαδέματα
III - Σκακιστικές Μηχανές ΙΙ - Παραδείγματα με κλαδέματα
IV - Εργαλεία Ι (Εισαγωγή, Βιβλία)

Όπως έγραψα και στην κατακλείδα του προηγούμενου μέρους, τα σκακιστικά βίντεο θεωρώ πως χρήζουν ειδικής αντιμετώπισης. Αρχίζω από το γεγονός πως κανείς δεν τα αγοράζει - προφανώς και δεν αξίζουν τα λεφτά τους - και δεν το λέω για να αρχίσω κάποιου είδους συζήτηση περί πειρατείας ή περί τιμολογιακής πολιτικής αλλά απλώς το αναφέρω για τεχνικούς λόγους. Το ότι κανείς δεν τα αγοράζει σημαίνει ότι αρκετές φορές οι πειρατικές τους εκδοχές που κυκλοφορούν έχουν μόνο τα αρχεία βίντεο και όχι τις θέσεις και τις κινήσεις σε κάποιο PGN ή σε κάποιο αρχείο Chessbase. Έτσι υπερπολλαπλασιάζεται ο χρόνος που απαιτείται για να ελέγξει κανείς κάτι στα γρήγορα σε κάποια συγκεκριμένη βαριάντα. Ακόμα και στην περίπτωση όμως που έχει κανείς διαθέσιμο το PGN, το γεγονός πως είναι ασχολίαστο τον υποχρεώνει να βρει το αντίστοιχο απόσπασμα για να ακούσει τα σχόλια. Όλα αυτά τα χρονοβόρα σε συνδυασμό με το πολύ χαμηλό επίπεδο των περισσοτέρων βίντεο-DVDs για το άνοιγμα κάνουν τη σχέση χρόνος-απόδοση για έναν Corr παίχτη απαγορευτική. 

Μία πρόσφατη και πολύ ευχάριστη εξαίρεση αποτελούν οι βιντεο-σειρές του chess24.com οι οποίες 1ον) στηρίζονται σε συνδρομητικό μοντέλο πληρωμής, 2ον) είναι σχετικά υψηλού επιπέδου και 3ον) προσφέρουν πρόσβαση σε σχολιασμένο ebook πάνω στην πλατφόρμα της υπηρεσίας. Αλλά ακόμα κι έτσι, και σε αντίθεση με τα βιβλία, δεν αποτελούν απαραίτητη πηγή για το αγωνιστικό Corr. Πολύ εύκολα καταλαβαίνει κανείς το ποια βίντεο έχουν φτιαχτεί στο πόδι - η συντριπτική πλειοψηφία - και ποια αποτελούν τη μεταφορά σημειώσεων που έχουν δουλευτεί σοβαρά. Η σειρά του Peter Svidler για την Grunfeld για παράδειγμα είναι διαμάντι ενώ ας πούμε το ρεπερτόριο του Gustafsson στην Νιμζο-Ινδική με Qc2 έχει τρύπα ακόμα και σε παρτίδα του ίδιου του παρουσιαστή, ενώ στο τέλος της κύριας βαριάντας δε γίνεται αναφορά σε κίνηση που ισοφαρίζει αμέσως και μπορεί να τη βρει και ένας παίκτης του 1500. Εδώ δε μιλάμε για "τρύπα", αλλά για ηθελημένη παράλειψη.

Θέση μετά από 21.Qd6

21...Re8=

Καμία αναφορά δε γίνεται στην απλή αυτή η κίνηση, αντιθέτως αναλύεται το λαίμαργο 21...Qxc3? και το... ανερμάτιστο 21...h6?!

Άλλο παράδειγμα, από το DVD του Negi για την Σκωτική

Θέση μετά από 13.exf6

13...gxf6=

Αναλύεται μόνο το 13...Qf7?!

Ας περάσουμε όμως στο πιο κρίσιμο κομμάτι της εργαλειοθήκης μας, τις βάσεις δεδομένων. Οι προσεγγίσεις πάνω στο ζήτημα ποικίλουν και τοποθετούνται σε έναν άξονα που στο ένα άκρο του έχει μία τεράστια ενιαία βάση στην οποία προσθέτουμε όποια παρτίδα βρούμε - και γρήγορα φτάνουμε τις 15 εκατομμύρια παρτίδες - και στο άλλο άκρο μια προσέγγιση που θέλει πολλές θεματικές βάσεις δεδομένων, ακόμα και κατά άνοιγμα - και φυσικά διαχωρισμένες ως προς το είδος (αγωνιστικό, Corr, Engines, Internet Games) την παλαιότητα (ιστορικές, μοδάτες γραμμές) κ.ο.κ. Θα πρέπει κανείς να βρει μια ισορροπία ως προς την ποιότητα και την ποσότητα των παρτίδων αλλά και να σιγουρευτεί πως η λύση που θα επιλέξει να είναι βιώσιμη ως προς τον χρόνο. Δεν έχει κανένα νόημα να φτιάξει κανείς το τέλειο σύστημα αν απαιτούνται 5 ώρες την ημέρα για να το συντηρεί. Μετά από αλλεπάλληλα πειράματα, έχω καταλήξει για την ώρα στα εξής:

1. Μία MEGA Database που ανανεώνεται κάθε εβδομάδα.

2. Μία βάση με όλα τα TWIC που ανανεώνεται κάθε Τρίτη. Το ιδανικό είναι να την βρει κανείς έτοιμη μέχρι ένα σημείο και μετά να προσθέσει τα updates που δεν περιέχει. Συνεχώς εμφανίζεται κάπου μία τέτοια βάση, η πιο πρόσφατη που βρίσκω με ένα πρόχειρο ψάξιμο είναι εδώ.

3. Μία βάση μόνο με Correspondence παρτίδες της σύγχρονης εποχής. Όσο εκπληκτικές και να είναι οι παρτίδες της εποχής του ταχυδρομείου - όπως ας πούμε η Sanakoev-Shaposhnikov, πρωτάθλημα ΕΣΣΔ 1963-1965 - δεν μας χρησιμεύουν στο σύγχρονο Corr.

Sanakoev,G - Shaposhnikov,Y [B47]
USSR ch-06, 1963-1965
1.e4 c5 2.Nf3 Nc6 3.d4 cxd4 4.Nxd4 e6 5.Nc3 Qc7 6.g3 a6 7.Bg2 Nf6 8.0-0 Be7 9.Be3 0-0 10.Kh1 Rd8 11.f4 d6 12.Bf3 Rb8 13.Qe2?!

13.g4

13...Na5? 14.g4 b5 15.g5 Ne8 16.f5 b4 17.fxe6!

Θυσία κομματιού νο.1.

 fxe6 18.Bh5 g6 19.Qf2!

Θυσία κομματιού νο.2

19...Ng7 20.Qf7+ Kh8 21.Bxg6! Nc4!

Τρία λευκά ελαφριά κομμάτια κρέμονται.

22.Nc6!!

Και τώρα 4. Μία από τις πιο θεαματικές θέσεις της σκακιστικής ιστορίας!

22...Ne5 23.Nxe5 Bb7 

24.Qxg7+!

Τοποθετώντας της κορώνα σε αυτή τη βασιλική παρτίδα, μία από τις καλύτερες παρτίδες όλων των εποχών!

24...Kxg7 25.Rf7+ Kh8 26.Rxh7+ Kg8 27.Ng4!

Και φινάλε με μία ήσυχη κίνηση που αφήνει τον μαύρο χωρίς άμυνα

1-0

Από το εξαιρετικό World Champion at the Third Attempt του παγκόσμιου πρωταθλητή Grigory Sanakoev

4. Βάση μόνο με computer games. Καλή πηγή ανανέωσής της αποτελεί το Rybkaforum. Δεν μας ενδιαφέρει τόσο να βρίσκουμε το τί παίζουν τα engines όταν ακολουθούν τα Opening Books τους αλλά κυρίως το τί παίζουν στις πρώτες 3-4 κινήσεις αφότου βγουν από το Opening Book.

Sarakenidis-Kovalenko SM-2014-0-00310

1. e4 c5 2. Nf3 d6 3. d4 cxd4 4. Nxd4 Nf6 5. Nc3 a6 6. Be3 e5 7. Nb3 Be6 8. f3 h5 9. Nd5 Bxd5 10. exd5 Nbd7 11. Qd2 g6 12. Be2 Bg7 13. O-O O-O 14. Na5

Ο αντίπαλός μου - ισχυρός GM - βασιζόμενος στις σκακιστικές του ικανότητες και πιθανώς συνεπικουρούμενος από τις βάσεις δεδομένων με παρτίδες μεταξύ ανθρώπων, απορρίπτει τη συνηθισμένη συνέχεια 14...Qc7 που αφήνει στα λευκά μια μικρή υπεροχή και διαλέγει μία κίνηση που στατιστικά μεταξύ ανθρώπων δίνει 50% για τα μαύρα, αλλά πολύ πιθανόν σε Corr επίπεδο να χάνει φορσέ

14...Rb8?! 15. Rae1!

Καινοτομία στο ανθρώπινο σκάκι. Η έμπνευση μου ήταν η παρτίδα "κενταύρων" Jernjoffen, Houdini 3 Pro x64 - Deep Butterfly Stockfish 2.3.1 JA, 2012.

15.Rad1, Kuhne-Ntirlis, ICCF 2014
15.Rac1, Ferreira-Weber, email, 2011 και Lisarzaburu-Olofsson, ICCF ματς Βραζιλία-Σουηδία, 2012

Το 15.Rae1 έχει δύο πλεονεκτήματα σε σχέση με τις άλλες πιθανές τοποθετήσεις του πύργου.
Το ένα είναι ότι μετά από 15…e4 16.f4 Ng4 17. Bxg4 hg4 18.c4 να μην έχει ο μαύρος 18…Nc5. Με τον πύργο στο e1 τρώμε στο c5 και πέφτει το e4, ενώ με τον πύργο αλλού όχι.
Ενώ ο πύργος είναι καλύτερος στο e1 και μετά από 18…Qf6 19. b4 g3, 20.hg3 Qf5 21.g4

15...Re8 16. b4! e4 17. f4 Ng4 18. Bxg4 hxg4 19. c4 Qh4 

20. c5! dxc5 21. bxc5 Rec8 22. Rc1 Qh5 23. Rc2 Bf8 24. c6 bxc6 25. Nxc6 Ra8 26. d6 g3 27. hxg3 f6 28. d7 Ng4 29. Re1 Qh2+ 30. Kf1 Qh1+ 31. Bg1 1-0

Η τεχνολογία υπερίσχυσε της σκακιστικής ικανότητας

Η συντήρηση και ανανέωση των βάσεων αυτών είναι πολύ χρονοβόρα. Απαιτούνται 1-2 ώρες την ημέρα και επειδή προφανώς δεν έχω όρεξη σε καθημερινή βάση, πολύ συχνά ξοδεύω ένα 6ωρο μέσα στο Σαββατοκύριακο. Σε επόμενα μέρη θα δούμε αρκετές περιπτώσεις στις οποίες η πρόσβαση σε μία παρτίδα που δεν έχει αρχειοθετημένη ο αντίπαλος μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Παγκόσμια Πρωταθλήματα Γυναικών - Μέρος 4ο Τουρνουά Διεκδικητών 1955

Μέρος 1ο - Εισαγωγή, Μόσχα 1949/1950

Μέρος 2ο - Τουρνουά Διεκδικητών 1952
Μέρος 3ο - Rudenko-Bykova 1953

Ούτε στο επόμενο τουρνουά διεκδικητών, αυτό του Οκτωβρίου 1955 της Μόσχας - και πάλι - καταφέρνουμε να βγούμε από τη μαύρη τρύπα της ιστορικής αφάνειας. Παρά το γεγονός πως  ο κύκλος του παγκοσμίου πρωταθλήματος αρχίζει να ομαλοποιείται, το τουρνουά έχει μείνει στην αφάνεια. Μόλις 7 παρτίδες διασώζονται - μεταξύ των οποίον μια νίκη της νικήτριας - ενώ και το βιβλίο της Gaprindashvili πηδάει τρεις χρονιές και από το ματς Bykova-Rudenko μας πάει κατευθείαν στα 1956 και το ματς-τουρνουά των τριών παικτριών για το οποίο θα μιλήσουμε στο επόμενο μέρος. Ας γνωρίσουμε τις νέες παρουσίες που εμφανίστηκαν σε αυτό το τουρνουά διεκδικητών. 

H Larissa Volpert παρέμεινε πάντα μια ερασιτέχνης και η σκακιστική της πορείας σε κορυφαίο επίπεδο κράτησε μόλις 14 χρόνια, από το 1947 που ισοβάθμησε στην πρώτη θέση του γυναικείου πρωταθλήματος του Leningrad μέχρι το 1959 όταν και κέρδισε το τρίτο της πρωτάθλημα ΕΣΣΔ γυναικών - το δεύτερο καθαρό μετά το 1954, ενώ ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με την Zvorykina της οποίας επικράτησε 2.5-1.5 σε ματς μπαράζ για τον τίτλο του 1958. Το 1961 βρίσκουμε την τελευταία της παρουσία σε σημαντικό τουρνουά αφού συμμετείχε στο τουρνουά διεκδικητών που ανέτειλε το άστρο της Nona Gaprindashvili. Μέσα στη δεκαετία του 60 η Volpert έπαιξε  σε αρκετά ματς μεταξύ του Leningrad και πόλεων της Γιουγκοσλαβίας. To 2004 συμμετείχε σε τουρνουά βετεράνων όπου αντιμετώπισε μεταξύ άλλων και την παλιά γνώριμή της Graprindashvili. Έχω στα αρχεία μου αρκετές παρτίδες της - με πιο ιδιαίτερη απ όλες μία παρτίδα προπόνησης με έναν 15χρονο Anatoli Karpov στη Γιάλτα το 1966 - ενώ στο chessgames.com υπάρχουν 15 τον αριθμό, αλλά όχι η παρακάτω νίκη της επί της Ruzena Sucha από την Τσεχοσλοβακία.

Sucha-Volpert, Women Candidates 1955

Ο λευκός έχει παίξει πολύ άσχημα μια κλειστή Σικελική και είναι χειρότερος όμως επιταχύνει το τέλος με το στρατηγικά άστοχο

24.d4? c4 (εξίσου καλό το 24...Nb6) 25.Be3 Nb6 26.Qf2 Na4-+

27.Re2 Ra1 28.Re1 Ra2 29.Re2 Qb5 30.Bc1 Ra1 31.Qe1 Qb6 32.Nh3 Ba3 33.Nfg1 Bxb2 34.Rxb2 Nxb2 35.Qd2 Nd3

Η παρτίδα δεν αντέχει κριτικής. Εδώ παίχτηκε

36.Ng5 Rxc1 37.Qe2 Rc2 38.Qh5(!) Nf2#. Η Larissa Volpert αφιέρωσε τη ζωή της στη Φιλολογία και δίδαξε επί χρόνια στο πανεπιστήμιο της πόλης Ταρτού, το μεγαλύτερο της Εσθονίας.

Από τις πρωτοεμφανιζόμενες μη Σοβιετικές ειδική μνεία πρέπει να γίνει στο Γιουγκοσλαβικό δίδυμο που αποτελείτο από τις Verica Nedeljkovic και Milunka Lazarevic. Η δεύτερη ειδικά. είναι από τις σημαντικότερες σκακιστικές προσωπικότητες στην ιστορία της Γιουγκοσλαβίας. 11 φορές πρωταθλήτρια της χώρας της, έπαιξε σε υψηλό επίπεδο για τριάντα  περίπου χρόνια με αρκετές παρουσίες σε Ολυμπιάδες. Έφτασε μέχρι τα μπαράζ του πρωταθλήματος διεκδικητών του 1964, ένα βήμα πριν το ματς με την Gaprindashvili, ενώ ακόμα και το 1971 έφτασε μέχρι τη δεύτερη θέση του Ιντερζόναλ της Οχρίδας μαζί με την Nana Alexandria. Στην Ολυμπιάδα του Σπλιτ το 1963 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο με την ομάδα της Γιουγκοσλαβίας ενώ έχει μείνει στην ιστορία για ένα φινάλε Ίππος και θ εναντίον Ίππου που κέρδισε επί της Corry Vreeken-Bouwman στο ματς Γιουγκοσλαβία-Ολλανδία. Αρθρογράφος επί χρόνια στο New In Chess, διεθνής διαιτήτρια και ενεργή σκακίστρια μέχρι προχωρημένης ηλικίας. Από το τουρνουά του 1955 διασώζεται η ήττα της από την Zvorykina, μία από τις πρώτες παρτίδες εναντίον του Stonewall που πέρασε ο λευκός τον αξιωματικό στο f4, ενώ λίγο αργότερα η Zvorykina έπαιξε μια κίνηση που έχει δύο θαυμαστικά στη βάση μου, αλλά μάλλον ακόμα και το !? την κολακεύει. Θα την χαρακτήριζα αμφίβολη αλλά δε χάνει και για την εποχή εκείνη, κάνει εντύπωση.

Zvorykina-Lazarevic Women Candidates 1955

13.Na3?! (!!) Nxd3 (13...Bb8=+) 14.Bxd6 Qxd6 15.Qxd3 Qe7 16.Rfd1 Be6 17.Qd6 Qf7 18.Rd4 Ne4 19.Qf4 c5 20.Rd3 Qf6 21.Rad1 

21...Qb2?

Σχεδόν οτιδήποτε άλλο αρκούσε για την ισότητα, π.χ. 21...b6 ή 21...Rae8

22.Qe3! Rae8 23.f3 Nf6 24.Rb1 Qxa2 25.Rd2+-

Παγιδεύοντας τη ντάμα (θυμίζει λίγο Γαλανός-Κωστούρος από το πρόσφατο όπεν του Ηρακλείου) και 1-0 στην 43η κίνηση



Από τις υπόλοιπες, η Βουλγάρα Ivanova, μετέπειτα σύζυγος του GM Milko Bobotsov κέρδισε τη συμμετοχή της μετά τη πρωτιά της στο Ζονάλ της Λειψίας, ενώ έχει κερδίσει 6 φορές το πρωτάθλημα γυναικών της χώρας της, έμεινε στην ιστορία αυτού του τουρνουά καθώς είναι η ηττημένη της μοναδικής παρτίδας της νικήτριας που διασώζεται.

Ivanova-Rubtsova Women Candidates 1955

21. Rb7?

21.Rxb8 Rxb8 22.Rxb8+ Qxb8 23.g3=

21.Bxd4!  22.Qg4 Rxb7 23.Rxb7 Nc5 24.Rxa7?

Έπρεπε 24.Nxc5 Bxc5 25.Qd7 Qe6 -/+

24...Nxd3?

24...Bxe3!! 25.fxe3 (25.Nxc5 Bxf2+) Nxd3-+

25.Qxd4 Qb8 26.Nc3 Ne5 27.e4 Nc4 28.f3 Nd6=+ 29.exd5??

29.Rd7

29...Re1+ 30.Kf2 Nf5 31.Qg4 Rc1 32.Qa4 Qg3+ 33.Ke2 Qe1+
0-1


Το τουρνουά συμπλήρωναν οι νεοεμφανιζόμενες Josefa Gurfinkel  (άσημη Σοβιετική παίκτρια για την οποία δε γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα), Krystyna Holuj (9 φορές πρωταθλήτρια Πολωνίας και χρυσό στην Ολυμπιάδα του Emmen το 1957),  Celia Baudot de Moschini (Αργεντινη), Eva Kertesz (Ουγγαρία) και Berna Carrasco Araya (Χιλιανή, τρίτη στο παγκόσμιο του Buenos Aires το 1939 πίσω από τη Vera Menchik και την Sonja Graf).

Krystyna Holuj

Οι υπόλοιπες συμμετέχουσες στο τουρνουά διεκδικητών του 1955 ήταν οι ήδη γνωστές σε εμάς Keller-Herrmann, Valentina Borisenko, Fenny Heemskerk, Olga Ignatieva, Gisela Kahn Gresser, de Silans, Sonja Graf Stevenson και Mona May Karff.

Στις περισσότερες παρτίδες που διασώζονται (4) πρωταγωνιστεί η Kira Zvorykina που ξεχώριζε για το συνδυαστικό της παιχνίδι - είδαμε άλλωστε το Na3 στην παρτίδα της με την Lazarevic.

Zvorykina-Ignatieva Women Candidates 1955

17.Ng6?! Nf4?

17...fg6!? 18.Qe6+ Kh7 19.Qxd5 Nf6 με αντιπαιχνίδι

18.Nxf4 Bxf4 19.g5 Bxd2?+ 20.Qxd2 hxg5? 21.Qxg5+- Qc5

21...Qd8 22.Qh5 g6 23.Qh6 Qf6 24.Rhg1!

22.Qh4 Re8 23.Rhg1 Nf8 24.Rg5 Qe7 25.Rdg1 g6 26.Ne5 Kg7 27.Ng4 Nh7 28.Qh6+ Kg8 29.Rh5 1-0

Για πρώτη και τελευταία φορά, η FIDE έδωσε δικαίωμα στη χαμένη του προηγούμενου ματς Rudenko, να διεκδικήσει εκ νέου τον τίτλο χωρίς να περάσει από κύκλο διεκδικητών.
Έτσι, την επόμενη χρονιά, το  1956 στη Μόσχα, η παγκόσμια πρωταθλήτρια Elizaveta Bykova, η πρώην παγκόσμια πρωταθλήτρια Lyudmila Rudenko και η διεκδικήτρια Olga Rubtsova θα έπαιζαν ένα ματς-τουρνουά 8 παρτίδων που θα έδινε τη νέα κάτοχο του τίτλου. Αλλά γι αυτό θα μιλήσουμε στο επόμενο.

Olga Rubtsova

RIP GM Walter Browne (1949-2015)

Πολιτικοί και Σκάκι ΙΙ - Menachen Begin, David Ben-Gurion

I - Nikolay Krylenko

Όπως όλα τα εθνικιστικά ρεύματα, έτσι και αυτό που στόχευε στην ίδρυση Εβραϊκού κράτους στη Μέση Ανατολή, ο Σιωνισμός, προσπαθούσε να ενσωματώσει και να προσδώσει υπεραξία πάνω σε χαρακτηριστικά του λαού που φιλοδοξούσε να θέσει υπό τον έλεγχό του. Στην περίπτωση των ανθρώπων Εβραϊκού θρησκεύματος ή και καταγωγής ανά τον κόσμο, δε θα μπορούσε ένα από τα χαρακτηριστικά αυτά να μην είναι και το σκάκι. Στο παράδειγμα των Σοβιετικών όπως είδαμε το ιδεολογικό φαντασιακό που προωθήθηκε είχε να κάνει με τις μάζες και την ανωτερότητα του συστήματος απέναντι στη Δύση.  Ο προλετάριος ανέβαζε το επίπεδό του με το σκάκι και συνειδητοποιούσε τη δύναμη του (δηλαδή τη δύναμη του Σοβιετικού συστήματος που υποτίθεται πως τον εκπροσωπούσε).

Στην Εβραϊκή περίπτωση μετά το 1948 - σε αντιστοιχία - το ιδεολόγημα που συνόδευσε τη στήριξη του σκακιού από τις αρχές του νεοσύστατου κράτους του Ισραήλ αποτελούνταν από ένα μείγμα λαγνείας της παράδοσης - ταίριαζε σε έναν λαό που έψαχνε τις εδαφικές του ρίζες να αναδεικνύει τις πολιτισμικές του παραδόσεις - και την ανάπτυξη της ψευδοεπιστημονικής άποψης περί σύνδεσης του παιχνιδιού αυτού με τη νοημοσύνη. Το δεύτερο αυτό συστατικό βρίσκει μέχρι και στα χρόνια μας πολλούς ακολούθους σε Δύση και Ανατολή - για τη Δύση μπορεί κανείς να αναφερθεί σε παιδαγωγούς που το προτείνουν σε γονείς αλλά και στα γνωστά  στερεότυπα του σκακιστή-ιδιοφυΐα,  ενώ οι ρήσεις του προέδρου της FIDE για το λαό της Καλμουχίας μας δίνουν και το εξωτικό ανατολίτικο αντίστοιχο. Ακόμα και σήμερα μπορεί κανείς να αλιεύσει επιχειρήματα στο διαδίκτυο τα οποία προσπαθούν να εξηγήσουν τη σύνδεση μεταξύ της Εβραϊκής καταγωγής και της σκακιστικής ικανότητας και δεν λείπουν και κάποια που έχουν άμεση αναφορά στη νοημοσύνη πληροφορώντας μας πως οι Εβραϊκής καταγωγής γίνονται σε μεγάλους αναλογικά αριθμούς και τραπεζίτες - και  είναι γνωστό πως οι τραπεζίτες  είναι έξυπνοι! Όπως και να χει, ο χώρος του σκακιού σε κάθε επίπεδο αλλά και ιστορικά βρίθει από δυσλειτουργικούς ανθρώπους και κοινωνικά αποκλεισμένους που μόνο ιδιαίτερα έξυπνους δε θα χαρακτήριζε ένας ουδέτερος παρατηρητής.

Ανατρέχοντας στο εξαιρετικό http://jewishchesshistory.blogspot.gr/ μπορεί να ξεχωρίσει κανείς αρκετούς πολιτικούς ηγέτες του Ισραήλ που είχαν ειδική σχέση με το σκάκι. Ο Menachen Begin (1913-1992), μεγάλος πολέμιος των Βρετανών στις ταραγμένες ημέρες του τέλους του Β'  Παγκοσμίου Πολέμου, συνιδρυτής - μαζί με τον Σαρόν - του Λικούντ και 6ος πρωθυπουργός του Ισραήλ την περίοδο 1977-1983 μετά την πολιτική αλλαγή του 1977, βραβευμένος με το πολύπαθο Νόμπελ Ειρήνης μαζί με τον Σαντάτ για την ειρηνευτική συμφωνία Ισραήλ-Αιγύπτου του 1979 και εγκληματίας πολέμου τόσο ως εντολοδόχος του βομβαρδισμού του πυρηνικού εργοστασίου Οσιράκ στο Ιράκ το 1981 αλλά κυρίως για την εμπλοκή του στα τραγικά γεγονότα του 1982 στο Λίβανο, ήταν ενθουσιώδης φίλος του σκακιού. Η πιο διάσημη σύνδεση του ονόματός του σε σχέση με το σκάκι αφορά  φιλικές  παρτίδες που συνήθιζε να παίζει εναντίον του Zbigniew Brzezinksi, συμβούλου ασφαλείας του Κάρτερ και μαζί με τον Cyrus Vance, κορυφαίοι ενδιάμεσοι διαπραγματευτές κατά τις  Αραβο-Ισραηλινές συνομιλίες στο Camp David το 1978 που οδήγησαν τελικά στις συμφωνίες με την Αίγυπτο.

Ο "εθνάρχης" του Ισραήλ και πρώτος πρωθυπουργός του, ο David Ben-Gurion γεννήθηκε στο Plonsk της Πολωνίας το 1886 και μαζί με τον μυθιστοριογράφο Henryk Sienkievicz, νόμπελ Λογοτεχνίας 1905 έβαλαν την μικρή αυτή πόλη των 22000 κατοίκων στα βιβλία της ιστορίας. Το Plonsk αποτελούσε κομμάτι της προεπαναστικής Τσαρικής Ρωσικής Αυτοκρατορίας και ο Ben-Gurion συνελήφθη μετά τα γεγονότα του 1905. Ήταν από μικρή ηλικία σημαντικό στέλεχος του Σιωνιστικού κινήματος, καθώς ο δικηγόρος πατέρας του ήταν ηγέτης πρώιμης σιωνιστικής οργάνωσης από τις πολλές που άνθησαν στην ανατολική Ευρώπη και έγιναν συλλογικά γνωστές ως κομμάτια του κινήματος Hibbat Zion, πρόγονο του μοντέρνου Σιωνιστικού κινήματος που στόχευε στη μαζική εβραϊκή μετανάστευση προς την Παλαιστίνη. Το 1906 ο Ben-Gurion έφυγε για την Παλαιστίνη.Ο ίδιος περιγράφει τη φυγή του εκεί όχι ως απόδραση αλλά ως συνειδητή πράξη.  Αμέσως ενεπλάκη σε ομάδες του σιωνιστικού κινήματος εκεί με την Παλαιστίνη ακόμα κομμάτι της παρηκμάζουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο ίδιος προώθησε την εθνικιστική ατζέντα κόντρα σε μαρξιστές συντρόφους του. Γύρω στο 75% των Εβραίων της Παλαιστίνης ήταν Ρωσικής καταγωγής και επηρεασμένοι από τα πολιτικά ρεύματα που ανθούσαν στη Ρωσία. Από το 1909 μέλος πολιτοφυλακής που φρουρούσε απομονωμένους εβραϊκούς οικισμούς, το 1911 πήγε στη Θεσσαλονίκη για να μάθει τουρκικά και εν συνεχεία στην Ισταμπούλ όπου σπούδασε νομικά μαζί με τον Yitzhak Ben-Zvi, τον δεύτερο και μακροβιότερο μετέπειτα πρόεδρο του Ισραήλ.

Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου πολέμησε ως μέλος επιστρατευμένης Εβραϊκής Ομάδας από τον Οθωμανικό στρατό ενώ στη συνέχεια πέρασε από την Αίγυπτο, πέρασε στις ΗΠΑ όπου παντρεύτηκε.  Όπως και πολλοί ακόμα Εβραίοι άλλαξε στρατόπεδο κατά τη διάρκεια του πολέμου μετά τη διακήρυξη του Μπαλφούρ - την επιστολή του Τζέημς Μπάλφουρ, του Βρετανού Υπουργού Εξωτερικών προς τον Walter Rothschild, ηγέτη του Βρετανικού Σιωνιστικού Κινήματος -  και επέστρεψε οριστικά στην Παλαιστίνη μετά το τέλος του πολέμου μαζί με του νέους Βρετανούς διοικητές της. Ακολούθησε το κεντρώο παρακλάδι της διάσπασης του Σιωνιστικού κινήματος απαλλαγμένο από τους Μαρξιστές μετά το θάνατο του Ber Borochov. Ήταν πάντα κομμάτι του πιο κεντρώου παρακλαδιού των Σιωνιστών, τόσο μακριά από επαναστατικές αντικαπιταλιστικές θέσεις όσο και από τις θέσεις του Ze'ev Jabotisnky που προωθούσε εκδικητικές βίαιες αντιδράσεις εναντίον των Αράβων μετά τον Αραβικό ξεσηκωμό του 1936-1939. Κατά τη διάρκεια των γεγονότων του 1948 ο Ben-Gurion ήταν πρόεδρος της Jewish Agency of Israel της οργάνωσης που μετά το 1948 έφερε περίπου 3 εκατομμύρια Εβραίους στο νεοσύστατο κράτος προερχόμενους από όλα τα μέρη του κόσμου και ίδρυσε περίπου 1000 πόλεις και χωριά Εβραίων εποίκων.

Στις 14 Μαΐου του 1948 ο Ben Gurion διακήρυξε την ανεξαρτησία του κράτους του Ισραήλ και μετά τις πρώτες εκλογές της 14ης Φεβρουαρίου του 1949, εκλέχτηκε πρωθυπουργός της χώρας. Με διακοπή περίπου δύο ετών, θα παρέμενε σε αυτή τη θέση έως το 1963 και θεωρείται ως ο εθνάρχης του Ισραήλ. Μέχρι και το 1970 έπαιξε ηγετικό ρόλο σε όλες τις φάσεις και τα γεγονότα σε αυτή την πολυτάραχη περιοχή. Στις 1 Δεκεμβρίου του 1973 πέθανε από επιπλοκές που προκλήθηκαν μετά από επεισόδιο εγκεφαλικής αιμορραγίας.

Ο Ben-Gurion υπήρξε ενθουσιώδης ερασιτέχνης σκακιστής και μεγάλος λάτρης όλων των μεγάλων παικτών. Κάτω από την επιρροή του υπουργού Παιδείας του τα πρώτα χρόνια, του David Remez, άσκησε έντονα υποστηρικτική προς το σκάκι πολιτική καθώς το θεωρούσε ως ιδανική Σιωνιστική ασχολία που προωθεί τα Εβραϊκά ήθη και εξυψώνει τους πολίτες του Ισραήλ. Έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη διοργάνωση της σκακιστικής ολυμπιάδας του 1964 στο Τελ-Αβιβ που όντας προγενέστερη του πολέμου των 6 ημερών και σε αντίθεση με αυτή της Χάιφα 12 χρόνια αργότερα έτυχε της συμμετοχής όλων των μεγάλων σκακιστικών δυνάμεων. Ο Ben-Gurion δημιούργησε παράδοση στη στήριξη του σκακιού - στα χρόνια του Σίμον Πέρες χρησιμοποιήθηκε σκακιστικό ρολόι για να χρονομετρούνται οι ομιλίες στο υπουργικό συμβούλιο - και το Ισραήλ έγινε φιλόξενος τόπος για Ρώσους Εβραϊκής καταγωγής κορυφαίους σκακιστές που μετανάστευσαν προς τα κει, ειδικά μετά το 1989 με σημαντικότερο όλων τον Boris Gelfand. Η εθνική ομάδα του Ισραήλ μάλιστα έφτασε to 2008 να κατακτήσει το αργυρό μετάλλιο στην Ολυμπιάδα της Δρέσδης. Πασίγνωστοι Ρώσοι εμιγκρέδες όπως o Lev Psakhis, ο Boris Avrukh και ο Ilia Smirin βρήκαν μια νέα πατρίδα στο Ισραήλ.

Μέχρι σήμερα, πολιτικοί του Ισραήλ έχουν δημοσιοποιήσει την αγάπη τους για το σκάκι - ακόμα και ο Νετανιάχου όπως βλέπουμε στη φωτογραφία, ενώ γνωστό είναι επίσης πως γνώριζε καλά τον χώρο του σκακιού και ο Weizman. Το πρόσφατο δε ματς Anand-Gelfand για το παγκόσμιο πρωτάθλημα έτυχε τεράστιας δημοσιότητας στο Ισραήλ.

Correspondence Chess IV - Εργαλεία Ι (Εισαγωγή, Βιβλία)

I - Εισαγωγικά

ΙΙ - Σκακιστικές Μηχανές Ι - Ιστορία και κλαδέματα
III - Σκακιστικές Μηχανές ΙΙ - Παραδείγματα με κλαδέματα

Στα προηγούμενα μέρη είδαμε κάποια γενικά χαρακτηριστικά των σκακιστικών μηχανών και ελπίζω ότι ανέτρεψα σε κάποιο βαθμό το μύθο της παντοδυναμίας τους με κάποια απλά παραδείγματα. Θα μπορούσε κανείς να μαζεύει θέσεις για μήνες με σκοπό να ενισχύει τα επιχειρήματά του - θέσεις από παρτίδες, θέσεις κατασκευασμένες, στο άνοιγμα, στο μέσο, στο φινάλε - όμως έχω παρατηρήσει πως οι πεποιθήσεις πολλών για το θέμα έχουν θεολογικά χαρακτηριστικά και το πλήθος των παραδειγμάτων που τις αντικρούει δε φαίνεται να έχει καμία επίδραση. Σίγουρα και σε επόμενα μέρη θα δούμε ξανά πολλές τέτοιες θέσεις - ειδικά όταν συζητήσουμε περί ρυθμίσεων των engines - όμως εφόσον η σειρά φιλοδοξεί να καλύψει το σύνολο του αγωνιστικού Corr - όπως παίζεται σήμερα- πρέπει να προχωρήσουμε σε ένα από τα πιο βασικά ζητήματα, που είναι τα εργαλεία που χρησιμοποιεί ένας παίκτης Corr στην μοντέρνα τεχνολογική εποχή, αυτό που ονομάζουν στην αργκό Corr setup ή Corr rig.

 Όταν τον Σεπτέμβριο του 2013 άρχισα να παίζω τις πρώτες μου παρτίδες στα χαμηλά κλιμάκια του ICCF, χρησιμοποιούσα μόνο ένα engine - το Houdini - και την MEGA Database 2013. Ταυτόχρονα διάβαζα μανιωδώς πολυσέλιδα threads συζητήσεων σε forums - κυρίως στο Rybka Forum όπου σύντομα συμμετείχα και σε κάποια ιδιαίτερα τουρνουά, για τα οποία θα γράψω, το talkchess κλπ. Ο σκοπός ήταν να καταλάβω ποια εργαλεία χρησιμοποιούν οι καλοί παίκτες και πως. Διάβασα αναλυμένες παρτίδες, συνεντεύξεις παικτών (π.χ. του Nigel Robson), έψαξα μέσα στο χάος των νημάτων να βρω αυτά που γράφανε γνωστοί παίκτες (π.χ. o Eros Riccio) και έκανα συγκρίσεις μεταξύ παρτίδων παικτών και στατιστικών της βάσης δεδομένων (π.χ. παρτίδες του Παναγιώτη Φρεντζά). Κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων στο τέλος του 2013 έφτιαξα ένα πρώτο setup το οποίο άλλαξε κάποιες φορές στη συνέχεια και σταθεροποιήθηκε στις αρχές του 2015. Αυτό το setup θα προσπαθήσω να περιγράψω με την σημαντική σημείωση πως αυτή είναι μόνο μία προσέγγιση πάνω στο ζήτημα - η δική μου - και πως σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί κάποια βέλτιστη λύση. Από την εμπειρία μου μάλιστα, παρατηρώ πως πολλοί ισχυρότεροι παίκτες από εμένα παίζουν με πολύ πιο απλά εργαλεία - σίγουρα ο Φρεντζάς, ο μακαρίτης ο Slavador Signes από το Rybka Forum που έπαιζε με ένα Celeron και έψαχνε παρτίδες στο chessgames.com κ.α. Από την άλλη,  υπάρχουν πολλοί παίκτες - ειδικά όσοι παίζουν στο infinity Chess που έχουν θηριώδη μηχανήματα, ενώ άλλοι διατηρούν βάσεις δεδομένων εκατομμυρίων παρτίδων. Εγώ απλώς θα περιγράψω το δικό μου setup.

Το σημαντικότερο κομμάτι του αγωνιστικού Corr έχει φυσικά να κάνει με το άνοιγμα. Το ρεπερτόριο που απαιτείται για να σταθεί κανείς είναι πολύ πιο πλατύ και πολύ πιο βαθύ από το αντίστοιχο ρεπερτόριο ενός παίκτη του αγωνιστικού με αντίστοιχο rating. Από τα 2300 και πάνω δε, φτάνουμε στα επίπεδα που βρίσκονται τα ρεπερτόρια των παικτών της super-elite και πολλές φορές και ανώτερα ποιοτικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ότι εγώ ήξερα πως η βαριάντα στη Breyer που παίχτηκε στην Anand-Carlsen στη Νορβηγία προχθές είναι υποδεέστερη για τα μαύρα. Αυτό μας δίνει ένα δείγμα για το βάθος που απαιτείται αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν κάτι ξεχωριστό. Άλλωστε η ανακρίβεια παίχτηκε μόλις στην 17η κίνηση. Αυτήν την παρτίδα από την άλλη την έπαιξα ολόκληρη από σημειώσεις χωρίς να βάλω engine. Η μεγάλη διαφορά φυσικά με τους παίχτες του αγωνιστικού είναι ότι στο Corr δε χρειάζεται να τα μάθεις όλα αυτά απ' έξω. Όσο για το "πλάτος" του ρεπερτορίου, αυτό έχει να κάνει κυρίως με τα λευκά κομμάτια κατά τη γνώμη μου. Εκεί, για να εντοπίζει κανείς μικρές "τρυπούλες" στα μαύρα ρεπερτόρια των αντιπάλων του πρέπει να ψάχνει σε όλα τα ανοίγματα. Από ένα επίπεδο και πάνω στο Corr δεν υπάρχουν παίκτες που παίζουν d4 και παίκτες που παίζουν e4. Πρέπει κανείς να συντηρεί βαριάντες και στα δύο. 1.c4 και 1.Nf3 από την άλλη χρειάζεται να παίξει κανείς μόνο σε πολύ ειδικές περιπτώσεις και μόνο αν βρει κάποια θεόρατη τρύπα σε αυτά που παίζει ο αντίπαλος εκεί - κάτι πολύ σπάνιο. Φυσικά το πρόβλημα στο 1.c4 είναι το 1...e5 και στο 1.Nf3 το 1...d5 αλλιώς έχουμε transpositions σε d4 ανοίγματα χωρίς παραχωρήσεις εκ μέρους των λευκών.

Για να συντηρηθεί ένα τέτοιο ρεπερτόριο, πρέπει καταρχάς να ελέγχει κανείς τα βιβλία ανοιγμάτων που εκδίδονται. Ευτυχώς, μόλις το 20-25% αυτών είναι άξια λόγου αν και το ποσοστό αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια. Ειδικά τα βιβλία της Quality Chess έχουν ανεβάσει το επίπεδο σε τέτοιο βαθμό που και οι υπόλοιποι εκδότες έχουν βελτιωθεί για να αντέξουν τον ανταγωνισμό. Η όσο ταχύτερη πρόσβαση σε αυτό το νέο υλικό είναι κρίσιμη και μπορεί να δώσει πόντους.

Sarakenidis-Janisch 1-0  WS/M/522 - ολόκληρη η παρτίδα δίνεται ως κερδίζουσα συνέχεια στο βιβλίο του Negi έναντι της Najdorf

Sarakenidis-Malek 1-0 - WS/M/522 - μέχρι την 33.Qxd5 η παρτίδα προκύπτει φορσέ σε προέκταση συνέχειας που δίνει ο Negi έναντι της Γαλλικής

Om Prakash-Sarakenidis 1/2-1/2 WBCCC 2014 - Η συνέχεια αυτή δίνει εύκολη ισοπαλία στα μαύρα όπως αναφέρεται στο Playing The French των Ντιρλή και Aagaard.

Σε επόμενο στάδιο, πολλές φορές κερδίζονται - και χάνονται - πόντοι επειδή κάποιος βρίσκει μια τρύπα σε ένα βιβλίο.

Keevil-Sarakenidis RA-2014-0-00355

Έχω ακολουθήσει τις προτάσεις του Emanuel Berg από το The French Defense Volume Two μέχρι που έρχεται ο κεραυνός:

18.g4!! +- Nxd1 19.Rxd1 Qb6 20.f5 Rxg4 21.f6 Ng8 22.Qh3 1-0






Προεκτείνοντας κάποια βαριάντα και τελικά αλλάζοντας το συμπέρασμα που δίνει κάποιο βιβλίο:

Vujadinovic-Sarakenidis BI-2014-F-00002

Έχουμε ακολουθήσει την πρόταση του Negi εναντίον της Poisoned Pawn Winawer που καταλήγει: "26.Rae1+=, White has the better chances in this irregular endgame"

26...Rb8 27.Rh5 Bd7! 28.Ra5 Rb7! 29.Kg3 f5 30.Bc4 Nd5 31.Rd1 Kh7 32.Rxd4 Kxh6 33.Bxd5 cd5 34.Rc5 Kg6 1/2

Ο λευκός δεν έχει τίποτα σε αυτό το φινάλε.


Αρκετές φορές ένα βιβλίο κλείνει εντελώς μια βαριάντα;

17...Ne7!=

The Sicilian Sveshnikov - Vassilios Kotronias

(μετά  από 1. e4 c5 2. Nf3 Nc6 3. d4 cxd4 4. Nxd4 Nf6 5. Nc3 e5 6. Ndb5 d6 7. Bg5 a6 8. Na3 b5 9. Nd5 Be7 10. Bxf6 Bxf6 11. c3 O-O 12. Nc2 Bg5 13. a4 bxa4 14. Rxa4 a5 15. Bc4 Rb8 16. b3 Kh8 17. Nce3)

11...a5!=

The open games for Black - A complete black repertoire with 1.e4 e5 against everything except the Ruy Lopez - Igor Jysyj, Roman Ovetchkin

(μετά  από 1. e4 e5 2. Nf3 Nc6 3. Nc3 Nf6 4. Bb5 Bb4 5. 0-0 0-0 6. d3 d6 7. Bg5 Ne7!? 8. Nh4 c6 9. Bc4 d5 10. Bxf6 gf6 11. Bb3)




Και κάποιες φορές τη ζωντανεύει, όπως την Bg5 Najdorf (Negi), την Ισπανική με 3...g6 (Sokolov) ή την 6.Nf3!? στο Καταλανικό Μπενόνι (Avrukh). Κάποιες φορές μάλιστα παρεμβάλλονται κάποια χρόνια για να πιάσει μια ιδέα - το γρήγορο h4 στην Grunfeld (SOS Opening Files) - και άλλες μπορεί να προβλέψει κανείς από  πριν τί θα πιάσει - το 10.Bf4 στο Μοντέρνο Μπενόνι που δίνει ο Avrukh (1.d4 The Catalan 1A).

Εκτός αυτών, απαραίτητο είναι κανείς να ελέγχει το New In Chess Yearbook και το Informator (κυρίως μετά την αλλαγή της δομής του,καθώς τώρα απαρτίζεται ως προς το ήμισυ από άρθρα - και μερικά είναι σημαντικά  όπως αυτό του Morozevich πάνω στις ιδέες του Ivan Saric στην Κάρο Καν προωθήσεως - Informator 121). Αλλά και το Chessbase Magazine όπου βρίσκει κανείς άρθρα όπως αυτό για το σύστημα Perunovic στο Γκαμπί Μπένκο (Kuzmin στο no.163) ή αυτό του Kristian Szabo στο νο.165 για το 12.Rg1 σε μια επίκαιρη βαριάντα της Najdorf με Be3.

Όλα αυτά απαιτούν χρόνο - 3 με 4 ημέρες για κάθε σοβαρό βιβλίο ανοίγματος και 1 με 2 ημέρες για κάθε τεύχος του Informator, του NIC Yearbook ή του CBM. Και μία καθημερινή ολιγόλεπτη βόλτα σε κάποια βασικά forums - όπως αυτό του Chess Publishing. Οι χρόνοι αυτοί μπορούν να μοιάζουν εντυπωσιακά μικροί - 4 ημέρες για το Negi versus the French,Caro and Philidor πολλοί θα έλεγαν πως δεν αρκούν ούτε για το 1/4 της ύλης - όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στην περίπτωσή μας δε χρειάζεται να απομνημονεύσεις το οτιδήποτε. Αυτό που χρειάζεται είναι να ξέρεις πού βρίσκεται το καθετί, μια απλή αλλά μεθοδική χαρτογράφηση. Έτσι οι χρόνοι που απαιτούνται για την παρακολούθηση των εντύπων για τα ανοίγματα είναι ένα μικρό κλάσμα αυτών που απαιτούνται για τη συντήρηση των βάσεων δεδομένων όπως θα δούμε στο επόμενο μέρος, ενώ ειδική μνεία θα γίνει και στα video πάνω στα ανοίγματα που πιστεύω πως απαιτούν διαφορετική προσέγγιση από ότι τα βιβλία.

Λοιπόν, 1.e4 ή 1.d4?

Γράφει ο Inspirus

Ένα... προαιώνιο ερώτημα, που βασανίζει όλους τους σκακιστές, είναι το “Με ποια 1η κίνηση είναι καλύτερο να ξεκινάμε?”. Αλλά αυτό το ερώτημα έχει και άλλες εκδοχές και παραλλαγές, που συνήθως ξεφεύγουν πολύ πέρα από τη θεωρία των ανοιγμάτων στο σκάκι.

Ας υποθέσουμε ότι καλούμαστε να λύσουμε το παρακάτω πρόβλημα:

Max Lange

Handbuch der Schachaufgaben, 1862

Τα λευκά παίζουν και κάνουν ματ σε τρεις κινήσεις

Είναι φανερό ότι οι πρώτες κινήσεις που θα εξετάζαμε, θα ήταν το 1.e4 και το 1.d4. Μια απ'αυτές φανταζόμαστε ότι θα είναι η σωστή.

Η αλήθεια είναι ότι το παραπάνω πρόβλημα το είδα 1η φορά σε ένα σπάνιο, αλλά όπως αποδείχθηκε και “ύποπτο” βιβλίο. Πρόκειται για το “Problems and Puzzles” του (πρώην Πρωταθλητή Σκωτίας, όπως αναφέρει ο συγγραφέας) Percy Wenman, που κυκλοφόρησε στο Λονδίνο στα μαύρα χρόνια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου -α' έκδοση το 1943. Το εν λόγω βιβλίο, που περιείχε 70 διαγράμματα (συχνά ένα διάγραμμα κρύβει περισσότερες από μία συνθέσεις, ακόμα και... οκτώ!) αποδείχθηκε αργότερα ότι ήταν προϊόν... κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας, περιέχει δηλ. διάφορα προβλήματα άλλων συνθετών, που ο Wenman παρουσίασε σαν δικά του! Ένα από αυτά, είναι και το προαναφερθέν.

(το εξώφυλλο του επίμαχου βιβλίου – ή το αποδεικτικό της λογοκλοπής!)

(η ιστορία του P. Wenman, αναφέρεται και από τον γνωστό ιστορικό του σκακιού Edward Winter, π.χ. http://www.chesshistory.com/winter/extra/havoc.html)

Στην πραγματικότητα, το ως άνω πρόβλημα είναι σύνθεση (1862) του MaxLange, ισχυρού Γερμανού σκακιστή (αλλά και συνθέτη) που έμεινε στην ιστορία κυρίως για την ομώνυμη “Επίθεση”, που χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις 1.e4 e5 2.Nf3 Nc6 3.Bc4 Nf6 4.d4 exd4 5.O-O Bc5 6.e5.

Η λύση του προβλήματος, είναι:

1.d4 [το 1.e4 αφήνει το τετράγωνο g5 στον μαύρο βασιλιά, οπότε τα λευκά χρειάζονται έξι κινήσεις για να πετύχουν το ματ: 1...Kg5 2.Qf3 Kg6 3.Bc4 Kh6 4.d4+ Kg7 5.Qh5 Kf8 6.Qf7#]

1...Kh5 [ή 1...Kg4 2.e4+ Kh4 3.g3#]

2.Qd3 Kg4 3.Qh3#

To 1895, τη χρονιά που έγινε το 1ο διεθνές τουρνουά του Hastings -που σήμερα θεωρείται το πιο ιστορικό τουρνουά, σε διεθνές επίπεδο, αυτό δηλ. με τη μεγαλύτερη σε διάρκεια παράδοση τακτικής διεξαγωγής του, ο Henry Ernest Dudeney (Άγγλος μαθηματικός και συγγραφέας, ασχολήθηκε ιδιαίτερα με “σπαζοκεφαλιές”) αντιμετώπισε την παραπάνω θέση σαν proof game και προσπάθησε να κατασκευάσει τη συντομότερη “παρτίδα” που θα μπορούσε να οδηγήσει στη θέση του διαγράμματος. Το κατάφερε σε 16 κινήσεις, από την αρχική θέση:

Henry Ernest Dudeney - proof game

Leeds Mercury 1895

1.Nc3 d5 2.Nxd5 Nc6 3.Nxe7 g5 4.Nxc8 Nf6 5.Nxa7 Ne4 6.Nxc6 Nc3 7.Nxd8 Rg8 8.Nxf7 Rg6 9.Nxg5 Re6 10.Nxh7 Nb1 11.Nxf8 Ra3 12.Nxe6 b5 13.Nxc7+ Kf7 14.Nxb5 Kg6 15.Nxa3 Kh5 16.Nxb1 Kh4 και φτάσαμε στη θέση του διαγράμματος!




Για να ξαναγυρίσουμε στο αγωνιστικό σκάκι, συχνά το ερώτημα 1.d4 ή 1.ε4? Προκύπτει αμέσως μετά το άνοιγμα, π.χ. σε θέσεις από Ρέτι ή Αγγλική, όπου εμφανίζεται ο σχηματισμός: λευκά πιόνια στα d3 & e3, μαύρα πιόνια στα d5 & e5. Τότε έχουμε αρκετές επιλογές, π.χ. α) Να παίξουμε d4, β) Να παίξουμε e4, γ) Να κρατήσουμε την υπάρχουσα κατάσταση στο κέντρο, ώστε να είμαστε πιο ελαστικοί, μέχρι να αποφασίσουμε, δ) Να παίξουμε κάτι άλλο, π.χ. cxd5, c4 ή f4. Ορισμένες φορές, η επιλογή οδηγεί σε μαζικές απλοποιήσεις και ισοπαλία, π.χ

Gulko B. (2606) – Cramling Pia (2496) 
9ο Sigeman & Co, Malmo, 2001 Αγγλική [A29]

1. c4 e5 2. Nc3 Nf6 3. Nf3 Nc6 4. g3 Bc5 5. d3 d6 6. Bg2 O-O 7. O-O a6 8. a3 Nd4 9. Ne1 c6 10. e3 Nf5 11. Nf3 Ba7 12. b4 Re8 13. Bb2 d5

14. e4 dxe4 15. Nxe4 Nd4 16. Nxd4 Bxd4 17. Bxd4 Qxd4 18. Nxf6+ gxf6 19. Re1 Bg4 20. Bf3 f5 21. Bxg4 Qxg4 22. Re3 1/2-1/2

Smejkal Jan (2615) – Smyslov Vas. (2580) 

Biel Interzonal, 1976 Αγγλική [A26]

1. c4 e5 2. Nc3 Nf6 3. Nf3 Nc6 4. d3 d6 5. g3 g6 6. Bg2 Bg7 7. Rb1 a5 8. a3 O-O 9. O-O Nd4 10. Nd2 c6 11. b4 axb4 12. axb4 d5 13. Bb2 Re8 14. e3 Nf5 15. cxd5 cxd5 16. Nb3 h5

17. e4 dxe4 18. dxe4 Nd4 19. Nxd4 exd4 20. Nb5 Nxe4 21. Bxd4 Bg4 22. f3 Bd7 23. Bxg7 Bxb5 24. Qxd8 Raxd8 25. Rfd1 Rxd1+ 26. Rxd1 Nxg3 27. Bf6 Ne2+ 28. Kf2 Nf4 29. Bf1 Bxf1 30. Kxf1 b5 31. Rd7 Rc8 32. Kf2 g5 33. Rb7 Rc6 34. Be7 Rc2+ 35. Kf1 Kg7 36. Rxb5 f6 37. Bd6 Nd3 38. h4 g4 39. fxg4 hxg4 40. Rd5 Nf2 41. Rd4 1/2-1/2

Hansen Curt (2450) – Nunn John DM (2570) 

8ο Πανευρωπαϊκό Πρωτ/μα, Plovdiv 1983 Αγγλική [A25] 

1.c4 g6 2.Nc3 Bg7 3.g3 Nc6 4.Bg2 e5 5.d3 d6 6.Rb1 f5 7.e3 Nf6 8.Nge2 O-O 9.O-O Rb8 10.b4 a6 11.a4 Be6 12.b5 axb5 13.axb5 Ne7 14.Ra1 d5 15.Ba3 Re8

16.d4 e4 17.Nf4 Bf7 18.Bxe7 Rxe7 19.Nfxd5 Nxd5 20.Nxd5 Bxd5 21.cxd5 Qxd5 22.Qa4 Bf8 23.Rfc1 Qd8 24.Qc4+ Kh8 25.Ra7 Rd7 26.Bf1 Bd6 27.Qe6 Kg7 28.Rca1 Rf7 29.Qd5 b6 30.Ra8 1/2-1/2

...οπότε, τι πρέπει να παίξουμε? Η “λύση” θα μπορούσε να είναι... ούτε το ένα ούτε το άλλο, δηλ. ούτε 1.d4 ούτε 1.e4, αλλά π.χ. 1.f4: 

Gulko B. (2565) – Andrianov Nik. (2435)

Moscow-Ch, Μόσχα 1982 Ρέτι [A06]

1.Nf3 d5 2.b3 Nf6 3.Bb2 Bf5 4.d3 c5 5.Nh4 Bd7 6.g3 Nc6 7.Bg2 e5 8.O-O g6 9.e3 Bg7 10.c4 Bg4 11.f3 Be6

12.f4 exf4 13.exf4 O-O 14.f5 Bd7 15.Nc3 dxc4 16.dxc4 Nd4 17.Bxb7 Rb8 18.Bg2 Bxf5 19.Nxf5 Nxf5 20.Qxd8 Rfxd8 21.Na4 Rd2 22.Bc3 Rc2 23.Rfc1 Rxc1+ 24.Rxc1 Bh6 25.Re1 Re8 26.Nxc5 Rxe1+ 27.Bxe1 Ng4 28.Nd3 Be3+ 29.Kh1 Kf8 30.h3 Nf6 31.g4 Nd4 32.Bb4+ Ke8 33.Ne5 Nd7 34.Nc6 Ne2 35.Bd6 Nc1 36.Nb4 Bc5 37.Bxc5 Nxc5 38.Bd5 a5 39.Nc6 Nxa2 40.Nxa5 Nb4 41.Kg2 Nxd5 42.cxd5 Kd7 43.Kf3 Kd6 1/2-1/2

Ας δούμε ορισμένες ενδιαφέρουσες θέσεις – έχουν ενδιαφέρον για μελέτη και το κύριο ερώτημα είναι: Πώς να συνεχίσουν τα λευκά? d4, e4 ή κάτι άλλο? Οι παρτίδες προέρχονται από ισχυρούς παίκτες και η έκβασή τους δεν είναι ακόμα ξεκάθαρη (σε όλα τα διαγράμματα παίζουν τα λευκά): 

 Schmidt Wl. (2475) – Adorjan An. (2565) 

Prague zt , Πράγα 1985

Huebner R. (2615) - Kasparov G. (2735) 

SWIFT, Βρυξέλλες 1987

Kasparov G. (2800) – Kortschnoj V. (2625) 

Paris Immopar (rapid), Παρίσι 1990

Gelfand B. (2700) – Anand Visw. (2635) 

Linares 1991  

Spraggett K. (2540) – Gallagher J. (2510) 

San Bernardino Open,1992

Ivanchuk Vas. (2735) – Topalov Ves. (2700) 

Hoogovens, Wijk aan Zee 1996 

Carlsen M. (2823) – Aronian L. (2807) 

Botvinnik Memorial, Μόσχα 2011

Efimenko Zah. (2661) – Vocaturo Dan. (2557) 

29ο Κύπελλο Ευρώπης, Ρόδος 2013

_________________________________________________________________________________

ΥΓ (trandism): Τις συνέχειες που παίχτηκαν στις τελευταίες 8 θέσεις, θα τις δούμε σε επόμενη ανάρτηση. Το "ευχαριστώ" μοιάζει πολύ φτωχό για να εκφράσει τα συναισθήματά μου για τη μεγάλη τιμή που μου γίνεται με αυτό το αρθράκι.