Tal Memorial Round 1

Άρχισε σήμερα το μεσημέρι στη Μόσχα το πανίσχυρο 6ο τουρνουά σε μνήμη του Μιχαήλ Ταλ. Η ισχύς του τουρνουά καταδεικνύεται από το γεγονός πως σήμερα στον πρώτο γύρο ο παίκτης με τη χαμηλότερη αξιολόγηση, ο Ian Nepomniachtchi, κέρδισε με τα μαύρα τον Kramnik ενώ αμέσως μετά από αυτόν - και προτελευταίος σε αξιολόγηση - είναι ο Boris Gelfand, ο επίσημος διεκδικητής του παγκοσμίου τίτλου. Με εξαίρεση ίσως την παρτίδα Nakamura-Gelfand, ο σημερινός γύρος ήταν πολύ μαχητικός και προέκυψαν πολύ ενδιαφέρουσες - και δύσκολες θέσεις. Εκτός του Nepomniachtchi, ο μόνος που πέτυχε νίκη ήταν ο Vassily Ivanchuk. Οι αγώνες αρχίζουν καθημερινά στη 1 ώρα Ελλάδος και μεταδίδονται ζωντανά στο site των διοργανωτών - με σχόλιο στα Ρώσικα - και στο συνδρομητικό ICC - με σχόλιο στα Αγγλικά, σήμερα ήταν ο Ronen Har-Zvi και ο Alex Yermolinski. Φυσικά μόνο τις κινήσεις απευθείας μπορεί να τις βρει κανείς σε δεκάδες μέρη - chessbomb, twic κλπ.

Nakamura-Gelfand 1/2 Queen's Gambit Declined

Προέκυψε μια βαριάντα την οποία ο Yermolinski αποκάλεσε χαρακτηριστικά "τελείως νεκρή" και μάλιστα αρνιόταν πεισματικά να επιστρέψει στην παρτίδα αυτή κατά τη μετάδοση του ICC γιατί βαριόταν. Ο Nakamura δεν έβγαλε τίποτα. Ο έλεγχος της στήλης α από τα μαύρα βαριά κομμάτια τους εξασφαλίζει την ισοπαλία

Anand-Karjakin 1/2 Nimzo-Indian 4. Qc2

Ο Ινδός παγκόσμιος πρωταθλητής συνεχίζει να δείχνει εκτός φόρμας, ενώ και ο ίδιος στη συνέντευξη τύπου που ακολούθησε της παρτίδας δήλωνε κάθε άλλο παρά ικανοποιημένος από την απόδοσή του παραθέτοντας και 2-3 ανακρίβειες του. Βέβαια τις υποτιθέμενες "ανακρίβειες" πρέπει κάποιος να μελετήσει ώρες τη θέση για να τις εντοπίσει - μιλάμε για φοβερές λεπτομέρειες. Η παρτίδα ακολούθησε τα χνάρια μιας αναμέτρησης Vitiugov-Alekseev, Dagomys 2010 μέχρι το 15.e3. Οι κυριότερες ανακρίβειες των λευκών κατά τον Anand ήταν το 25.Rb2?! - το 25.Nc4 είναι καλύτερο από αυτό που έπαιξα - και το 30.Ra1? - λάθος από την πλευρά μου, έπρεπε ο άλλος πύργος να πάει στη στήλη α - ενώ πρότεινε το 32...Rd7 ως μια καλή απόπειρα βελτίωσης του παιχνιδιού των μαύρων. Η γραμμή όμως που δείχνει ο Karjakin στη συνέντευξη τύπου δείχνει νομίζω τους λόγους που το απέρριψε. Εύκολα ο λευκός στο τέλος βρήκε το δρόμο προς την ισοπαλία.

Aronian-Carlsen 1/2 Queen's Indian 4.g3 Ba6 5.Qa4

Αυτή η γραμμή της Ινδικής της Βασίλισσας είναι πολύ της μόδας στο υψηλό επίπεδο. Πολύ μαχητική ισοπαλία και πολύ δύσκολες για εμάς τους κοινούς θνητούς θέσεις ακόμα και με τη βοήθεια των υπολογιστών. Η γενική αίσθηση - τουλάχιστον στο ICC - ήταν πως ο Carlsen ήταν αυτός που είχε το πάνω χέρι στο μέσο της παρτίδας πιέζοντας τη βάση του λευκού σχηματισμού, το e3, όμως ο Νορβηγός δεν ήταν της ίδιας άποψης στη συνέντευξη τύπου λέγοντας πως δεν του άρεσε η θέση του γενικά. Το 37...Bxg3 που πολύ από μας θα το παίζαμε αυτόματα και τέλος πάντων δείχνει πολύ ελκυστικό χαρακτηρίστηκε από τον Aronian ως "πολύ ριψοκίνδυνο" , ενώ ο Carlsen που το έπαιξε είπε κάτι κοντά στο "παρασύρθηκα από αυτήν την ανοησία(!)". Το 50.Rf5? είναι το κρίσιμο σημείο στο φινάλε που προέκυψε και από ότι φάνηκε στη συνέντευξη τύπου και στους δύο παίκτες διέφυγαν κινήσεις στις βαριάντες που ξεκινούν από το 50.Bc7. Μάλλον η θέση ήταν αντικειμενικά ισόπαλη ούτως ή άλλως αλλά σίγουρα με αυτό που έπαιξε ο Aronian απώλεσε και τις όποιες πρακτικές τύχες νίκης.

Kramnik-Nepomniachtchi 0-1 Symmetrical English

Η έκπληξη της ημέρας και ένας θρίαμβος για τον Nepomniachtchi. Σπάνια χάνει ο Kramnik με τα λευκά. Ακολουθήθηκε η παρτίδα Zubarev-Borovikov, Poltava 2008 για το πρωτάθλημα Ουκρανίας, μέχρι το 14.Nc2 - o Zubarev είχε παίξει 14.Nd3. Υπάρχει μια διαφωνία σχετικά με το φινάλε στο τέλος. Τόσο ο Yermolinski όσο και ο ίδιος ο Nepomniachtchi το θεωρούσαν κερδισμένο, υπάρχουν όμως σχολιαστές που υποστηρίζουν πως η συνέχεια 41 Kc2 Be5 42 Kb1 gxf5 43 Bxf5 Bxg3 44 Bxh7 Bxh4 45 Ka2 οδηγεί σε θεωρητική ισοπαλία και εντοπίζουν στο 41.Bc2? το τελευταίο λάθος των λευκών. Οι επώνυμοι σχολιαστές πάντως το τοποθετούν στο 25.h4? (πολύ αεράτο) και προτείνουν αντ' αυτού το 25.b5. Ο Nepomniachtchi έπαιξε αμέσως 25...b5 στην παρτίδα. Νωρίτερα υπήρχε μια ενδιαφέρουσα θυσία ντάμας με 19...dxc2 για τα μαύρα.

Ivanchuk-Svidler 1-0 Grunfeld 4.e3 Bg7 5.Qb3

Μια παρτίδα Farago-Ftacnik, Αμβούργο 2004, που είχε συμφωνηθεί γρήγορα ισοπαλία ήταν το τελευταίο θεωρητικό σημείο στο οποίο αναφερόταν η σημερινή προσπάθεια του Ivanchuk να παίξει κάτι πρωτότυπο με τα λευκά. Το 12.a3 είναι τελικά η καινοτομία - o Farago είχε υποχωρήσει τον αξιωματικό του με 12.Be2 - και ο Yermolinski στην απευθείας μετάδοση δεν πίστευε πως ο μαύρος έχει πρόβλημα. Σιγά-σιγά όμως τα engines άρχισαν να διαφωνούν με αυτή την εκτίμηση. Στο TWIC εντοπίζουν στο 29...Nd7 την αρχή των μεγάλων προβλημάτων του μαύρου και προτείνουν 29... Ng4! 30. hxg4 (30. Bc3 Bxc3 31. bxc3 Nxf2+ 32. Nxf2 Nxe3 33. Qd2 Nxd1) 30... Rxb2 31. Qa4 Qh4+ 32. Kg1 Rxe2. Εγώ δεν είμαι τόσο σίγουρος (ούτε το computer μου που "ψηφίζει" Ivanchuk από νωρίς). Το 56...f5? φαίνεται πως επιτάχυνε την πτώση των μαύρων στο τέλος, αν και ήταν ήδη ζόρικα τα πράγματα. Με το δεξί ο Chuky.

Σοβιετική Ένωση και Σκάκι - Μια σειρά βιβλιοπαρουσιάσεων #6 - Yuri Averbakh

#1 Botvinnik http://chessnewsgr.blogspot.com/2010/10/1-botvinnik.html

#2 Soltis, Soviet Chess, 1917-1991 http://chessnewsgr.blogspot.com/2010/11/2.html

#3 Εθνικά Πρωταθλήματα http://chessnewsgr.blogspot.com/2010/12/3.html

#4 Sosonko http://chessnewsgr.blogspot.com/2011/01/4-genna-sosonko.html

#5 Korchnoi http://chessnewsgr.blogspot.com/2011/03/5-victor-korchnoi.html

Ο μεγαλύτερος σε ηλικία grandmaster - κλείνει τα 90 τον ερχόμενο Φεβρουάριο - έχει αποσυρθεί προ πολλού από το αγωνιστικό σκάκι. Από το σκακιστικό ζενίθ του Yuri Averbakh - τη συμμετοχή του στο τουρνουά διεκδικητών της Ζυρίχης του 1953 και την κατάκτηση του πρωταθλήματος ΕΣΣΔ την επόμενη χρονιά έχει περάσει σχεδόν μισός αιώνας. Το όνομά του έχει συνδεθεί κυρίως με τις μελέτες του πάνω στα φινάλε καθώς οι πέντε τόμοι που έχει εκδώσει πάνω στο θέμα αυτό αποτελούν για δεκαετίες τη βασικότερη πηγή πληροφοριών. Ο Victor Korchnoi - του οποίου η βιογραφία παρουσιάστηκε στο προηγούμενο μέρος αυτής της σειράς βιβλιοπαρουσιάσεων είμαι σίγουρος πως θα μπορούσε να δείξει τον Yuri Averbakh και τη σκακιστική ζωή του ως το μοντέλο αυτό που ήθελε να αποφύγει όταν αυτομόλησε στη Δύση στα 1976. Ο Averbakh δεν ήταν σταλινικός σαν τον Botvinnik, δεν είχε τις φιλοδοξίες και τα κότσια του Korchnoi ή του Gulko, ούτε προφανώς το ταλέντο του Tal και έτσι έμεινε στη Σοβιετική Ένωση και από παίκτης εξελίχτηκε σε προπονητή, διαιτητή, παράγοντα, πρόεδρο της σκακιστικής ομοσπονδίας της ΕΣΣΔ, χωρίς όμως να αποτελεί μία γνήσια έκφραση της φωνής του καθεστώτος.

Στα απομνημονεύματά του που εκδόθηκαν πριν λίγους μήνες μας χαρίζει στιγμιότυπα που καλύπτουν σχεδόν όλο τον 20ο αιώνα - από την αρχή της σταλινικής περιόδου, την εποχή του τρόμου, τον "μεγάλο πατριωτικό πόλεμο", την αποσταλινοποίηση, την εποχή της στασιμότητας (stagnation), την περεστρόικα και τελικά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Σε γενικές γραμμές το στυλ γραψίματός του είναι στεγνό, χωρίς πλατειασμούς. Περνάμε από το ένα γεγονός στο άλλο απότομα. Από τη Ζυρίχη στο πρωτάθλημα ΕΣΣΔ του 1954, από το Portoroz στο Curacao. Πώς αλλιώς θα χωρούσαν 80 χρόνια σε 250 σελίδες! Λίγο-πολύ τα γεγονότα είναι γνωστά σε όσους έχουν διαβάσει τα βασικά της σκακιστικής ιστορίας του 20ου αιώνα. Αυτό που προσφέρει το βιβλίο είναι η οπτική γωνία ενός ανθρώπου που ναι μεν ήταν μέσα στους μηχανισμούς αλλά ταυτόχρονα δεν τους πίστευε ιδεολογικά. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως όποτε του προσφερόταν κάποια σχετική ελευθερία κινήσεων σχεδόν πάντα επέλεγε αυτό που θα εξόργιζε την Αθλητική Επιτροπή. Εντύπωση κάνει και η επιλεκτική αναφορά του στα θύματα αυτού του μηχανισμού. Ενώ μνημονεύει τους εκτελεσμένους και εκτοπισμένους της εποχής του Μεγάλου Τρόμου, δε γράφει κουβέντα για την επαγγελματική απομόνωση που επιβλήθηκε εις βάρος του Mark Taimanov μετά το 6-0 από το Fischer, παρότι ο Taimanov είναι γαμπρός του - παντρεύτηκε την κόρη του Averbakh! Ίσως επειδή ο Taimanov ζει ακόμα.

Ξεχωρίζουν τα σύντομα σημειώματά του για κάποιους ανθρώπους που δεν είναι τόσο γνωστοί στη Δύση. Ο Nikolay Zubarev, ο Beniamin Blumenfeld, ο Fyodor Duz-Khotimirsky, ο Abram Rabinovich, ο Boris Verlinsky, o Pyotr Romanovsky από την παλιά γενιά. Ο Mikhail Garkavy, ο Vladimir Simagin, ο Nikolay Glazkov, ο Nikolai Krogius από την μεταπολεμική γενιά. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης οι πιέσεις που δεχόταν ως αρχισυντάκτης του Shakhmaty v SSSR - για παράδειγμα η εντολή να αφιερώσει σελίδες για την ντάμα επειδή ενδιαφερόταν ο αδερφός του Brezhnev ή το με ποια σειρά θα πρέπει να γράψει τους ισόβαθμους Karpov και Kasparov μετά το επεισοδιακό πρωτάθλημα ΕΣΣΔ του 1988 - αλλά και οι εμπειρίες του ως βοηθός του Tal στον κύκλο 1959-1960 και του Petrosian σε αυτόν του 1969-1971. Προς το τέλος μας προσφέρει και τη δική του άποψη για τη διάσπαση της FIDE το 1993, το τέλος της εποχής Campomanes και την πραξικοπηματική ανέλιξη του Kirsan στην προεδρία της παγκόσμιας ομοσπονδίας. Ο Yuri Averbakh το 1962 στο Curacao ήταν από τους επικεφαλής της Σοβιετικής αποστολής. 40 χρόνια αργότερα, στη Μόσχα, ως επικεφαλής διαιτητής πατάει το ρολόι για την πρώτη παρτίδα μεταξύ του Ruslan Ponomariov και του Vasily Ivanchuk για τον παγκόσμιο τίτλο της FIDE. Δίπλα του ο Kirsan Ilyumzhinov. Θα μπορούσε να μας πει περισσότερα για όλα αυτά που έχει ζήσει ο Yuri Averbakh αλλά παραμένουμε ευγνώμονες και γι αυτά τα λίγα.

Yuri Averbakh

Center-Stage and Behind the Scenes

The Personal Memoir of a Soviet Legend

New in Chess, 2011

Kasparov on Kasparov Part I: 1973-1985

Ένα από τα βιβλία που έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά και είχα λιώσει στα παιδικά μου χρόνια, αυτό του Eduard Gufeld για τον Garry Kasparov, ασχολείται με τη νεανική περίοδο - και ταυτόχρονα την πιο δημιουργική - του νεαρού παίκτη από το Μπακού του Αζερμπαϊτζάν που έμελλε να γίνει ο νεαρότερος παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι αλλά και να συμβολίσει όσο κανείς άλλος την Περεστρόικα. Το βιβλίο τελείωνε στον τελικό των ματς διεκδικητών με τον Smyslov και είχε ως παράρτημα τις παρτίδες του δεύτερου ματς με τον Karpov. Οι αναλύσεις ήταν επιφανειακές αλλά το βασικό κορμό της ιστορίας πάρα πολλοί έλληνες σκακιστές τον έμαθαν από εκείνο το βιβλίο των εκδόσεων Αποσπερίτης.

Η καινούρια σειρά βιβλίων του Garry Kasparov αφορά και πάλι τον εαυτό του, αυτή τη φορά όμως όχι τα ματς με τον Karpov αλλά την υπόλοιπή του πορεία. Όταν άρχισαν να κυκλοφορούν οι πρώτοι τόμοι της σειράς "των προκατόχων" ομολογώ πως την είχα αντιμετωπίσει πολύ χλιαρά. Η άποψή μου για τον άνθρωπο Kasparov μακριά από την σκακιέρα δεν ήταν και η καλύτερη. Οι συνεντεύξεις του της δεκαετίας του 90, όταν εκτός των άλλων το καθεστώς στη Ρωσία ήταν μάλλον της αρεσκείας του, απέπνεαν έντονο συντηρητισμό και φιλοαμερικανισμό - θυμάμαι χαρακτηριστικά μία στο CNN για τους Νατοϊκούς βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία που ήταν επιεικώς εμετική - ενώ πίστευε σε έναν πανρωσισμό, σε αμέτρητες θεωρίες συνομωσίας κ.ο.κ. Ένα "ντοκιμαντέρ" που πρόσφατα προβλήθηκε και στο κανάλι της Βουλής αποτελεί την τέλεια δυσφήμιση του ανδρός. Αλλά και τα "γύρω από το σκάκι" κατορθώματά του έδειχναν έναν πολύ ανώριμο και υπερόπτη άνθρωπο. Ποιος μπορεί να ξεχάσει το "It will be Short and it will be short", τις αναρίθμητες κωλοτούμπες στα θέματα της FIDE - στις οποίες έχω αναφερθεί στο άρθρο μου για την ιστορία της παγκόσμιας ομοσπονδίας με αφορμή τις τελευταίες εκλογές - τις "ειδικές συνθήκες" που απολάμβανε στο Linares κλπ. Αν δούμε όμως τα πράγματα πιο ψύχραιμα, στην πραγματικότητα μιλάμε για έναν 30αρη (γεννημένο το 1963) που ζει σε ένα κλουβί από την παιδική του ηλικία διαβάζοντας σκάκι. Όταν καλείται να σχολιάσει την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης στο CNN, είναι 28 χρόνων και προέρχεται από 7 χρόνια συνεχών αναμετρήσεων με τον Karpov και προετοιμασίας για αυτές. Ο άνθρωπος-Kasparov ωριμάζει και βρίσκει χρόνο να κατανοήσει τον κόσμο γύρω του μετά την απώλεια του παγκόσμιου τίτλου και τελικά μετά την αποχώρησή του από το επαγγελματικό σκάκι. Το 2003 είναι πλέον 40 χρονών και μία από τις φιλοδοξίες του είναι να μεταφέρει στο χαρτί τη μοντέρνα ιστορία του σκακιού - σε ό,τι αφορά το κορυφαίο επίπεδο.

Τη σειρά των "προκατόχων" ακολούθησε η σειρά με τα ματς Kasparov-Karpov και ενδιάμεσα το εκπληκτικό "Revolution in the 70s" που περιγράφει την εξέλιξη των ανοιγμάτων από τη δεκαετία του 70 και μετά. Και φτάνουμε στο πιο πρόσφατο, στο οποίο ο συγγραφέας περιγράφει την σκακιστική του πορεία από την ηλικία των 10 ετών μέχρι τα 22 του που γίνεται παγκόσμιος πρωταθλητής. Όλες οι μεγάλες σκακιστικές στιγμές αυτής της πορείας είναι συγκεντρωμένες εδώ. Η πρώτη συνάντηση με τον Karpov στο τουρνουά των πιονιέρων, όπου οι αρχηγοί των ομάδων αντιμετώπιζαν σε σιμουλτανέ με ρολόι τους νεαρούς σκακιστές των αντιπάλων. Ο Karpov αρχηγός της ομάδα από το Chelyabinsk και ο Kasparov, μόλις 12.5 ετών, μέλος της ομάδας του Αζερμπαϊτζάν. Ο τότε παγκόσμιος πρωταθλητής κέρδισε - όχι εύκολα - και ο Kasparov εξέφρασε το παράπονο "και είχα τόσο καλή θέση". Η διακοπή με τον Lanka στο πρωτάθλημα νέων ΕΣΣΔ του 1976, όταν ένας 13χρονος Kasparov αναλύει με ακρίβεια μαζί με τους προπονητές του και κρατάει την ισοπαλία που του χαρίζει τον τίτλο στα κριτήρια της ισοβαθμίας. Την επόμενη χρονιά ο Kasparov διπλασιάζει τις επιτυχίες του με έναν εντυπωσιακό 8.5/9 επαναλαμβάνοντας αυτό που μόνο ο Petrosian το μακρινό 1946 και ο Korchnoi το 1948 είχαν πετύχει.

Ο συγγραφέας τοποθετεί τη σκακιστική του ενηλικίωση στο έτος 1978 - όταν ήταν μόλις 15 ετών - και στην ανάδειξή του στο βαθμό του μαιτρ μετά το θρίαμβό στο Sokolsky Memorial στην πόλη Minsk. Η μινιατούρα του επί του Roizman βρίσκει το δρόμο της προς το Informator - αναλυμένη από τον δάσκαλό του, τον Botvinnik. Θα ακολουθήσουν πολλές παρτίδες του στην γιουγκοσλαβική αυτή περιοδική έκδοση που αποτελούσε τη βίβλο της εποχής - το αντίστοιχο των σκακιστικών βάσεων δεδομένων του σήμερα. Στο ίδιο τουρνουά πετυχαίνει και την πρώτη του νίκη επί grandmaster - Lutikov. 7 γκραντμετρ, 9 διεθνείς μαιτρ και 42 μαιτρ σε σύνολο 64 σκακιστών παλεύουν για μία και μόνο θέση που οδηγεί στα τελικά του πρωταθλήματος ΕΣΣΔ. Ακόμα και ο ίδιος ο Kasparov δε περιμένει ότι θα είναι αυτός που θα προκριθεί. Στα 15 του θα βρεθεί στα τελικά αντιμέτωπος με τους Tal, Polugaevsky, Geller και συνολικά 16 grandmasters σε μια εποχή που ο τίτλος αυτός δεν κερδίζονταν τόσο εύκολα όσο σήμερα και το πρωτάθλημα ΕΣΣΔ ήταν πολλές φορές το ισχυρότερο τουρνουά της χρονιάς παγκοσμίως. Στον πρώτο γύρο παίζει την αγαπημένη του τότε Caro-Cann και φέρνει ισοπαλία με τον μεγάλο Yefim Geller. Ο Gufeld στο τέλος του τουρνουά τον "μαλώνει": "Γιατί παίζεις συνέχεια Caro-Cann? Έχεις δει τη φάτσα σου στον καθρέπτη? Με τέτοια μαφιόζικη μούρη, πρέπει να παίζεις μόνο Σικελική!". Το ρεπερτόριο του Kasparov αρχίζει σταδιακά να αλλάζει από το 1978 και μετά. Η Σικελική έρχεται στο προσκήνιο, ενώ με τα λευκά αρχίζει σιγά-σιγά η εποχή του d4. Μόνο στα 1990 θα επιστρέψει και πάλι ο Garry στο e4 αναβιώνοντας τη Σκωτική και βρίσκοντας νέες ιδέες όπως το Ra3 στην Ισπανική.

Ο υπόλοιπος κόσμος - εκτός ΕΣΣΔ - ακόμα δεν είχε πάρει μυρωδιά. Θα φτάσουμε στο 1979 και στο διεθνές τουρνουά της Μπάνια Λούκα για να αρχίσει ο διεθνής "πυρετός" γύρω από το όνομα του Kasparov. Κατά την αναχώρηση από τη Μόσχα, 3-4 δημοσιογράφοι μόνο ήταν εκεί και αυτοί για να φωτογραφίσουν τον Tigran Petrosian. Στη Γιουγκοσλαβία πολλοί εκ των συμμετεχόντων (14 grandmasters σε σύνολο 16 συμμετοχών) αναρωτιούνται τί δουλειά έχει αυτό το άτιτλο παιδαρέλι. Τυπικά ο Kasparov από το πρωτάθλημα ΕΣΣΔ του 1978 είχε βγάλει αξιολόγηση 2545 - κάτι που έμελλε να είναι η πρώτη του διεθνής αξιολόγηση. Η Σοβιετική γραφειοκρατία όμως δε βιαζόταν να στείλει τα χαρτιά. Όταν μετά από 10 γύρους στη Μπάνια Λούκα η απόδοσή του άγγιζε το 2800, ο Andras Adorjan του είπε: "Τώρα να είσαι σίγουρος πως θα στείλουν το πρώτο σου διεθνές τουρνουά". Όντως λίγο πριν το τέλος εμφανίστηκε το 2545 δίπλα στο όνομα του Garry και από το τουρνουά αυτό κέρδισε 30 μονάδες. Ο θρίαμβος της Μπάνια Λούκα ακολουθήθηκε από ένα χάλκινο μετάλλιο στο πρωτάθλημα ΕΣΣΔ 1979 - πίσω από Geller και Yusupov. Και έτσι μπαίνουμε στο 1980, τη χρονιά της εκτόξευσης του Kasparov στην παγκόσμια ελίτ.

Η καλή χρονιά από την αρχή φαίνεται και στο Πανευρωπαϊκό Ομαδικό στη Σκάρα της Σουηδίας, ο Garry Kasparov κάνει 5.5/6. Εκεί παίζει μία από τις πιο χαρακτηριστικές παρτίδες της πρώιμης εποχής Kasparov, αυτή του 5ου γύρου εναντίον του Pribyl, όπου το ελεύθερο d πιόνι των λευκών σε μια Grunfeld χωρίζει αποφασιστικά τη σκακιέρα στα δύο εμποδίζοντας τα μαύρα κομμάτια να μεταφερθούν στην άμυνα του βασιλιά τους. Οι κινήσεις 20.d7!! και 26.d8=Q!!, θυσίες και οι δύο, οδηγούν στο θεαματικό φινάλε. Ο Kasparov την διαλέγει ως την "αειθαλή" του πατρίδα (evergreen - πάντα πράσινη). Ακολούθησε το διεθνές τουρνουά του Μπακού, το οποίο έμελλε να χαρίσει στον Kasparov τον τίτλο του grandmaster. Για να καταλάβει κανείς το πόσο καθυστερημένα με τα μοντέρνα δεδομένα ήρθε αυτός ο τίτλος, αρκεί να αναφερθεί πως ήδη στις αρχές της χρονιάς ο Garry είχε 2595 διεθνή αξιολόγηση, μόλις 130 μονάδες πίσω από τον Karpov. Το καλοκαίρι του 1980 ο Kasparov γίνεται παγκόσμιος πρωταθλητής νέων στο Ντόρτμουντ, τερματίζοντας ενάμιση βαθμό μπροστά από τον Nigel Short. Στην Ολυμπιάδα της Μάλτας, θεωρητικά αναπληρωματικός των Karpov, Polugaevsky, Tal και Geller, παίζει τελικά 12 παρτίδες και με τους 9.5 βαθμούς του αποτελεί τον πιο ισχυρό κρίκο της ομάδας της ΕΣΣΔ που έσβησε την "ντροπή" του 1978 όταν είχε χάσει το χρυσό μετάλλιο από τους Ούγγρους. Ξεχωρίζει η μινιατούρα επί του Marjanovic. Στο τέλος της χρόνιας έχει φτάσει στο 2625, 6ος στον κόσμο και μόλις 65 μονάδες πίσω από τον Karpov.

Στη συνέχεια μπαίνουμε σε πιο γνωστά γεγονότα. Στο τουρνουά των ομάδων (πρώτη, δεύτερη, νέων και βετεράνων) όπου ξαναβρίσκεται απέναντι στον Karpov και στο πανίσχυρο τουρνουά της Μόσχας όπου τερματίζει δεύτερος μαζί με Polugaevsky και Smyslov, ενάμιση πόντο πίσω από τον Karpov. Το τουρνουά αυτό ήταν τρομακτικά ισχυρό - αρκεί να αναφερθεί πως τελευταίος τερμάτισε ο... Geller - και κατά δήλωση του Kasparov υπογράμμισε κάποια προβλήματα στο ρεπερτόριό του. Σε αυτό το τουρνουά χάνει μια τραυματική παρτίδα από τον Petrosian ο οποίος βρίσκει εκπληκτικές άμυνες. Στη μαθητική Ολυμπιάδα έχουμε μια παρτίδα-διαμάντι εναντίον του βραζιλιάνου - με συμμετοχές σε δύο ιντερζονάλ - Jaime Sunye Neto:

Jaime Sunye Neto - Garry Kasparov

Student World Team Championship 1981 Graz (10)

Θέση μετά την 41η κίνηση του λευκού

41...Nf3+!

Πολύ θεαματικό αν και τα μαύρα κέρδιζαν και με το 41...Bxe3! (ή ακόμα και με το 41...Bd6) 42.fxe3 Nxg2 43.Kf1 Rg3 44.Qb5! Nxf4 45.Qe8+ Kh7 46.Qxe4+ Rg6! 47.Qxf4 Rxb2

42.Kf1

Στην περίπτωση του 42.Kh1 ακολουθεί ένας εκπληκτικός συνδυασμός. 42...Bxe3!! 43.fxe3 Rdxg2!! 44.Nxg2 Rg3!

Μια φανταστική θέση!! Παρά την υλική υπεροχή ο λευκός δεν έχει άμυνα ενάντια στο ματ (45.Nf4 Rg1#).

Δεν έχω ξαναδεί τέτοια θέση σε κανονική παρτίδα παρά μόνο σε σπουδές. Ούτε το 43.gxf3 Bxf4 θα βοηθούσε. Ούτε το 43.Ne6 (αρνούμενος τις θυσίες) Rf2 44.gxf3 Rf1+ 45.Kh2 exf3! 46.Qxe3 Rg2# ή 46.Nxg5 Bf4#

42...Bxe3!! 43. fxe3 Rdxg2! 44. Qc3

Μοναδικό. Στο 44.Qb6, το 44...Rh2 45.Ne2 Rgg2 αποφασίζει.

44...Rh2 45. Ne2 Kh7!

Ανανεώνοντας την απειλή του Rgg2. Ο Neto αμύνεται με τον πιο "πρωτόγονο" τρόπο.

46. Qc8 Rh1+ 47. Kf2 Nd2!

Απειλώντας Rf1#. Μπροστά στο 48.Ng3 Rh2+ 49.Ke1 Nf3+ και Rxb2, ο λευκός εγκατέλειψε.

(αποσπάσματα της ανάλυσης του Kasparov από το βιβλίο)

Ο Kasparov με 9/10 οδήγησε τη Σοβιετική Ένωση (Psakhis, Yusupov, Dolmatov, Kochiev, Vladimirov) στο χρυσό μετάλλιο.

Ακολούθησε η μεγαλύτερη ίσως αποτυχία στην καριέρα του Kasparov, το διεθνές τουρνουά του Tilburg 1981.

Έχει πολύ ενδιαφέρον να διαβάσει κανείς αυτά που γράφει ο Kasparov για το τουρνουά αυτό και τα διδάγματα που αποκόμισε. Ήταν ίσως το μόνο μελανό σημείο της πορείας του προς την κορυφή του κόσμου. Έχασε από τον Petrosian και τον Spassky - φτάνοντας στο -2 με τον πρώτο, όπως και από τον Timman, ενώ τελικά τερμάτισε με 50%. Δύσκολα θα βρει κανείς άλλο τουρνουά στο οποίο ο Kasparov έμεινε στο 50%. Στα καλά του τουρνουά κάποιοι πειραματισμοί στο άνοιγμα - ο σκαντζόχοιρος εναντίον του Hubner για παράδειγμα - και η συντριπτική νίκη επί ενός αντιπάλου που έχανε σπάνια, του Ulf Andersson.

Στις 22 Δεκεμβρίου του 1981, ο Garry Kasparov σε ηλικία 18 ετών γίνεται πρωταθλητής Σοβιετικής Ένωσης. Σε αυτό το τουρνουά υπάρχουν οι πασίγνωστες δίδυμες παρτίδες με τον Timoshchenko και τον Dorfman. Και στο διεθνές τουρνουά του Bugojno, τον Μάιο του 1982 επιτέλους κερδίζει τον Petrosian παίζοντας "σαν Petrosian" αφού όπως χαρακτηριστικά λέει, ακολούθησε τις συμβουλές του Spassky, "μη βιάζεσαι". Από δω και πέρα αρχίζει το ταξίδι προς τον παγκόσμιο τίτλο. Το ιντερζονάλ της Μόσχας (10/13 με δεύτερο τον Beliavsky) και τα ματς διεκδικητών (με Beliavsky, Korchnoi και Smyslov). Ενδιάμεσα η Ολυμπιάδα της Λουκέρνης με απόλυτο highlight τη σημαντικότατη για αθλητικούς και πολιτικούς λόγους νίκη του επί του Korchnoi και το τουρνουά του Niksic - πιθανότατα το ισχυρότερο τουρνουά όλων των εποχών μέχρι τότε με Larsen, Spassky, Portisch, Miles, Andersson, Tal, TImman, Seirawan, Ljubojevic, Gligoric, Petrosian, Nikolic, Sax και Ivanovic - το οποίο αποτέλεσε την αφετηρία της λύσης του προβλήματος με το ακυρωθέν ημιτελικό ματς διεκδικητών εναντίον του Korchnoi. Σε αυτό το τουρνουά ισοφάρισε σε 2-2 τον Petrosian που έμελλε να είναι και το τελικό σκορ μεταξύ τους καθώς ο μεγάλος Tigran πέθανε λίγους μήνες αργότερα. Εκεί παίχτηκε και η διπλή θυσία αξιωματικού εναντίον του Portisch. Μοναδική ήττα από τον Spassky (πάλι) τον οποίον ο Kasparov κατάφερε να ισοφαρίσει τη δεκαετία του 90.

Το βιβλίο αφήνει την ιστορία λίγο πριν την αρχή του μαραθωνίου με τον Karpov. Στους επόμενους τόμους θα ακολουθήσει η συνέχεια της εκπληκτικής σκακιστικής καριέρας του Garry Kasparov.

Προς τα Ματς Διεκδικητών.. 20 χρόνια πριν... Timman-Hubner

(Εισαγωγή - http://chessnewsgr.blogspot.com/2011/04/20.html)

(Korchnoi-Sax - http://chessnewsgr.blogspot.com/2011/04/20-korchnoi-sax.html)

(Yusupov-Dolmatov - http://chessnewsgr.blogspot.com/2011/04/20-yusupov-dolmatov.html)

(Anand-Dreev - http://chessnewsgr.blogspot.com/2011/05/20-anand-dreev.html)

(Gelfand-Nikolic - http://chessnewsgr.blogspot.com/2011/10/20-gelfand-nikolic.html)

Timman J. 2630 NLD 4.5

Hubner R. 2620 GER 2.5

Το δεύτερο ματς που έλαβε χώρα στο Σαράγεβο ήταν στα χαρτιά το μεγάλο ντέρμπι της φάσης των 16. Ο δυναμικός Jan Timman απέναντι σε έναν σκακιστή με άριστη τεχνική και θρυλική αναλυτική ικανότητα, τον Robert Hubner. Στην πραγματικότητα ο Γερμανός GM δεν κατάφερε να απειλήσει. Ο Timman παρουσίασε ένα πολύ πλατύ ρεπερτόριο ανοιγμάτων, παίζοντας 1.e4, 1.d4 και 1.c4 στις τρεις πρώτες λευκές παρτίδες του, καθώς και τρεις διαφορετικές άμυνες σαν μαύρος απέναντι στο 1.e4. Ήταν έτσι κινούμενος στόχος και πολύ δύσκολα ο Hubner θα μπορούσε να προετοιμάσει κάτι καθοριστικό από το σπίτι. Στη δεύτερη παρτίδα μάλιστα ο Timman έπαιξε την Alekhine και με μια αναστροφή "έκλεψε" τον αντίπαλό του βγάζοντας μια Voronezh στην οποία έχει επιτραπεί το Bg4 - δηλαδή ο λευκός έπαιξε Nf3 αντί για Rc1 - και ισοφάρισε εύκολα. Και στην αμέσως επόμενη παρτίδα, "άνοιξε το σκορ".

Timman-Hubner

Sarajevo 1991 (3)

1. e4 e5 2. Nf3 Nc6 3. d4 exd4 4. Nxd4 Bc5 5. Nf5 Qf6?! 6. Nc3 Nge7 7. Ne3 O-O 8.

Bd3 Ne5 9. Be2

Απόλυτος αιφνιδιασμός στο άνοιγμα, παρότι είχε προηγηθεί το ματς Kasparov-Karpov που επανέφερε την Σκωτική στο προσκήνιο. Το 5...Qf6 οδηγεί σε πολύ δύσκολες θέσεις για τον μαύρο.

9...N5g6?

Πιθανότατα μετά από αυτό η παρτίδα δε μπορεί να σωθεί.

9...d6! 10.f4

10.g3 Bh3! 11.f4 N5g6 με αντιπαιχνίδι

10...Qxf4 11.Ng4 Qxg4 12.Bxg4 Bxg4 13.Qd2 f5 14.h3 Bf3! +/-

10. g3! d6 11. h4! Re8 12. h5 Nf8 13. Rh4!

Υποδειγματικό παιχνίδι από τον Timman. Απειλεί 14.Rf4 Qd4 15.Qxd4 Bxd4 16.Nb5. Ο μαύρος στην παρτίδα καταρρέει.

13...c6 14. Na4! Qd4 15. Nxc5 Qxc5 16. Nc4 Rd8 17. Be3 Qb5 18. a4 Qa6 19. b4 d5 20. Nb6

Χάνεται η βασίλισσα με ανεπαρκές αντάλλαγμα. Ο Hubner έπαιξε μέχρι τις 40, αλλά θα μπορούσε να έχει εγκαταλείψει από τώρα.

Στην επόμενη παρτίδα ο Hubner είχε τη μεγαλύτερη ευκαιρία που του παρουσιάστηκε στο ματς, καθώς παρότι ο μαύρος ισοφάρισε στο άνοιγμα - Πετρόφ - έπαιξε κάποιες ανακρίβειες στη συνέχεια. Ο Timman βρήκε το δρόμο της σωτηρίας προς ένα ισόπαλο φινάλε και στην αμέσως επόμενη - 5η παρτίδα - καθάρισε το ματς.

Timman-Hubner

Sarajevo 1991 (5)

1. c4 e5 2. Nc3 Nf6 3. Nf3 Nc6 4. g3 Bb4 5. Bg2 O-O 6. O-O Re8 7. Nd5 Nxd5 8.

cxd5 Nd4 9. Nxd4 exd4 10. e3 c5??

Νέα τραγωδία στο άνοιγμα για τον Hubner. Η τιμωρία βγαλμένη από σεμινάριο.

Έπρεπε 10...dxe3 11.dxe3 d6 12.Bd2 += ή 10...Bc5!?

11. a3 Ba5 12. exd4 cxd4 13. d6!

Ο αξιωματικός στο a5 διατρέχει τεράστιο κίνδυνο. Για να σωθεί ο μαύρος χάνει πάρα πολύ χρόνο και τα κομμάτια καταλήγουν σε κακές θέσεις.

13...Qf6?

13...Re6 14.b4 Bb6 15.d3 Rxd6 16.Bf4 Re6 17.Bd5 με πλεονέκτημα

14. d3 Qxd6 15. Bf4 Qa6 16. b4 Bd8 17. Re1 Rf8 18. Qh5

Απόλυτη κυριαρχία

10...d6 19. Bd5 Bd7 20. a4 Rc8 21. Be4 g6 22. Qf3 Rc7 23. b5 Qb6 24. Bh6 a6

24...Re8 25.Bd5 Be6 26.Bxe6 fxe6 27.Rxe6 +- (27...Rxe6? 28.Qf8#)

25. Bd5 Bf5 26. g4 Bc8 27. Re2 axb5

και εγκαταλείπει καθώς βλέπει τη συνέχεια

28.Rae1 Bd7 29.Qxf7+!! Rxf7 30.Re8+ Bxe8 31.Rxe8#

1-0

Στις δύο τελευταίες παρτίδες ο Timman ακολούθησε τακτική κατενάτσιο και με ισάριθμες ισοπαλίες προκρίθηκε στα προημιτελικά.

Ορολογία Προβληματιστών Ο

Obstruction

H. Van Beek

Chemnitzer Wochenschach 1926 Special Prize

#2

1. Νf7? Nd7!

1. Nc4 N~ 2.d5#

1...Nd7 2.Qg8#

1...Nd5 2.Qc8#

Στις δύο τελευταίες συνέχειες, ο μαύρος ίππος εμποδίζει (obstructs) τη φυγή του μαύρου βασιλιά.

Opposition

H. Hermanson

Schackvarlden 1930

#2

1. Qb1 Rh8(g8,f8,etc.) 2. Rh7(g7,f7,etc.)#

1...Rxb7 2.Qxb7#

1...a2 2.Qxa2#

Ο λευκός πύργος ακολουθεί τον "ομόλογό" του σε κάθε σημείο του "ταξιδιού" του προς την πτέρυγα του βασιλιά. Αυτό ονομάζεται opposition, όρος με τελείως διαφορετική σημασία από αυτή που έχει στο αγωνιστικό σκάκι.

Overload

A. Cheron after O. Blumenthal

Le Temps 1930 - to L. Sauphar

#3

1.Qe4? Bf6!. 1.Qg1? Bg7!. 1.Qc1? Bc7!. 1.Rxh2? Kd8!. 1.Rxb2? Kf8!

1.Qe5!! Bbxe5 2.Rb8+ Bxb8 3.Rh8#

1...Bhxe5 2.Rh8+ Bxh8 3.Rb8#

Ένα λευκό κομμάτι θυσιάζεται στο σημείο συνάντησης δύο μαύρων κομματιών που κινούνται με παρόμοιο τρόπο και έτσι αυτό που θα αιχμαλωτίσει το θυσιασμένο κομμάτι υπερφορτώνεται (overloaded) με το καθήκον της υποστήριξης τόσο του b8 όσο και του h8. Ακολουθεί νέα θυσία απομάκρυνσης και τελικά το ματ.

Mcfarland - Δύο νέες εκδόσεις

O Tim Harding γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1948 όμως ζει στην Ιρλανδία από το 1976 και αγωνίστηκε με τα χρώματα της Ιρλανδίας στην σκακιστική Ολυμπιάδα του 1984 στη Θεσσαλονίκη. Στο "κανονικό" σκάκι ήταν παίκτης του 2200 - να σημειώσουμε βέβαια πως το 2200 της εποχής εκείνης ήταν αρκετά πιο ισχυρό επίπεδο από το 2200 του σήμερα - όμως εκεί που ξεχώρισε τόσο στον αγωνιστικό όσο και στο δημοσιογραφικό/ερευνητικό τομέα ήταν στο σκάκι δι' αλληλογραφίας. Επί 10 χρόνια έβγαζε σχεδόν μόνος του το περιοδικό Chess Mail και εξέδωσε αρκετά βιβλία πάνω στο θέμα. Έχω στην κατοχή μου τα "The Write Move", μια συλλογή άρθρων πάνω στο σκάκι δι' αλληλογραφίας, από την οποία μετέφρασα στο παρών blog το "Η παράξενη καριέρα του Nicolas Preo", τη συλλογή παρτίδων "50 Golden Chess Games", καθώς και μια συνεργασία του με τον Sergey Grodzensky, το "Red Letters", που αποτελεί την ιστορία των πρωταθλημάτων σκακιού δι' αλληλογραφίας της Σοβιετικής Ένωσης και συνοδεύεται από CD-ROM με χιλιάδες παρτίδες. Το τελευταίο του βιβλίο - στις εκδόσεις McFarland αυτή τη φορά - είναι μια ανάπτυξη πάνω στο διδακτορικό του με θέμα την ιστορία του σκακιού δι' αλληλογραφίας στη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία, από το ματς Εδιμβούργου-Λονδίνου που άρχισε το 1824 μέχρι την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου από τη Μεγάλη Βρετανία στην ένατη σκακιστική Ολυμπιάδα σκακιού δι' αλληλογραφίας που διεξήχθη μεταξύ του 1982 και του 1987 - στο τέλος της χρυσής εποχής αυτού του σκακιστικού είδους.

Το βιβλίο είναι "ειδικού" ενδιαφέροντος και σίγουρα λίγο "βαρύ" για μερικούς, αλλά για τους φίλους και μελετητές του φαινομένου του σκακιού δι' αλληλογραφίας είναι απαραίτητο. Κάνει ειδικές αναφορές στους αγώνες μεταξύ συλλογών - όπου πολλοί παίκτες από κάθε πλευρά συμμετείχαν στις αναλύσεις -, στις τεχνολογικές αλλαγές και πως αυτές επηρέασαν το παιχνίδι και τους κανόνες διεξαγωγής του, στα πρώτα ατομικά τουρνουά, ενώ αφιερώνει ξεχωριστά κεφάλαια για την Ουαλία, την Ιρλανδία και τη Σκοτία για την περίοδο μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο μεσοπόλεμος, η "διεθνοποίηση" του παιχνιδιού από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, οι Ολυμπιάδες και τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Και στο τέλος, παραρτήματα, εντυπωσιακή βιβλιογραφία, αναλυτικοί κανονισμοί και πίνακες αποτελεσμάτων.

Ο συγγραφέας μιλάει για δουλειά του (ραδιοφωνική συνέντευξη)

Το βιβλίο είναι μεταξύ των 4 υποψηφίων για το βραβείο της Αγγλικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας για το έτος 2011

Το δεύτερο βιβλίο των εκδόσεων McFarland είναι στην πραγματικότητα μια επανέκδοση - σε πολύ πιο προσιτή τιμή από την πρώτη έκδοση - του σημαντικότερου ιστορικού βιβλίου που έχει γραφτεί για τον Capablanca, "A Compendium of Games, Notes, Articles, Correspondence, Illustrations and Other Rare Archival Materials on the Cuban Chess Genius Jose Raul Capablanca, 1888-1942" του αγαπημένου μου Edward Winter. Έχω την τύχη να έχω στα χέρια μου την πρώτη έκδοση που όμως έχει φτάσει σε απαγορευτική τιμή πια, αλλά είμαι σίγουρος και πως η paperback επανέκδοση δε θα έχει σε τίποτα να ζηλέψει - εκτός του σκληρού εξωφύλλου βέβαια.

Ο Winter έχει καταφέρει να συγκεντρώσει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της προσωπικής αλληλογραφίας του μεγάλου Κουβανού, καθώς και εκατοντάδες σχετικά δημοσιεύματα εφημερίδων και περιοδικών της εποχής. Φιλικές παρτίδες και παρτίδες σιμουλτανέ που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού συγκεντρωμένες και υπερπολύτιμες αναλύσεις του πάνω στις παρτίδες του. Ειδική μνεία θα κάνω στο 7ο κεφάλαιο που αποτελείται από τις ανταποκρίσεις του ίδιου του Κουβανού για τους New York Times κατά τη διάρκεια του περίφημου τουρνουά του 1927 της Νέας Υόρκης. Αναλύσεις του Κουβανού για το Ρωσικό 64 κατά τη διάρκεια του τουρνουά της Μόσχας του 1936, ανταποκρίσεις από τη Σκακιστική Ολυμπιάδα του 1939 κ.ο.κ.

Νίκος Ντίρλης - Grandmaster Repertoire: The Tarrasch Defence #3

(Εισαγωγή http://chessnewsgr.blogspot.com/2011/04/grandmaster-repertoire-tarrasch-defence.html)

(Ivanhoe-Rybka http://chessnewsgr.blogspot.com/2011/04/grandmaster-repertoire-tarrasch-defence_08.html)

(Mathiessen-Rasmussen http://chessnewsgr.blogspot.com/2011/05/grandmaster-repertoire-tarrasch-defence.html)

Η τρίτη παρτίδα που μας έστειλε ο Νίκος παίχτηκε στο Νταβός το 2004 μεταξύ του γνωστού Κροάτη GM Miso Cebalo και του Γερμανού - αρκετά νεότερου - IM Joerg Blauert. Τα σχόλια είναι φυσικά του Νίκου Ντίρλη.

Cebalo-Blauert

Davos 2004

1. d4 d5 2. c4 e6 3. Nf3 c5 4. cxd5 exd5 5. g3 Nc6 6. Bg2 Nf6 7. O-O Be7 8. Nc3 O-O 9. Bg5 c4 10. Ne5 Be6 11. b3 Qa5 12. Qd2 Rad8 13. Nxc6!

Αυτή είναι η πρόταση του Shandorff και η ισχυρότερη κίνηση στη θέση.

13...bxc6 14. bxc4 dxc4 15. Rfc1 h6 16. Bxf6 Bxf6 17. e3 c5 18. d5 Bxc3 19. Qxc3 Qxc3 20. Rxc3 Bxd5 21. Βxd5 Rxd5 22. Rb1 Rd3

22...Rc8 23. Rb7 (23. Rxc4 Rc7=) Rd3 24.Rxc4 Ra3 ήταν ένας άλλος δρόμος προς την ισοπαλία.

23. Rxc4 Ra3 24. Rxc5 Rxa2 25. Rb7

...και φτάνουμε σε ένα από τα γνωστά πια διδακτικά φινάλε. Ο μαύρος θα χάσει το πιόνι του στην πτέρυγα της βασίλισσας τελικά και θα προκύψει ένα φινάλε 4 προς 3. Ο δάσκαλος μου ο Νίκος Καραπάνος έλεγε πως η Τάρρας είναι ασφαλές άνοιγμα αφού και αν ακόμα ο μαύρος χάσει τη μόνη αδυναμία του - το d5 - το 4 προς 3 φινάλε που προκύπτει είναι ισόπαλο. Και πως πρέπει να το μελετήσουμε. Ο μαύρος πετυχαίνει την ισοπαλία εύκολα αν τοποθετήσει τα πιόνια του στα h5, g6 και f7. Με αυτόν τον "κλασσικό" αμυντικό σχηματισμό θα έχει μόνο το f7 να υποστηρίζει και οι δυνάμεις του είναι αρκετές για αυτόν τον σκοπό, ενώ αν ο λευκός επιχειρήσει να δημιουργήσει και άλλη αδυναμία με το g4, τότε οι περαιτέρω απλοποιήσεις θα κάνουν την ισοπαλία πιο εύκολη. Ο λευκός με τη σειρά του θέλει να παίξει αυτός h5 και μετά το g6 για να το πετύχει αυτό πρέπει να παίξει g4. Αν τα καταφέρει, τότε το αμυντικό έργο του μαύρου περιπλέκεται.

25...a5 26. Ra7 a4 27. Kg2 g6 28. g4

Τώρα τα λευκά είναι έτοιμα για το φινάλε 4 προς 3.

28...a3 29. Rc3 Ra1 30. Rcxa3 Rxa3 31. Rxa3 Rb8 32. Ra5 Kg7 33. h4 Rb4 34. Kg3 Rc4 35. h5

Τα λευκά έπρεπε κατά τη γνώμη μου να παίξουν πρώτα 35. f4 και μετά h5 κατά τη γνώμη μου φτάνοντας έτσι σε φινάλε παρόμοιο αυτού της παρτίδας Capablanca-Yates, Hastings 1930, που αναλύει ο Dvoretsky στο Endgame Manual του.

35...g5

Αυτό δε θα μπορούσε να παιχτεί αν είχε προηγηθεί το f4.

36. Kf3

36. f4 gxf4+ 37. exf4. Εύκολα ισόπαλο φινάλε 3 προς 2. Θα επανέλθουμε σε αυτό το σχηματισμό ξανά καθώς είναι πολύ πιθανόν να προκύψει από την Τάρρας - με τα μάυρα πιόνια σπασμένα στα f6(f7) και h7.

36...Rb4 37. Rd5 Ra4 38. Rd4 Ra2 39. Kg3 Ra3 40. Re4 Rc3 41. Re8 Ra3 42. Kg2 Ra2 43. e4

Τα λευκά επιτέλους βάζουν μπροστά ένα σχέδιο. Θέλουν να παίξουν e5-e6 χωρίς όμως και πάλι να καταφέρνουν κάτι σημαντικό.

43...Ra3 44. e5 Rc3 45. e6 fxe6 46. Re7+ Kg8 47. Rxe6 Kg7 48. Re7+ Kg8 49. Rd7 Ra3 50. Kf1 Ra4 51. f3 Ra2 52. Ke1 Rc2

Τώρα πια είναι εύκολη η ισοπαλία.

53. Rd2 Rxd2 54. Kxd2 Kf7 55. Kd3 Ke7 56. Ke3 Kd7 57. Kd4 Kd6 58. f4 gxf4 59. g5 Ke6 60. g6 Kf6 61. Ke4 Kg7

Φρούριο.

62. Kxf4 Kg8 63. Ke5 Kg7 64. Ke6 Kg8 1/2-1/2